Kuzu Bebek

Kar

2012-01-28T15:59:00.004+02:00

Kısa bir kış tatili için baba memleketi Isparta'dayız.
Bilmeyenler için söyleyelim , Davraz dagı ( 2637 m. ), kışın bol karı , kayak pistleriyle Ege Akdeniz cevresinden fazla ayrılmak istemeyenler için gayet güzel bir alternatif.

Bende bugün tüm ailemi toparladım , aylardır hayalini kurdugum karın içine attım kendimi. Kardanadam yaptım , kızakla kaydım . Çok ama çok eğlendim .

Darısı henüz bu kış kara doyamamış arkadaşlarımın başına..

Dogumgünü Part 2

2012-01-23T20:07:00.007+02:00

Evdeki partimize Arca, EgeDoruk, Berk,Arca, Batuhan, Tuna,Karya ve Smyrna katıldı . Büyükler ve cocuklar için 2 ayrı masa düzenledim. Ev partisi için ikramların cogunlugu , pastamızda dahil olmak üzere bana aitti. Börek için vakitsizlikten dolayı , superfresh tepsi böregi denedik . Çokta beğenildi , tavsiye edebilirim .Mercimek köftem, pastamda begenildi ,pek sevindim:)) Mamalarımızı internetten aparıp hazırladıgım topperlarla süsledim. Pastanın süsleri ise Ela'nın fisher price oyuncaklarıydı:))

Pinyatayı büyükce bir kutudan yaptım bu kez . Party baglerin içine birer tane oyuncak dinazor , lollipop , çuku , balon vs. atıp hepsinin ucuna uzun rafyalar bagladım . Kutunun altından sarkan rafyaları aynı anda cekince cocuklar , hem biraz seker döküldü yerlere , hemde herkese birer party paketi düştüğü için kavga gürültü olmadan eglenceli bir sekilde hallettik bu faslıda :))

Arıza cıkmasın diye misafirlerimiz gittikten sonra actıgımız hediyemiz Elayı çok mutlu etti. Artık Mickey Mouse Club House evimizde var , pek mutlu oldu kuzum :))

Hala çocugumun 3 yasında olmus oldugunu idrak etmekten uzak olsam da , yavrumun güzel gününü dostlarla kutlamaktan memnun , mesut halde bu postu kapatıyorum .

Tek üzüldüğüm kızımla evdeki partiden tek bir karem bile olmaması , böhüüü:(((

KUZUM 3 YASINDA ( Part I )

2012-01-22T22:51:00.023+02:00

İnanılmaz bir haftaydı .3 gün beni benden alan bir ceviri işi, finaller ve ortalama yetiştirme telasesi , Bologna süreci için cesitli toplantılar ve parti haftası . Üstelik haftanın yarısı baba olmadıgı için aksamları birde Elayı oyalamaya calısmak . Hemde hazırlıklar esnasında herseye salca olmaya calısırken .

Elanın dogum günü için temanın ne olacagı , kurabiye kalıplarının ebayden ısmarlanıp yetişmesi 2-3 haftayı buldu . Hem kres hem evde 2 ayrı parti hazırlıgı vardı , okulda cocukların ögretmenleri tarafından da idare edilecegini düşünerek 1 klasik pinyata , 1 tanede cekmeli olandan ev için hazırlamayı düşündüm . Klasik pinyatayı yapmak zor ve zahmetli oldu 5-6 gün her gün kat kat döşendiği için ve kuruması gerektiği için . Kek için süsler arastırmaya, bastırmaya basladım internetten. Bu arada Nurturiadan arkadas oldugum çok maharetli arkadasım Egenin annesi Gamze ile baglantıya gectim ( pasaj.com da hobidich adıyla da bulabilrisiniz. ) Mini mouse teması için daha önce baska bir anneye yapılan bir örnekten gördüğüm kumastan bir masa örtüsü yaptırmaktı niyetim . Daha sonra Gamzenin önerisiyle örtü runner+kombinasyonuna döndü , daha dogrusu ben siparişimin bana böyle gelecegini sanıyordum. Paketi actıgımda sevincimi görmeniz lazımdı . Pakette ısmarladıklarım dısında bannerlar , kurabiye sepeti , minnieli peceteliklerde olmak üzere tam bir parti seti vardı . Paket bana salı ulasmıstı ve kresteki partimiz carsamba idi.

Salı aksamdan minnieli kurabişleri hazırlayıp , özenle paketleyip sepetimize yerleştirdik. Ela arabada bizzat kucagında tasıdı , oldukca heyecanlıydı:) Diğer esyaları okula bıraktım ve öglen okula döndüğümde herseyin hazırlanmıs oldugunu görünce şaşırdım , yasemin sihirli ellerini degdirmişti parti odasına ..

Annee tavsanlar havuç yiyar mıııı?

2012-01-10T20:25:00.001+02:00

Evet yiyar yavrum:)))))

badem madem

2012-01-09T16:09:00.002+02:00

Badem madem diye kakara kikiri gülerken hsonuna denk gelmesi sebebiyle kuzuyu anca bu sabah dr.a götürebildim. Hiç ates olmaması nedeniyle antibiyorik baslamayacaktı güya ama bademciklerinin hali içler acısı olunca ( beyaz beyaz ) tabiki ilaca basladık . 2 gün okul istirahatı ve banada rapor yazdı dr , evde kıza bakabileyim diye . 1-2 gün geciksek iğne yiyecek hale gelecekmiş , direkten döndük .

Ates yok, full enerji, evde kosturup duruyor sanki tüm gece öksürükten uyuyamamıs vatandas kendisi degilmiş gibi. Bugün iştahıda az daha iyice , yinede azıcık süzülmüş gibi geldi yüzü , hsonu pek yemedi.

Öğlen baba yemege geldi. Acı çikolata ver dedi bana ( after eight - naneli )Zulayı tespit etti ben verirken . Az sonra salondayım.Babasını " babaaa sen yukarı çık ama amaaa" diye olay mahalinden kovmuş .Baba yememiş tabi uzaktan izliyor. Bizimki ikeanın ahsap taburesini tezgaha yaklastırıp üstüne cıkmıs, aklı sıra dolaptaki zulaya ulaşacak . Düşebilir de tabi , tehlikeli.. Neyse Gültek müdahale etmiş. 1 çuku daha kapmış , memnun mesut merdivenlerden iniyor bizimkisi:)) Gültekle çok gülüyoruz , büyüdü de resmen bize oyun oynuyor sıpa , ayakta uyutacak :))

Bu aralar takıntılı olup sık sık sordugu laflar ise :

Anne ben cocukken cok aglıyordum diii miii ?

Anne maymunlar muz yiyar mı ?

Anne bana mikili masal annat .. şeklinde sıralanabilir.

Bademi varmışşşş...

2012-01-07T22:34:00.002+02:00

Neredeyse 1 haftadır planlıyoruz , güya bu aksam Eloşu Gülay ablaya atacaktık . Çeşmeye acılıp Kumrucu Şevki'de kumru yiyecek , sonrada gecelere akacaktık başbaşa kocamla .

Kader ağlarını ördü , dün sabah önce Gültek faranjit belirtileri göstermeye başladı. Dün gecede Ela üşüttü sanırım , tüm gün çılgınca hapsırdı , burnu durmaksızın aktı . Aksama kadar düzelir mi diye ümitlendim ama olmadı . Bırakıp gidemedik.

Ögleden sonra kestirmeden önce yatakta konusuyoruz , öksürdü biraz sonra bana "Anne bademim var benim" demesin mi?

Bademcikleri şişmiş sanırım , çok güldüm yine :))

Vak at dı vindov

2012-01-04T23:22:00.002+02:00

Ay biliyorum unutacagım , unutmadan yazmak istedim .

Gecenlerde Gültek telefonuna xmas sarkıları indirmiş animasyonlu,happy birthday sarkıları falan da var, bizimki aksam babayı görünce "Baba dogum günü pastası aç " diyor :))

Birde "Vak at the vindov, vak at the vindov diye sarkı söylüyor ( Meali : look at the window )Bu da Santa şarkısı , nameli nameli çığırıyor hanım. Bir kac gündür dilinde peselenk olmuş durumda. Bu hallerine çookk gülüyoruz

Komik diyalog

2011-12-28T20:33:00.006+02:00

Elaya az önce bir muz verdim , büyük iştahla saldırıya geçerken bir yandan da bana sordu.

E: Anne maymunlar muz yer dii mii?
H: Evet annem , peki sen maymunun ingilizcesini biliyor musun ?
E: Evveett, mankii
H. Peki öğretmenin ingilizcesi nedir , öğrendiniz mi siz ?
E: Evvet anne, ingiliz oyetmen

Ve anne kopar :))

---------------
E: Babaaa babaaa benimle oyun oynar mısın ?
G: Tamam babam ne oynayalım ?
E: Engiyi boyydd

Its party time

2011-12-18T20:48:00.008+02:00

Yılın en renkli ayı aralık olurda biz kıpraşmazmıyız, yılbası kutlamalarını bahane edip birde ev partisi patlatmazmıyız ? Yaparız yaparız:)))

5 cocuk 5 ana 3 katlı evin herbir katından cocuk sesleri , hoplamaları, zıplamaları, neşeli kahkahaları eve yayılırken , bizde anneler ile sohbeti koyulastırmaya calıssakta ne mümkün . Biz bu düzene zaten alıştık , beraber olmayı seviyoruz var mı ötesi ..

Günün anısına hediyeler olsun dedik , kızlar sagolsunlar hepsi el kolu dolu gelmişler , cocuklar sevincten uctular, paketleri acmadan önce epeyce sabırsızlandılar. Artık yasları büyüdüğünden olsa gerek çok fazla kriz yaşamadık , olacak gibi oldugu anlar anneler tarafından süspanse edildi zaten .

İlk defa hepsiyle yılbası kurabiyesi hazırlama aktivitine de girdik bu kez. Hepsi ilgiyle epeyce oyalandılar . Özellikle Ela Alpi ve Ege Doruk hamurun son damlasına kadar yerlerinden kalkmadılar , üstlerini sekerlemelerle süslediler , bu kısım gercekten sulh içinde ve eglenceli gecti , öneririm herkese:))

Kısacası yavrum arkadaslarına bende arkadaslarıma doymaya calıstık , cocukların uyku krizleri tutmadan partiyi sonlandırarak olası mızırtılarıda önledik böylece.

Güzel oldu, keyifli oldu , Elanın dogum günü partisini beklemek kaldı geriye ..

Kendim hakkında bilinmeyen yada az bilinenler

2011-12-13T11:13:00.007+02:00

Zamanın birinde kendimiz hakkında bilinmeyen gercekleri yazmıstık sanırım , ama neler yazdıgımı pek hatırlamıyorum. Madem mimlendik , aklıma gelen bir kac seyi hemen sıralayayım.

• Cocukken bisikletim olmadı ( Küçük Emrah tribi böhüü.) Cok sevgili abim ortasona gelince kendine küçük gelen bisikleti bana devretmeyerek satmıs hain , kendine harclık maksadıyla. Babam o zamanlar Suudi Arabistanda bana harclık yollamıs güya bisiklet alınsın diye , annemde o parayla ( 25000 riyal olması lazım ) beni Anadolu liseleri için hazırlık kursuna yollamıstı. Mazi kalbimde yaradır..:)))
• Bisiklet kullanmayı 25 yasımda au-pairlik yapmak için İngiltereye gittiğimde örgendim.
• Sac konusunda takıntılıyım. 6 yıldır İzmirde kendime iyi bir kuaför bulma adına defalarca kuaför degiştirdim. Son numaram Agoranın karsısındaki Levent Özlü. Mutlulugu buldum sonunda sanırım. Ama sürekli düzelttirmeye gittiğimden sacımı uzatamıyorum.
• Aynı takıntımı Ela üzerinde de devam ettiriyorum. Onun sacıda istediğim kıvama gelemedi henüz. Sac bırakmadım cocugun kafasında.
• Elanın kıyafetleri konusunda takıntılıyım. Renkleri uyumlu olsun diye kasarım. Çorabının rengi tutsun diye , magaza magaza dolasıp gönlüme göre corap aramıslıgım var. Bu konuda mutlulugu ise Pentinin web sitesinde buldum en sonunda , bu kış yırttık sayılır :))
• Küçükken tam bir kitap kurduydum, çok okurdum ve annem gözlerimin bozulmasını aksam loş ışıkta kitap okumama bağlar. Şimdilerde aylarca elime kitap almadıgım zaman oluyor. Sonra bir ask geliyor kısa zamanda 3-4 tanesini birden okuyorum. Ama bu konuda kendimden pek hoşlanmıyorum. Elime bir kitap alıp odama cıktıgımın 10. dakkası yatakta uyuyup kalıyorum hep.
• Küçükken Milliyet Kardeş , Milliyet cocuk, sonrasında Hey , Heygirl ve Blue Jean dergilerini takip etmek ayrı bir hastalıktı.Bir sonraki sayısını merakla beklerdim. Şimdiki cocuk dergilerini begenmiyorum.Ben 4 gözle beklerdim cıkmasını. Az ve kıymetliydi , şimdi market rafları dergilerle dolu, 2 dakikada elinde kalan oyuncakları ile.Sevmiyorum, Ela için herhangi bir anısının olacagını da sanmıyorum ama istediği için yinede alıyorum.
• Origami yapmayı seviyorum. Önüme o kagıtları serseler , zor diagramları ögretecek bir hocayıda basıma verseler, saatlerce bıkmadan kagıt katlayabilirim. Elanın bebek sekerlerini origamiden ben katlayıp yapmıstım , 100 tane. Düşünüyorumda ne sabır :))
• Diyelim ki Elaya ya da bana birsey almam lazım , kafaya takarım , en kısa zamanda almaya calısırım. Gültekine söylerim mesela bizi suraya götür buraya götür sunu alacagım diye. Hayıflanır , sonra yapalım der. Bu cok cok ufak bir sey, önemsiz birsey olabilir. Bunun için 100 km tepebilirim, yeterki işim hallolsun. Müthiş takıntılıyım bu konuda.
• Çocuguma aylardır oyuncak almıyorum. ( Kaka anne- pis anne) Acıkcası oyuncakları cok pahalı buluyorum, özellikle de lisanslıları. Bu konuda pintiyim. TV de reklamı cıkan pek cok seyi "Anne bunu alsanaaa" seklinde en dokunaklı sesiyle isteyen cocuguma karsı o an bir vicdan yapsamda , sonradan geciyor. Zavallı kuzum:)Evde hiç oynamadıgı en az 20 peluşu var , gelen giden peluş almış, biz de almısız zamanında, bir kısmı benim genclik yıllarından kalma belki ama cogalıyorlar sürekl:)) En son babası Miki-Minnie aldı , allahtan onlarla biraz olsun oynuyor. gecenlerde Pepeenin pelusunun alsam mı diyordum, son anda vazgectim. Oynama ömrü bir hafta olacaktı muhtemelen.
Oyuncak deyince , Elanın bir tuhaflıgı , bebeklerden hoşlanmıyor pek. Özellikle su eli kolu uzun sosis bebek mi deniyor , onlardan , gördüğünde huzursuz oluyor , aglıyor bazen. Annem almıs bir tane , geri verdi kadına , bunla sen oyna diye. Babaanesinin getirdiğini ise oyuncak sepetinin derinliklerine gömdü. Bir süre bebek olarak sadece Calliou ile oynamıstı:))Bir seferinde pazarda Recep İvediğin bebegini görüp , yine katıla katıla aglamasını da hiç unutmayacagım. Hadi onda haklı ama..
• Elayla kes yapıstır, hamur vs aktivitelerinden ben daha fazla keyif alıyorum . 3 senede anaokuluna gitmişim hani. Görende cocuklugunu yasayamamıs sanacak:))
• Hayatımda mangodan tek alışveriş etmemiş ve bunun eksikliğini duymamış bir kadınım:))))))
• Ve evet halıya düşen bir yiyecegi bende yerim Elayada fazla müdahale etmem :)

Buraya kadar katlanıp okuyabildiyseniz ve bu mim size henüz ugramadıysa hadi dökülün bakalım incilerinizi.

Hsonu vaziyetleri

2011-12-11T21:19:00.014+02:00

Tataaaa.. İşte kuzunun yeni sacları. Kendi saclarımla ugrastıgım yetmezmiş gibi birde kızımınkilere dadandım. Yine yamuk yumuk kestiğim uzamıs kahkülleri , babasının kuaföründe düzelttirirken , birazda boydan aldık. Aslında ben su yuvarlak modelden istiyordum ama olmadı. Sanırım biraz uzayınca daha uygun bir hale gelecek ..

Eh bu kadar kısa kestirince , üstünde maviler yeşiller olunca oglan diye sevdiler dün Agorada yavrumu. ( İçimden hem sinirlenir hemde kendime kızarım , sen kasındın Hayat diye ) Saclar formu alana kadar , etek , elbise giydirmekte faide var sanırım ruh saglıgım acısından.

Bu arada yine Agorada dolasırken farkettimde o hengamenin içinde ben aradıgımı bulma yetenegimi kaybetmişim arkadas. Bir tarafta saga sola kacmaya kaybolmaya meyilli bir kuzu, öbür tarafta gözü vitrinlerde magazalarda bir koca. Elaya corap alacaktım bakamadım , Waikikiye bakayım dedim bir ordada bulamadım , vardıysa da 3 corap için girilirmiydi o sıralara acaba ?? Remziye girdik , Pinokyo alıcaz güya. Pinokyodan baska tüm popüler karakterler oradaydı. Doraydı Mickeyde Şimsekti. Ela 5-6 tane bu karakterlerin oldugu kitabı secti, 2 ye eleyip cıktık köskös. Halbuki babası ydısından pinokyolu oyuncaklar getirmişti ve bende hikayesini okuyarak tanıtmak istiyordum kendilerini. Şimdilik isim olarak biliyor. Pinok diyor:))
Yakında lojman arkadasımız Egenin dgünü , hediye bakardım diyordum ama tamamen unuttum onu da. Swatch'a kusurlu mallarını bir kez daha bırakıp:( ki oda ayrı macera , koşar adım kactık Agoradan . Bu kadar hsonu kaosu bize yettide arttı bile .Aksam evde keyfederek ve film izleyerek gecirdik. Eloşumda uyudu sağolasın.

Bugünse sabahki pazar faslı ve uzun kahvaltı sonrası , nereye asagı indirsem , hangi dolabın tepesine cıksamda bizimkilein yüregini agzına gecirsem mood on Ela hanımı oyalamak vazifesini yerine getirmek üzere , netten tuz seramiği tarifi buldum . Epey büyük bir hamur yaptıgımdan , epeyce oyalandı. Tabiki bende sarktım bu faaliyete. Belki yılbası süsü yaparız diye düşündüm .

Elanın ögle arası uykusu arası bizde babayla bir film daha segrettik . Kalkınca Ela hemen hamurları boyamak üzere baslarına cöktü. Oldukca keyiflendiğini söyleyebilirim . Umarım kurumus hali yeterince saglam olur , pek o ümidi vermedi bana bu hamur gerci:))

Elayla kreatif calısmalara devam ediyoruz fırsat buldukca anlayacagınız:)

Yılbaşı hazırlıkları

2011-12-06T18:28:00.008+02:00

Aralık ayını seviyorum , yeniyıl planları , süsler, renkli vitrinler ve en sonunda bu sene ilk kez yılbası agacımızda ev dekorasyonumuza katıldı. Gectiğimiz yıllarda Elanın pek algılamayacagını düşündüğüm için almaya kalkısmamıstım. Gecenlerde İkeada gezerken cıkıstaki kasalara dogru renkli süslerin büyüsüne kapıldım ve hadi dedim alalım. Bu sene Elayla süslemekte keyifli olur.

2 hafta kadar ortaya cıkarmadım. benim için zor oldu:)) Sonra gecenlerde yine evde Elayı ne yapsamda eylesem diye düşünürken aklıma geldi, cıkardım ortaya zuladakileri. Nedenini pek algıladıgını sanmıyorum ama yinede süsleme işi çookk hoşuna gitti. O süslerken ağacını bana da karelemek kaldı.

Buda gecen pazar Eloş uyurken babada yokken ve ne yapsam diye evde kıvranırken ugrasıp bitirdiğim kapı süsüm. Eh bir japonca hocası olarak bana da bu yakışır:)) Origami ve kirigami karısık gittik. Origami noel corabı son parcaydı , katlamayı beceremeyince onuda renkli kagıttan keserek süsü tamamladım. Eloş uyanınca "Anneee bana mı yaptın?" diyerek hemen sahiplendi ve odasına astırdı. Şimdilik yeri orası ama yılbasına dogru dış kapımızdaki yerini alacak.

Siz neler yapıyorsunuz çocuklarınızla yılbaşı için bu aralar ?

İstiyom bennn

2011-11-02T17:54:00.003+02:00

Evet evet artık istemek yerine kullandıgı OYTUM kelimesi tedavülden kalkmış durumda . Basbaya dogru fiili kullanmaya başladı . Ama ne şekilde dersiniz?

Az önce cocuk kanalında reklamlar cıktı ,malum çocukların tüketim çılgınlığına gaz , anne babaların ceplerine yara. Çakma i-pad çıkmış çocuk için , görür görmez "bunu istiyom ben anne " . Güldüm. Arkasına çilek kız çıktı "Çiyek kıs istiyom ben anne":))) Ne yapacaksın yavrum , baban minnie mouse almış ya sana , onunla oynarsın dedim. Oda hemen "tamam anne , onla oynarım" deyiverdi. Oyyy oldum , içimin yağları eridi hemen . Bakalım ne zamana kadar bu şekilde oyalanacak .

Birde prenses çılgınlığı başlamış durumda . Geçenlerde piyenses elbisesi istiyom benn diyordu . Henüz almadık gerci ama babası y.dışı gezisinden birşeyler buldu galiba tütülü mütülü. Onuda siyah istedim , gotik piyenses :)))Halloween sebebiyle bulması sorun olmadı sanırsam, bakalım Elo hanım begenecek mi? Tabi ben pembeye alerjik bir ana olarak bir kere bu kara çabuk bu tarz isteklerle karşılaşacağımı sanmıyordum . Kreşteki arkadaşlarından öğrendiğini sanıyorum. Baktım , yine az önce ben piyenses dvd si istiyom anne diyor , bizde yok kızım diyip konuyu saptırdım yine . Ama diyorum ya bakalım ne zamana kadar yiyecek :))

Ankara yolları taştan

2011-10-19T12:54:00.002+03:00

Ne zamandır kurguluyorum kafamda , fırsat olsa da Ankaraya gitsek diye . Bayram tatil planı Isparta istikametine , o kesin . Köyde kurban işleri vs. daha kolay halloluyor , biz kesermiyiz bilmem ama en azından Selo dedemiz keser , kurban bayramı moduna gireriz.

Dün Fundacıgımın (abimin eşi) dgünü münasebeti ile telefonda konusyorduk . Elacığımda pek tatlı , yine ingilizce olarak (evet evet cocugun kesin dile yatkınlıgı var , ne yapayım boncuklu benim kızım:) ) Fundaya dgünü sarkısını söyledi , oda hopörlörü acmıs , kuzenlerine canlı konser . Gülüştük . özlemişler , bayrama gelin diyorlar ama 2 tarafa bölünmek zor . Haftaya dersimin olmadıgı günleri birleştirip gidesim var çok pis , bakalım , babada ydısında olacak , fırsat bu fırsat gidelim anneanneye :))

Elaya gidecegimiz haberini verdim. Hem otobüsede bineriz dedim . Çok sevindi.

E: Ben otobüsü çok sevüyom anne .
H: Otobüsle gidelim mi Ankaraya ?
E: Ebettt anne ( kolumdan çekiştirir) hadi ama hadii anneee , Ankayaya gitcam benn..
H: Ankara da kim var kızım ?
E: Anane baa, dede baaa .
H: Baska kim var ?
E: Balıklar baaa. Oradaki akvaryum her zaman favori. Elini sokmaya bayılır:) )
H: Başka kim var ?
E: Altin anane baa , Ertuuru dede baaa.. ( İç ses- Bak sen , ögremiş demek ). Park baaa. ( Anneannenin evi önünde güzel bir cocuk parkı var .)

Bir sekilde konuyu cevirdim artık ısrarcı olmasın diye . Bir süre sonra uyudu zaten.
Sabah kalktı , üstünü degiştiriyorum okul için.

E: Ben giyinip Ankayaya gitcaammm . Okula Gitmaacaam ben..

Neyse kırk kez dil döküp konuyu değiştirdik yine. Bakalım hafta boyunca Ankara temalı konusmalarımız nereye kadar sürecek.

Bekpek

2011-10-17T13:43:00.002+03:00

Sabah okula gitmek için kapıdan çıkmak üzereyiz " Anneee bekpekim nerdeee ?" diyen bir cüce . Güldüm , sırtına taktım , birde poz verdirip fotosunu cektim .

Şaşırıyorum , 33 aylıksın daha , ne zaman büyüdün ne zaman okullu oldun birde sırt çantası aranıyorsun sabah sabah hemde ingilizce , sıpoş seni:))

Sınıfında 12 kişiler . En küçükleri , ama ingilizce sınıflarında en çabuk kelimeleri kapanı , şarkılara en çabuk adapte olanı imiş miniğim . Böbür böbür !!!

Hersey iyi güzel , bizimki adaptasyon konusunda fena degil. Gerci gecen hafta gribal durum sözkonusu olunca 2 gün yollamadım okula , evdeydi. Okulu özledin mi diye sorunca , hayıy özlemedim , ben evi özledim de diyiverdi. Birkez daha vicdan yaptım , bezini bile bırakmadan full time okula vermeye kalktık , iyi mi ettik diye . Üstelik bu ay sonuna kadar bez konusunu halletmemiz gerekirken , ilerleme kaydedemiyor oluşumuz beni üzüyor.

Dün Yaseminlere gittik oturmaya , yani öğretmenine. Yasemin , Elaya yumusakca yakında bezi bırakacagını söyledi , degil mi Ela diyede teyit almak isterken bizimki yapıstırdı cevabı "Hayıy ben çiş söylemecaam " . Bariz inadım inad totom 2 kanat halleri. Eyvallah yavrum . Ne diyelim . Umarım okuldan kışkışlanmayız yakın zamanda bu sebepte dolayı . Hala bekliyoruz:)) İkimizde zorlamak istemiyoruz , zaten görünen o ki nafile . Sadece yakın zamanda canının bezden kurtulmayı istemesinden başka birşey bekleyemiyoruz artık .

Diğer kresle konustum , onlar bez konusunda ılımlılar , küçük yas gruplarıda var , sorun yok . Ama şimdiki okulla karsılastırınca daha karanlık , daha sıkısık geldi bina . Ama mecbur kalırsam , bilemiyorum , üf püf ...

Afferim Çocugum!!!

2011-10-13T19:55:00.003+03:00

1 saat kadar önce , ben daisy külodumu istiyorum dedi , giydirdim. Külodunun ıslanmaması için çişi gelince tuvalete gitmemiz gerektiğini söyledim, her zamanki gibi tamam dedi , en Kayyu tonlamasıyla .

Az önce :

Ela: Anneeeaaa ( Anında çişler bacaklardan süzülür)
Anne: Kızım çiş mi yapıyorsun yoksa (? iç ses: h..sstr yine mi , öf pöff ..)
Ela: Evet anne kakamı yapıom.
Anne: Kızım biz hiç altımıza yapıyor muyuz ? Senden başka kim çişini yapıyor küloduna böyle okulda ?
Ela: ( En kendinden emin haliyle) BENNN !!! ( Sırıtır)

Afferim yavrum devam et böyle , otur , sıfır veriyorum..

Ruh6: Moba Home ve Arda Tasarım "duvar kağıtları, aydınlatma, aksesuar"

2011-10-11T22:53:00.000+03:00

Ruh6: Moba Home ve Arda Tasarım "duvar kağıtları, aydınlatma, aksesuar"

Ben Bir Küçük Cezveyim Vol.4 Kaunas

2011-10-11T10:51:00.018+03:00

Başkent Vilniusu çok çok begendik , iyiki ugrasmısız dedikten sonra ana hedefimiz Kaunasa dogru yola cıktık pazartesi sabahı çookk erken saatte yollara . Vilnius-Kaunas arası 1 saat bir tren yolculugu ( ki Elamın ilk tren yolculugu olarak tarihe yazıldı) sonrasında kaunasa vardık. Bu arada EU ülkesi olması ve çokca parasal yardım almıs olmasından olsa gerek , ben o eski Sovyet havasını hissetmedim pek Litvanyada. En azından binecegimiz trenin eski olmasını beklerdim ki , alakası bile yoktu. Pırıl pırıl , yepyeni tertemiz . Ferah ferah , camdan yemyesil ülkenin dogal güzelliklerini izleye izleye tamamladık yolculugumuzu.

Otele yerleştikten sonra ben hızla hazırlanıp Erasmusla ziyaret edecegim okula dogru yollandım ve tüm günümü orada gecirdim . Bu arada Ela ve babası otelin havuzuna girip cıkmıslar , yagıs olmadıgından dısarda yakın cevrede turlamıslar.
Ben aksama dogru geldiğim için yine hep beraber Kaunas hiç arsınladık. hep yürüyerek gezdik , toplu tasım kullanmadık lakin hem Vilnius hem kaunasta hala tramvayların kullanıldıgını görebiliyorsunuz. Oldukca nostaljik:)

Kuaför - kırpmaktan mı geliyor bu ad acaba ??

Sosyal Elo her gördüğü park , sokak kösesinde yasıtlarıyla temas kurmaya calıstı.

Kedi-sever Elocan

Kaldıgımız otelden sokak düzenlemesi , bayıldık

Rumsiskes
Salı günüde okulda oldugumdan Rumsiskes( eski Litvan köylerini yeniden canlandırıp - turizme acmıslar) gezisini carsambaya attık. Yarım saatlik 70 lerden kalma sigara kokusu sinmiş eski bir otobüsle , otobanın kenarına atıldıktan sonra , babasının sırtında Ela, benim elimde katlanmıs puset , 2 km. kadar yürüdük. Gezi alanıda gayet geniş ve orman içi olunca sanırım o gün aralıksız 4-5 saat yürüyerek rekor kırdık. degdi mi? Evet sanırım. Keske turizm sezonu kapanmamıs ve ortalık biraz daha canlı olsaymıs. Sakin sessiz uzun yürüyüşler yapıp bol fotograf cektim.

Persembe sabah erkenden ben yine okula yollandım mecburen , babayla Ela Zooloji müzesi gezmişler , yemek yemişler , ögleden sonra otelde dinlenirken buldum onları , hemen kaldırdım eski şehre doğru yürüyüşe çıktık yine:))

Ela hanım meshur Kaunas Katedrali bahcesinde kusları yemlerken

İçerisi gördüğüm en muhtesem Katedrallerden biriydi. Zaten en büyük Gotik Katedralmiş Avrupa'da. Tam da servis başlamıştı ki Ela'dan muhtesem kaka kokuları yükselmeye basladı , aceleyle 2 resim cekip kendimizi dısarıya zor attık.

Kaunas Kalesi ve yakınıdaki park alanı

Biz henüz eylül sonu itibarıyle tshirtlerimizi tedavülden kaldırmamışken Litvanyaya sonbahar havası çökmüştü bile . Yinede gdebileceğimiz en uygun zamanlardan birine denk gelmiş diye düşünüyorum .Bence en ziyaret edilesi zaman temmuz ve ağustos ayları olmalı bu ülkeyi der , bir başka gezi yazısında tekrar buluşmak üzere diyerek kaçarım yavaştan.

( Litvanya da 700 e yakın fotograf cekmişim , seçmekte çok zorlandım , gittiğim yerlerin epeycesini atlayarak anlattım )

Edit : Üniversitedeki faaliyetlerimden pek bahsetmedim ama Kaunastaki ilk günümde Türkce ögrenen üniversite öğrencileri ile birlikte büyük bir lisede( gymnasium) bir etkinliğe katıldım. Hocanın yaptıgı eglenceli sunum yanında bir kız ögrenci gitarla Türkce şarkılar söyleyerek , bir diğeri usturuplu bir belly dance gösterisi yaparak sunuma renk kattılar. Bense şarkılara eşlik edebildim sadece. Düşündümde çocuklarımızın bu tür sosyal etkinliklerde görev alabilmesi , bir enstürüman calması, söylemesi , geleneksel bir dans yada folklor bilmesi ne kadar da önemli. Bu anlamda Ela'yı ilerde mutlak bu tür bir beceri sahibi olması için yönlendirmek isterim.

Ben Bir Küçük Cezveyim Vol.3 Trakai

2011-10-10T16:08:00.004+03:00

Litvanyada 2. günümüz Trakai bölgesinde gecti. Gültekinin tanıdık bir akadası burada hem transfer hemde rehberliğimizi yaptı , bizim için rahat , zahmetsiz ve az yorucu , tadı damakta kalıcı bir gün oldu.

Litvanyanın büyük dükü Vytatuas için yaptırılmıs bir kale , etrafı eşsiz güzellikte ormanlık ve yürüyüş alanları ve 3 ayrı gölün birleşmesinden oluşmuş harika bir yer .

En iyisi ben degil resimler anlatsın.

Ek bilgi olarak burada 3 pencereli evlerin , zamanında buraya yerleştirilmiş Karaimulara( sanırsam Karay Türkleri olarak geciyor) ait oldugu , onlara ait degişik bir ibadethanelerin bulundugunu, kale içinde yine bu Türklere ait bazı tanıdık kıyafetlerin sergilendiğini be kibinai denen ve bir cesit börege benzeyen harika bir yemeklerinin bu bölgedeki restoranlarda sıkca satıldıgını da eklemek isterim. Bu arada kininai ile servis edilen Gira bir cesit alkolsüz mesrubat , litvanlar tarafından cok seviliyor , bu içecegin kökeni Litvan sanırım. Asidi kacmıs kolayı andırıyor :))

Ben Bir Küçük Cezveyim Vol.2 Vilnius

2011-10-09T23:08:00.015+03:00

1 haftalık İstanbul kacamagımızdan sonra asıl hedefimiz Litvaya'ya uctuk cuma günü. Erasmus teaching programme ile Kaunas Vytatuas Magnus üniversitesindeki Japonca ögrencileriyle bulusacak , derslerine katılacak ve sunum yapacaktım. Akademik anlamda, gecen seneki 7 haftalık Japonya stajımı saymaz isem benim için bir ilk olacaktı. Bu anlamda dilini , kültürünü, coğrafyasını hiç tanımadıgım, bilmediğim bir ülkeye yolculuk yapmak hem heyecanlı hem eğlenceli olacaktı benim için . İlk etapta yalnız gitmeyi düşündüm . Daha sonra Ela'nın farkındalıgının artmıs olması ve 1 haftanın ayrı ayrı zor gecegi düşüncesi ile programa eşim ve Ela'yı da dahil etmeye karar verdik. Ben okuldayken onlar hava sartları elverdiğince dısarda ya da otelde beraber olacaklardı , bende programım izin verdiği ölçüde onlara katılacaktım.

Program pazartesi baslayacagından , biz cumadan başkent Vilniusa ucalım ve haftasonu kacamagımızı yapalım diye düşündük . İyikide öyle yapmısız .

Hava sartlarının İzmirle karsılastırıldıgında oldukca farklı olmasından dolayı , kıslık montlarımız, ayakkabılarımız , atkılar ve berelerimizin oldugu extra bir bavul hazırlamıştık. Gece indiğimiz için , 10 derece civarındaydı sıcaklık , ilk etapta pek soguk geldi. Ama gündüz pek yagıs olmadıgından ( büyük sans ) güzel idare ettik .

Bu arada yolu düşecekler için Air - Baltic ile uygun ucus bulunabilir. Tek sorun Bavul hususu , kabin bagajınız ucusunuza dahil olsa da ucak içine alınacak her 20 kg.luk bagaj için 20 euro ödemek zorundasınız. Ayrıca ucus esnasında yediğiniz içtiğiniz hersey extra olacak .Biz ucus öncesi İşbankasının Vip Lounge'unda epey sıkı bir ön hazırlık yaptık. Ben ilk defa kullandıgım bu servistende oldukca memnun kaldım . İkram edilen hersey 1. kalite ve yeterince cesitliydi .

Kaldıgımız yer apart seklinde düşünülmüş , tam bize göreydi. Elayla yolculuklarımızda bu tarz bir yerde kalmak ve marketten yiyebilecegimiz seyleri alıp dolaba doldurmak , işimizi kolaylastırdı acıkcası . Dısarda da çokça yedik gerci. Domuz etinin yaygın kullanıldıgı düşünülürse seceneklerimiz kısıtlıydı belki ama idare ettik bir sekilde .

kaldıgımız yerin sokagından görünen manzaramız . Old City nin göbegindeymişiz , büyük şans. Çünkü gezilip görülebilecek tüm yerler bu cevrede toplanmış.

Ctesi sabahı market ve yiyecek birseyler bulma umuduyla sehrin yeni kısmına dogru uzun bir yürüyüş yapıp bir avm ye ulastık . Markette bulduk içinde . Gerci Old Town kısmında dolassaymısız yemek sorununu hemen halledecekmişiz ama şehrin diğer kısmını görebilme acısından iyi oldu.

Öğleden sonra yine konakladıgımız yerin arka kısmında büyük bir açık markete rastladık. Sanırım o hafta sonu festivalimsi birseylere ev sahipliği yapıyordu Vilnius. Bu anlamda pek cok yerel kıyafetli dans gösterileri , eski Litvan şarkılarını dinleyebilecegimiz mini konserlere denk geldik. Harika oldu.Elada danslara eşlik etti babasıyla. Resimdeki 3-4 yaş civarındaki sarışın minik kıza bayıldık bu arada.

Bunlarda ganimetlerim. Baltık amberi( kehribar)Litvanyanın olmazsa olmazlarından . Kendime minik bir kolye ucu , küpe aldım sonrasında hatıra olarak. Lakin öyle cok büyük alışverişler yapmadık yinede.

Litvanların vodkası kadar envayi çeşit birasıda ünlü imiş. Bir bira sever olarak yerine düştüğüm kesin . Vodakaya pek itibar etmesemde bira çeşitlerinden birkaçını deneme fırsatı buldum . Oldukca uygundu ayrıca.

Litvanyanın renkli kece işleri , şapkalar , patikleri örgüleride meşhurmuş. Gezmek ve resimlemekle yetindim onlarıda ,İzmir gibi bir yerde kullanım alanının kısıtlı olması dolayısıyla. Ama halen Ankarada yasıyor olsaydım muhtemelen edinirdim :))

Vilniusta ilk günümüz Old Cityde bol bol eski yapıları fotograflayarak , katedral ve kiliselere girip cıkarak , uzun yürüyüşler yapıp , yoruldukca sokak cafelerinde mola vererek gecti.

2. günümüzü Vilniustan 30 km. uzaklıkta Trakai denen turistik noktasına ayırdık . Oda bir sonraki postumuzun konusu olsun.

Ben Bir Küçük Cezveyim Vol.1

2011-10-09T21:06:00.009+03:00

Eylülün 2. yarısı uzun bir ara verdim , 2 haftalık sürec içinde ilk haftamızı İstanbulda 2. haftamızı Litvanyada gecirdik , arada kaynayıp gitmesin diye sanırım 2 ya da 3 e bölerek yazacagım bu postu .

İstanbulda babamızdan ayrıldık , Ela ve ben ayrı program yaptık . İlk duragımız üniversiteden ev arkadasım İrem oldu . 2 gece onda kaldık . Kuzusunu görme fırsatı olmamıstı . Deren bebekle tanıstık , çok iyi oldu tabi. Maviş kuzu ..

Sonrasında , bloglar vasıtasıyla tanısıp arkadas oldugum canım arkadasım Tugcem , kızısı tatlı Durucugumu ziyaret ettik . Kızların 3. bulusması ama muhtemelen ilkleri hatırlamıyorlar , yinede hemen kaynastılar :))

Tokalara dikkat derim!!!

Ortaköyde Tugce ve Demirimle bulustuk . Demir he zamanki gibi yemelik , uyumlu ve sekerdi. Bende bol bol nasiplendim :)) Tugceyle biraları tokusturduk manzaraya karsı :))

Elayla gün gecirmek demek , bol bol park mesaisi demek . Bu anlamda karsıdayken özgürlük parkına ( 2 kez ) , bebek parkına , sagda solda gördüğümüz pek cok cocuk parkına bir sekilde gittik ya da zorunda kaldık :)) Elada yıldız ve aydede hastalıgı oldugundan , buldugumuz tüm yıldızlarla resim cektirdik . En cok sevdiği kaydırakta yıldızlısı oldu haliyle :))

Bense görmediğim ama merak ettiğim Kanyon,Metrocity , Forum gibi bilumum AVM lerde bolcana turladım, Elaya sonbaharlık birseyler aldım. Bir baska gün İstinye Parkta Jüjümle bulusup sohbet ettim . Bana da iyi geldi yani bu hafta , Elayla hareket imkanımız kısıtlı olsada ..

duydunuz mu ?

2011-10-06T19:05:00.004+03:00

Öne i-phone aplikasyonu cıktı , şimdi de basılmıs hali .
Bu cici masal kitabının cocugunuzun kütüphanesinde bulunmasını istemez miydiniz ?
Bu hafta İdefixede , haftaya tüm kitapcı raflarında bulabilirsiniz .

Emi&Küpeli sizi bekliyor :))

Pop Gürdal

2011-10-04T11:13:00.001+03:00

Bu ne biçim başlık demeyin . Bilenler bilir , epey bir zaman öncede yazmıstım Elanın boynumdaki et benine takıntısını. 17 aylıkken emzirmeyi bırakmamıza mütakip , Ela uyurken beni yanında istemeye ve boynumdaki bene dokunarak uykuya dalmaya kodlandı . 33 aylık oldugumuz su günlerde hala takıntısı sürmekte . Üstelik benin bir adı var . "POP" :)))

Gece yattıgında kazara bulamazsa hemen sorar "Pop nerde anne ?"
Diyelim ki düştü uf oldu "anne popuna dokunacagım" deyip hemen sakinler falan .
"Popum nerde anne ?""Gezmeye gitmiş" Kıkırdar "hayıy ditmemiş , pop buydaaaa :))) "
Bazen öyle sıkıntı gelirki bana aklımdan aldırmayı gecirim , lakin sonra kıyamam .
Kanattıgı da görülmüştür ki tehlikelide aslında , ama dedim ya kıyamıyorum diye .

Neyse , gecenlerde araba yolculugu yapıyoruz , bir yandan koyu sohbet , Elaya soyadını öğretiyorum. Elo Gürdal , Güytekin Gurdal , anne Gürdal falan derken seninki
"Bu da Pop Güydalll " deyiverdi. Gültekle koptuk arabada :)))

Soyadınıda verdik , yakında bir TC numerosuda ayarlarız kendisine Pop Gürdalın artık...

Şimdi Okullu Olduk

2011-10-03T14:25:00.011+03:00

Bu sabah 8 e geliyordu saat ve Ela totosunu kaldırmıs , yatagında derin derin uyumaya devam ediyordu ben sarkıyı ona mırıldanırken .

Saat 9 da kahvaltı saatimize yetişecegimize göre e yolda 15 km . olunca 8.30 da cıkmak gerekti. Mecburen uyandırmak zorunda kaldım kuzuyu ve her zorla uyandırılısta yaptıgı gibi , ortalıgı yıktı sabah sabah . Hadi ama okula gideceksin dediğimizde "Okula gitmacam ben dedi" mızırdanmaya devam etti. Bense hevesli hevesli modunun degişecegini düşünerek üstünü giydirmeye calısıyordum bir yandan. Minnie mouse lu bir pj.i var cıkarmadı üstünden , onunla yollamak zorunda kaldım hatta , bereket cok anlasılmıyor:))

O sırada Gülay abla onu ugurlamak için erkenden geldi , ona da yüz vermedi hasbam , mızır mızır bir sabah . Zorla bindik arabaya , cayı ( pekmezli su) elinde .

Neyseki arabada modu degişti , kreşin önüne gelince inip daha dış kapıdan yaseminnn yaseminn diye bagırmaya basladı . Yasemin hem bizim eski playgrouptan batumuzun annesi , hemde kreste 3 yas grubu ögretmenimz. Önceden tanısmaları adaptesini kolaylastırdı cok sükür, büyük sans oldu benim için . Gün içinde de rahat telefonlasabilme acısından sanslıyız .

Sınıfına girip hemen oyuna dalan kuzu..

Kahvaltı saatinde Yaseminle krep kesme calısmaları

Sabah keyfi gayet yerindeyken okuldan ayrıldım. Gün içinde 2 kez haberleştim ve işlerin yolunda oldugunu ögrendim ama aksamı zor edecegim yinede 2 saatim var onu almak için ama aklım fikrim kuzuda . Annelik böyle birsey işte . Hem yeni bir sürec heyecanlandırıyor , öte yandan cocugunun büyüdüğünü görmek , okul falan . Öff ne bileyim karısık duygular .

Kuzum seni seviyorum , umarım okulunu arkadaslarını ögretmenlerini cok seversin.
Şimdi yeni deneyimler kazanma zamanı , hep birlikte ögrenmeye devam .

Ailemizin yeni üyeleri Jimbo ve Dumbo

2011-09-09T11:15:00.007+03:00

Gecen gün ziyarete gittiğimiz kreşte , fil sekilli tuvalet tasına benzer minik cocuk tuvaletleri oldugunu gördüm .

Malum birkac gündür bezsiz ve biberonsuz günlere merhaba dedik . Biberon işini hemen hemen hallettik sayılır ama çiş kaka kazalarına aynen devam , yine de gectiğimiz günlere nazaran ilerleme kaydettiğimizi söyleyebilirim . Kres wc sinden bir esinlenme diyelim , daha önce uygulamaya calıstıgımız tuvalet adam denemesi yemeyince , klozet kapaklarına su görseli yapıstırmaya karar verdim. Dumboyu yani.

Krese basladıgında da , oradaki fillerin Dumbo ve Jimbonun anneleri oldugunu söyleyecegim . Çünkü ilk sorusu bebebk fillerin annesinin nerede oldugu sorusu idi .

Şimdi evde oldugum zamanlarda yarım saatte bir Dumbo ya da Jimboyu ziyarete gidiyoruz. Hey Jimbo ( ya da Dumbo ) çişimiz var adlı uydurmasyon sarkımızı söyleyip önce klozete ben oturuyorum , 1-2-3 geliyor , çişşşşşş nidaları eşliğinde olayı gerceklerştiriyorum , ardından hemen Ela'da ben de ben de diyor ve klozete oturuyor . Her seferinde olmasa bile bircogunda yaptıgını görüyorum . Daha sonra "Güle güle kakalar" isimli nadide kitabımız devreye giriyor , üstüne onuda okuyoruz . Temizlenme , el yıkama falan derken olayı baya bir eğlenceli hale getirmeyi basardık . Wc den cıkarken , " Hey Jimbo biz yine gelecegiz ziyarete tamam mı ?" deyip ona el sallayıp rutinimize dönüyoruz . Ha tabi birde yıldızlı sticker veriyoruz Ela hanıma.

Lakin söyle bir olumsuzluk var , bakıcı teyzemizle part-time'a gectik ve bazen o baska bir eve temizliğe gidiyor . Böyle günlerde kızları idare ediyor . Dün sabah kızına , tuvaletini yapınca bir tane sticker vermesini söyledim , aksam eve geldiğimde tüm kolunu stickerla desen olusturlacak seklinde süslendiğini gördüm . belliki bizimki dah daha ver dedikce , alıp alıp yapıstırmıs kız . Zaten bu sticker olayını bakıcımızla da oturtamamıstık . Kafasının almadıgı birseyi uygulamıyor bakıcımız asla . Bende kırmayayım , etmeyeyim diyorum ama bu sefer benim stratejiler çöküyor malum . Biberon konusunda gevşemei allahtan . Bende hepsini bir torbaya koyup kaldırdım zaten . Ama bazen ben evde yokken , neler döndüğünü merak ediyorum . Elanın mızmızlanmalarına ben ve Gültek pek kulak asmıyoruz ama aynı performansı bakıcımızda göremiyoruz. Olsun , yapsın , o daha çocuk psikoljisi içinde. Hele de annesiz büyüyen bir kadın olarak ne kendi cocuklarına kıyabiliyor ( bayramda evli kızının evini temizlemeye Ankaraya gitmiş - düşünün ) , ne benimkine :)) O yüzden kreş konusu gündemimize erken oturdu birazda .

Jimbo ve Dumboyla şimdilik fena gitmiyoruz, umuyorum bu hikaye de biraz olsun sürdürülebilir olur bizim için ve kısa zamanda hallederiz bu işi. Şu an için tek konumuz bu çünkü.

Kreşe adım adım ..

2011-09-07T11:14:00.003+03:00

Aylardır kafamızı kurcalayan bir sorundu . Önce calıstıgımız kurumun kreş açma durumu hasıl oldu lakin yeterli ögrenci sayısı olmayınca bu alternatif ortadan kalktı .

Urla'da topu topu 3 kreş vardı . Birisi haziran ayında kapandı . Bir diğeri zaten alternatif olarak düşünmediğimiz bir yerdi, kaldık 3. alternatife . 2 ay kadar önce oraya ugradık. Klima yoktu ( sanırım kısın kaloriferle ısınıyorlar - biz evimizde yaz kış klima destegiyle yaşıyoruz) . Tavanları alçak , ögrenci sayısı çok göründü gözümüze , oyuncak , halıflex kaplı bahce ve oyuncaklarıyla hiç olmazsa kötünün iyisi dedik ama yaz için part-time vermeyi düşünemedik bile. Biz bile bunaldık sıcaktan . halbuki herkesten iyi duyumlar alıyorduk. Yinede , "hah işte budur" dediğimiz bir yer degildi.

Bu arada benim Urlada zaman zaman playgrouplara gittiğimiz ve orada tanıstıgımız bir arkadasım( aynı kreşte hoca olarak basladı) , biraz sabredersem Urlada yeni bir kreş acılacagı müjdesini vermişti. Tüm yaz boyunca oradan haber bekledik ve bayramın 2. günü kreşin yakın zamanda hizmete girecegi haberini aldık . tatil dönüşü hiç vakit kaybetmeden görmeye gittik. hala bazı egitici materyalleri Almanyadan gelmemiş olmasına , bahce peyzajının tam olarak tamamlanmamasına karşın gördüğümüz sekli bize yetti dogrusu . İçimize sinecek gibi. En kısa zamanda Elayı alıp birkac saatliğine oynamaya götürecegim . Tam olarak başlangıcımız ise ekim ayında olacak çünkü 18 inden itibaren ekim ayına dek burada bulunmayacagız .

Yakında kreşimizin bol renkli resimleri ve faaliyetleri hakkında bilgileri yine burada bulabileceksiniz.

Beni en cok sevindiren detaylardan biri , yılsonu gösterisi olmayacak olması idi. Kuzumun arkadası Berkimizin olaylı gösterisi beni bu konuda düşünmeye sevketmişti. Hem kuliste sıra bekleyip sıkılmalar , hem öncesinde 2 aylık uzun hazırlık evresi , bu yas cocugu için gereksiz stres kaynagı diye düşünüyorum .

Programlarında 6 saat İngilizce ( gönülden destekliyorum ) , almanca ( 3 saat ) - neden olmasın , seramik sınıfı , orf yöntemi ile müzik dersi ( piyano eşliğinde ) - yeayyyy (zaten gecen sene baslamıstık, Ela cok seviyor müziği) , bahcesinde dogal cim oyun parkı , kümes hayvanları , ekim yapacakları mini bir bahce , yüzme havuzu .. Bilmiyorum Eloş eve gelmek isteyecek mi ?

Hastalık halinde 3 gün cocugun okula gelmesine müsade etmemeleride bence güzel . Kresten dolayı sürekli hastalanan cocukları duydukca bu uygulamanın da son derece yerinde oldugunu düşünüyorum . Böyle bir durumda bakıcımız Gülay abla amorti eder bizi umarım . haftada 2 gün evimize gelmeye ve bizi toparlamaya devam edecek o da.

Tek sorunumuz tuvalet egitimini halledememiş olmak . Bu konuda getirin getirin biz hallederiz demiyorlar tabi , asıl özveriyi bizden bekliyorlar . Bende 2 gündür evde tamamen bıraktım bezi , sadece yatarken . Kitaplar , sticker ve ödüller her duydugum yöntemi denemekle beraber yüzde 30 basarıya bile ulaşmış degiliz . Çok üzülüyorum , baslamadan halledebilseydik çok çok iyi olacaktı , bilemiyorum ne yapacagız bu sorunu .

Evet , acıkcası eladan ziyade ben çok daha heyecanlıyım kreş konusunda , umuyorum hepimiz için hayırlısı , iyisi olur .

San'at çalışmalarımız vol.1

2011-08-25T21:14:00.004+03:00

Kres yası geliyor ya en cok bana yarayacak biliyorum . 1 yasından beri envayi cesit kırtasiye malzemesi ve degişik boyalar alıp duruyorum , ama her paketi cıkarısımda ya boyaların ucunu yemece , ya vıcık vıcık etmece , buluyor hevesimi kacıracak birseyler .Hatta halıları mahvettiği gerekcesiyle bakıcısı bir süredir oyun hamurlarınıda ortadan kaldırmıstı lakin ben yine sahalara geri döndüm gözleme masamla , hahhaa:))

Bu masa sayesinde o küçük ikea masasına sıgamayan biz ana-kız cesitli kreatif calısmalarımıza devam edebilecektik . ( Yani amaç aslında benim Elanın işlerine maydonoz olabilitem )

Bu anlamda ilk calısmamız tas boyama oldu . Gecen hafta denizatının sahilinden özenle topladıgım , sırasını bekleyen taslar , 2 gün önce kırtasiyeden aldıgım akrilik boyalar fırcalar ve sprey vernik ile seker görünümüne büründü . Geniş fırcalarla rahat boyanabildiğiden Ela tek renk olarak tasları boyadı. Üstlerine de 23 nisanda Egenin yolladıgı baskı setindeki stamplarle yuvarlaklar bastık , parmak uclarıylada yapılabilir tabi. Ela desen konusunda cozutunca onlarıda ben tamamladım artık . Üstünün verniğinide sprey vernikle hallettim . Baya güzel oldular be blog. Parmak boyaları saymazsak bu bizim ilk göze hitap eden sanat eserlerimiz oldu beraber yaptığımız . Mutluyum , gururluyum :)))

Kelimeler

2011-08-25T14:17:00.004+03:00

Günler hızla geciyor , 3 e dogru yol alıyoruz.

Ela bu ara bir dillendi ki sormayın . Her soruya düzgün verilen bir cevap , kelime haznemize katılan yeni kelimeler , hala vazgecilmeyen eski kelimeler .

Otuymam lafı mesela , Ela sözlüğünde istemiyorum , Oytum ise istiyorum demek . Asla pekiştirmiyoruz . Yani biz bu kelimeleri düzgün kullanıyoruz ama henüz vazgecmediği için aramızda bazen esprisini de yapıyoruz Gültekinle.

Cay oytum bennn ( pekmez damlatılmıs su kaktırıyorum) , çooba oytum beennn , kaaveli süt oytum beenn gibi. ( nesquick girdi de hayatımıza - benim mok yemem :) )

Pekmez diyince , asla su içmiyor Ela . Onun yerine mutlaka onun çayını istiyor. Gece gündüz hiç farketmez. Ve illa biberonda olacak . Sulukla verilen içeceğide reddediyor , kirli kızım vs. bahaneleri asla yemiyor yutmuyor , "bibeyon oytum beennn". Toddler olmaya alısamadı cocugum sanırım kendini hala infant sanıyor:))

Birde olumsuzluk ekini bol "a" lı kullanıyor .

Ben: Bak kızım sen büyüdün artık , biberonunu bebek Tunaya vereyim o kullansın. Bak sana yeni suluk aldım ( Avent sporty - evet sonuda aldım abi kıyıp paraya )birde yıldız yapıstırdım ki cazip gelsin diye , 1 kere içti , 2.ye nanay...

Ela: Hayıy anne, bibeyonumu Tunaya vaamacaammm.. Suluk otuymam ben :))))

Şeklinde diyaloglarımız sürüp gidiyor ..

Ha bu arada , bez konusunda hala çok inatçı , hem altını baglatmak istemiyor , baglayayım derken kacıyor, külotlarını seviyor , hemde salonun ortasında her daim bulunan lazımlıgına zahmet edip yapmıyor çişini. Ne hikmetse kakalarını tutturmaya basladık ama son zamanlarda ..

Baska başka , mesela canım yerine nanım diyor çok tatlııı.
Dün gece 12 falandı yan odadan bagırıyor bana , belli ki dalamamış .
"Hayat anneee, Hayat anne gealll, nanım sıkılıyooo "
nanıma ayrı , hayat anneye ayrı koptum gece gece :))

Birde "buudayım bennn" var , gecen kıştan beri sık kullanıyor yerli yersiz , uygunsuz. " Kooktum beennn" var . Buda sık ve gereksizce kullanılıyor ..

Unutmayayım diye yazıyorum .

Denizatı Tatil Köyünde bir gün

2011-08-24T10:10:00.005+03:00

Gecen haftasonu Gültekin İstanbuldaydı . Bizde Nillerle bir plan yaptık. Nurturiadaki bazı annelerden zaten ön bilgimizide almıstık. Burnumuzun dibinde Gümüldürdeki bu tesisi birde biz test edelim, onaylayalım diye düşündük. Günü birlikciler için , ayrı bir sistem yapmıslar , ögle yemegi ve 2 içki dahil , bilet alıp girebiliyorsunuz .

Mekan genişce çim alana kurulmuş bir sürü bungalov , bir restoran , cocuk parkı ve mini club , fazla büyük olmayan bir yetişkin birde çocuk havuzundan olusuyor. Ayrıca sahil kısmıda oldukca güzel , her ne kadar biz cocuklarla cogunlukla cocuk havuzu etrafında günümüzü gecirsekte , deniz severler için de güzel , cocukların kova kürekle vakit gecirebilecegi bir plaj olusturulmus. Üstelik etrafta o kadar cok cocuklu aile var ki , hem personel hem sakinler çocuk gürültüsüne , koşuşturmacasına oldukça alışkın görünüyor. herkes diğerlerinin cocuguna güleryüzle bakıyor. Hani kimsenin tatilini zehir ediyorum yada engelliyorum hissiyatına da kapılmıyorsunuz .

Biz Nille cal cene yaparken Murat baba sagolsun türlü havuz aktiviteleriyle Ela ve Berki oyalamayı basardı yine. Her eve bir Murat lazım diyorum , inanmıyorsunuz:)

Arada sırada ufak tefek krizlerde yasanmadı degil hani:)

Parkı olmayan bir mekan bizce cocuk dostu degildir :)) Testi burada da gectiniz.
Bir ara parkın hemen yanındaki çimenlik alanda kocaman bir oyun halısı üzerinde renk renk oyuncaklar , mini mini cocuklar ve oyun ablaları gördüm. Oyun ablaları Türktü. Müşterilerin cogunlugu Türk oldugundan olsa gerek.

Ela tüm gün elinden kozalagını düşürmedi:)) Ayrıca evde boyamak için deniz kenarından topladıgım yassı tasları boyatıp kurutma aktivitesiyle h.içide vakit geciriyoruz aksamları . Oda baska bir postun konusu olsun.

Kısacası küçük cocuklarınızla bol gölgelikli , çim alanlarda kosturmak ve kafa dinlemek istiyorsanız bu mekanı öneririz. Büyük cocuklu aileler ya da cocuksuz aileler için çokta cazip olmayabilir mekan . Bunuda eklemek isterim .

Test ettik , onayladık. Muhtemelen babamızla baska bir zaman yine gidecegiz..

( Aklıma geldi , yetişkin havuzunun arka kısmındaki tuvaletler belkide fazla kullanılmadıgından yeterince temiz degildi ve tuvalet kagıdı yoktu. Çadır kampı wc si hissiyatı olusturdu bende . Bence tesis temizlik konusuna biraz daha özen göstermeli )

Eloşun Hayvan Sevgisi

2011-08-20T20:08:00.001+03:00

Yok , ben hiç öyle sıkı bir hayvansever olmadım. Çocuklugumda evimizde 3 akvaryum balığımız vardı , onlarla da ben degil babam ve abim ilgilenirdi. Ayrıca itiraf ediyorum köpeklerden hala tırsıyorum. Yani çocuğuma hayvan sevgisi aşılayacak kişi benim olmam imkansız . Bu işlevi doga kendi kendine üstlenmiş oldu sanırsam.

Yasadıgımız yer üniversitenin kampüsü oldugundan lojmanlarda oldukca geniş bir araziye yayılmış durumda , kalabalık yaşamdan oldukca izole.Dolayısıyla kapıyı her actıgımızda içeri koca koca cekirgeler , böcüklerin girebilme ihtimali oldugu kadar bazende bir köpek yada balkonda gezinen bir kediyle de karsılasabilitemiz yüksek. Ela sagolsun misafirlerin hepsine kucak acıyor , karnı acsa besliyor , oynamak istiyor. Bakalım ilerde de bu sevgi ve ilgisi devam edecek mi ?

Diyalog

2011-08-19T18:05:00.002+03:00

Anne TV karsısındaki kuzunun eline bir küçük bir tabak cocopops verip , balkon kapısına elindeki kahvesiyle oturur , derinlere dalar. Elinde tabagıyla beraber az sonra kuzu yanında belirir.

E: Anne bende otuycammm..
A: Peki gel otur .
E: Hadi piknik yapalım .
A: Piknik mi, hahahaha:))
E: ( elindeki tabaktan bir tanecik cocopops uzatır ) Hadi ama anne sende yeee, piknik yapalım hadi ama....

Kahkahalar....

(İçses: Bu kız bana hiç çekmemiş , şu yaşımda bile elimdeki çukuyu, tabagımdaki pastayı kimseyle paylaşmayı sevmem ben , cıngar çıkarırım. )

Yaz Tatilinden Anektodlar

2011-07-07T13:18:00.022+03:00

Sevgili Blog

Senle görüşmeyeli Antalya taraflarına kısa bir tatile gittik . Evliliğimizin 5. yılını yanımızdaki bıdıgımız ile kutladık.Dönüşte 2 günlüğüne babasının köyüne ugrayıp öyle döndük evimize. Bazı ilkleride yaşadık haliyle.

@Ela tatilde ilk kez büyükler için dizayn edilmiş kaydıraklı havuzlarda babası ya da benle beraber defalarca kaydı.

@Sabah 10 dan aksam 7 ye dek non-stop havuz basında ögle uykularını atlayarak kaldı ve sudan cıkmadı , yeni kolluklarıyla ( reklamını yapıp duruyorum - puddle jumper ) gayet güvenli bir sekilde bizimle büyükler havuzunda da yüzdü.

@Kenardan havuza atlamayı , merdivenden inip çıkmayı öğrendi.

@Ayaklarını hareket ettirmeyi ögrenip suda ilerlemeyi basardı . Kolluksuz oldugu kısıtlı zamanlarda kendini yüzüyor zannettiğinden olsa gerek büyük havuza kendini atmak üzereyken defalarca yakalandı.

@Antalyanın denizini hiç ama hiç sevmedi "acııı" diyerek cıglık cıglıga aglayıp denizden cıkmak istedi. Dusa sokup öyle sakinleştirebildim. Halbuki Ege denizinde hiç sorun yoktu. Tuz oranından sanırım rahatsız oldu.

@Acık büfeye hiç ama hiç ilgi göstermedi. Sabahları genelde corn-flakes ve süt , diğer ögünlerde ise pilav ve yogurt tüketti.Bazen de spagetti. Çok sevdiği sebze,tarhana, mercimek ve yayla corbalarından mahrum kaldı.

Şekil A da ise hem pilav hem makarnayı aynı anda götürüşü görülüyor.

@Bol bol meyve suyu içti ( konsantre - evet :(( )

@Babasının nargilesine atladı ve içmeye kalktı.

@Genelde uyumlu ama aksamları çok yorgun olması nedeniyle anne ve babasının akşamları odada takılmasına neden oldu:)) ( Buda sürpriz degil elbet )

@Köyde kısa kaldık ama dolu dolu gecti. Annesi( ki benim içinde ilk kez) ve babaannesiyle beraber tarhana kardı.

@Gözleme actı :)) "Men eppek yaporum" diyerek olaya acıklık getirdi:)

@Kuzu, koyun , kedi envai cesit hayvanı kovaladı.

@Dalından kiraz ve erik yedi bol bol.

@Tatilin ilk günü yolda ugradıgımız bir alışveriş merkezinde ince uzun koca lake bir dolabın cekmecesini cekiştirmek suretiyle üstüne devrilmesine sebep oldu. ( Allah korusun diyorum - alnındaki hafif bir morlukla atlattık )Çok ağladı, bizide epey korkuttu.

@Son günü kuzu kovalarken kuzunun baglı oldugu ip ayagına gelip onu yere düşürdü , ugran yerdeyken boynuna takıldı ve boynunu zedeledi. ( Yine allah korudu diyorum ,boynu kırılabilir hersey olabilirdi)

Ha bunlar olurken ben nerdeydim derseniz , o kadar saniyelik ve gözünüzün önünde gercekleşiyor ki , müdahale edemeden olay gercekleşiveriyor zaten.Allah emanet durumdayız , çok hareketli bir kızımız var.

Totalde annesi +4 babası +2 kg koyarak , Eloş hanımda mutlu ve mesut evlerine döndüler.

Güzeller Güzeli

2011-06-22T14:58:00.004+03:00

LOLİPOP GÜZELİ

HAVUZLARIN GÜZELİ

EVİMİZİN GÜZELİ

ANNESİNİN GÜZELİ

2.5 yasımıza sadece 1 ay kaldıgı su günlerde Ela'nın kayıtlarını tutmakta zorlanıyorum. Aslında sürekli yeni kelimeler, dumur diyaloglar geciyor aramızda ve ben nerden ögrenmiş olabilecegini düşünüp gülüyorum çogunlukla.

Dün denizdeyiz , palet vardı ayagımda ki bu yaz ilk kez giymiştim. "Anne paletin neyde ? " diye sordu bana. Hani günlük hayatta hiç kullanılmayan bir nesne, çizgi filme konu bile olmaz , nereden kaldı aklında , kimden duydu hala merak içindeyim .

Kayıt altına almayıp anın tadını cıkarmaya- yasamaya calısırken epeyce bu tür diyaloglarımız oluyor ve sonrasında ben unutuyorum . Ne kötü , hafızama kılım...

Seyrü Sefadayız Efem !!!

2011-05-25T11:10:00.004+03:00

Gectiğimiz haftasonu Urla semalarından pek ayrılmadık , cevreyi keşif halindeydik te denilebilir aslında . Ctesi benim sushi workshopum vardı , dernege yardıma gittim , dönüşte aksam vakti Ela ve babayla Seyrü Sefada bulustuk.

Bebekler hareketlenince , onlarla bir yere gidip oturmak , 2 lokma atıstırmak eziyet olmaya basladı. Malum havalarda güzellşince bol bol acık havaya cıkmak ister olduk öteyandan . Su sıralar mekan seciminde ilk ve en önemli kriterim , oturacagımız alana yakın , kuzuyu gözetleyebilecegimiz bir parkının olması .

Beni beklerken Gültek tava yedim dedi . Lezzetli oldugunu söyledi , ben onun yalancısıyım. Ben workshopta sushileri götürdüğümden pek ac degildim , o yüzden sadece bira içtim .

Web sitesine bakınca uyduruk bir düğün mekanı gibi görünen , ve 2 senedir arabamızla haftada birkac kez önünden gecmemize ragmen basiretimiz baglanmıs gibi bir türlü içeriye adımını atmayan biz , ne kadar hata etmişiz. Mekan bizim için biçilmez kaftanmış halbuki . Biz parka en yakın olan piknik maslarında oturduk ki aslında belkide mekanın en uyduruk yeri , bizim gibi parka illaki yakın oturmayalım , cocugumuz düz , çim mekanda kosturmaktan veya oyuncaklarıyla yere yayılıp oynamaktan da hoslanır diyorsanız , çok daha konforlu ve temiz kahvaltı ( istenirse ögle -aksam yemegi serviside var)mekanı ayrı bir bölümde bulunuyor .

Ertesi gün pazar kahvaltısını da denedik . Kişi bası 12 lira ücreti , termos cayı ve sıcacık pide , balon ekmekleriyle beklentimizi yeterince karsıladı. Ela cocuk parkında deliler gibi eglendi. Babamız kahvaltı sonrası çimlere yayılarak , çayı eşliğinde pazar gazetelerini okudu . E daha ne isteriz ki.

Ayrıca mekanın arka bölümünde tavsanların , ördeklerin oldugu bir bölüm bile var . Çocukların ilgisini çekebilir.

Kısacası Urla tarafında alternatif mekan arayan çocuklu ailelere , önerebilecegim bir mekan keşfi oldu benim için .

İlk Scooter deneyimi

2011-05-23T11:29:00.000+03:00

Ela - 28 aylık

Elanın Arkadaşları

2011-05-20T10:37:00.006+03:00

Hamileliğimden itibaren sayarsam neredeyse 3 senedir bilfiil blog yazarıyım. Blog yazmak hem bebegim için tuttugum bir anı defteri hemde arkadaslarımızla bulustugumuz ortak bir alan bazen . Blogum vasıtasıyla ( buna daha sonrada nurturia eklendi) tanışıp görüşmeye başladığım bir çok arkadaşım var , çocukları yavrumun , anneleri benim arkadaşım. Ve arkadaşlarımızın sayısı her geçen gün büyüyor , ne güzel .

Bu hafta içi yine 2ayrı blog arkadaşı buluşması yaptık kuzuyla .

Pazartesi günü Amerikadan yurda kesin dönüş yapan ve İzmire yerleşen sevgili Müşerref ve kızı Deniz fıstıgıyla müşerref olduk :))Elanın kırgın durumu ve Denizin ortama uyum çabaları derken ilk etapta ufak tefek krizler yaşansa da , bir süre sonra aşagıdaki resimde de görüldüğü üzere birbirlerine alıştılar. İlerleyen zamanlarda çok iyi arkadaş olacaklarına eminim :)

2. buluşma ise 19 mayıs tatili nedeniyle İnciraltı - Patlıcanda gercekleşti. Hamileliğinden beri takip ettiğim ve en son bize yolladıgı sürpriz resmiyle sevindiren Kübra ve Cevcevle tanışmak için uzun zaman beklemiştik .Gecen sene niyetlenmiş , lakin bizim Ankara seyahatimiz nedeniylr bugünlere kadar kalmıstık. Bu tatil günü hepimize iyi geldi. Yeliz Arcamla , Elifde Ege Doruguyla aramızda oldu . Mekanda park olması bizim için avantaj mı dezavantaj mı bilemedik gerci. Çocuklar 1 dk. bile masada takılmak istemediler . ( Çimler üzerindeki foto ilk 5. dakikadan/ park keşfedilmeden önce :)) )

Arca ve Cevcev mekandan erken ayrılınca Ela ve Ege Doruk çılgınca kudurdular. Çimlerde koşturdular. Parktaki kumları başlarından aşağı boca ettiler ama birbirlerine olan sevgileri anneleri olarak bizi çok mutlu etti. geriyede böyle bir kare bıraktı dünden ..

Sürpriz hediyemiz

2011-05-09T19:06:00.001+03:00

Dünkü karamsar yazımızdan sonra , bugünde içimizi açan birseylerden bahsedelim. Hamilelik zamanlarımızdan beri bloglarımızdan tanıstıgımız ve cok yakında da yüzyüze görüşmeyi umdugumuz sevgili KİSD ve tatlı Cevdet bize çok özel bir hediye gönderdi gecenlerde. Yaptıgı işleri uzun süreden beri takip ediyordum ve bircok nurturia yada blog annesinin çocuklarının odasını süsleyen cici resimleri begeniyordum lakin bir fırsat bulup yaptırma olanagım olmamıstı.

Eger haberdar degilseniz su linke bir tıklamanızı öneriyorum:

http://cocukodasinaresimler.wordpress.com/

Sevgili Kübra İtalya'ya gitmeden önce Elanın gecmiş dogumgününe istinaden bir hediye yollamak istediği söylediğinde acaba bu bir resim olabilir mi diye aklımdan gecirmedim degil hani. ( Çok pisliğim :)) ) Ve paketimiz cuma günü elimize geçtiğinde Ela için özel yapılmış bu şeker resim elimize ulaştı. Nasıl şenlendik , sevindik , hemen uygun bir çerçeve edinip Elanın odasının güzel bir yerine astık.
Artık bizim odamızda da çok özel bir resmimiz var , uzuuunn yıllar odamızı süsleyecek.

Çok çok teşekkür ederiz Kübra ve Cevdet , sizi seviyoruz..

Unutulmaz bir hafta unutulmaz anneler günüm

2011-05-08T14:39:00.014+03:00

Resim - Çeşme / Sedir

Haftaya sıkı başladık . Pazartesi günü Ela'nın salyaları bol bol akmaya , salı gecesi 39.2 yi gören ateşi ve zorla içirilen ( şurup-fobik bir bünye) calpolü kusması nedeniyle her ne kadar dişten kaynaklandıgını bilsem de doktor yolları göründü. O günde keyifsiz çok zaten , sürekli ılık duş ve calpole devam ediyorduk. Üstüne birde ishal eklenince doktor gayet güçlü bir antibiyotik bactrim ( cocukken fazlasıyla tüketmişliğim var) , novalgin ve bagırsak hareketliliği için bir baska surup ile evimize döndük , takibe devam. Gece yine ateş 38.5 seviyesindeydi, bu arada sol azı patlayıp uç vermişti zaten. Ertesi gün sürpriz, sağdaki azınında şişmiş olması idi. Bu arada direnc iyice düşmüş olmalı ki sürekli hapsırık ve burun akıntısı başladı. Zaten suruptan nefret ediyor , kah püskürterek , kag aglayarak , bir kez daha kusarak ilacları vermeye devam ettim. Persembe nispeten ateş azalmaya başlamıştı.Akşamları beraber yattık , evde oldugum süre içinde koala modunda gezdik. Cuma sabahı işe giderken arkamdan zırıl zırıl agladı , benimde dersimin oldugu gün , mecburum , gitmek durumundayım. Bu arada geceleri burnunu acamadıgımız için sürekli uyanmalar başladı. Kabus gibi ... Öğleden sonra dersteyken ve öğrencim sunum yaparken telefon zırıl zırıl calmaya başladı. Gültekine ulaşamamış , son çare beni aramış lakin ben numaraya bakmadan telefonu kapadım. Eve döndüğümde Ela mızır mızır , acıyor acıyor diyip aglıyordu. Ve az önce halının ortasına çılgın gibi kusmustu. Arayan bakıcımızmış tabi , hemen uctuk doktora. Farklı birsey söylemedi, ilac tesiri için erken oldugunu, dayanıp haftasonuda takip etmemizi , durumunda düzelme olmaz ise devlet hastanesine götürüp testlerini yaptırmamızı salık verdi.Durumun dişten kaynaklandıgından emin oldugumuz için haftasonu beklemeye karar verdik. Cuma gecesi yine sık uyanmalı bir gece gecirdik. Ateş azdı.

Sabah 6 da asagı inelim Calliou segredelim ısrarları ile salona yollandık. Bu arada bol mümüklü oldugu için müzik kursuna götürmemeye karar verdik. Onun yerine ailece Çeşme'ye açılalım , biraz hava alalım , tedbili mekanda hayır vardır diyerek , aylar öncesinden şehir fırsatından edindiğimiz kuponu kullanmak üzere marinadaki Köprü denen mekana yolaldık. Sabah 9 itibarıyle Çeşmede hayat ölü olup tüm mekanlar kapalıydı. Gültek rezervasyon gibi bir hususu es geçmiş , tabiri caizse döt gibi ortada kaalmıştık.Tam o sırada mekanı açmaya bir eleman geldi, servisin 11 de başladını ve rezervasyonsuz müşteri kabul etmediklerini söyledi. Dumur!! Pazar Gültek bizimle olmayacagı için anneler günü özel kahvaltımız yatmıştı. Ela mızmız , ben aç , söylene söylene arabaya yollandık. Dönüşte Alacatı pazarı planımız da oldugundan o istikamete dogru giderken yolda Sedir diye bir mekana rastladık. Çok şükür mekan açıktı ve gayet güzel servis , güleryüz ve mükellef bir kahvaltıyla midelerimizi şenlendirmeye çalıştık. Çalıştık diyorum. Çünkü Ela mızmız mode-on oldugu ve nutellalı ekmeği bile reddetmesiyle bizi dumura ugrattı. Biraz Elma suyu ve telefondan segrettiği Calliou sayesinde ( God Bless Calliou ) alelacele kahvaltıyı bitirdik. Alaçatı'ya girmeden arabada Eloş yorgunluk ve açlıktan sızmıştı.

Bu arada büyük salaklık , Ela'nın puseti unuttugumuz ve 18 kg.luk bir tosunu kucakta gezdirip alışveriş yapamayacagımız için , Ela kucagımda uyurken , babamız bir koşu pazarlık alışverişimizi bitirdi. Akabinde Ela gözlerini açtı , şöyle kıyafetlerin olduğu tarafa azıcık açılalım dedik ama ne mümkün. Oda yalan oldu anlayacagınız. Zaracı-Nextçi amcadan alelacele birkac tayt kapıp , evimize yollandık. Yine kendime birşey bakamadım:((

Eve gelince sürekli mızmız mode devam etti , o kadar cok hapsırıp tıksırdıki burnunda mümük kalmadı cekecek ama burundan nefes alması tamamen sıfırlanmıstı. Gece gec saatlere kadar 15 dakikada bir sızıp , nefessiz kalıp uyandı. Gece uykusu için nurtişteki arkadaşlardan secret istedik. Secret tutmuş olacak ki gece 12 den 5 e deliksiz uyuyarak son 5 günün kesintisiz uykusunu uyudu .

Sabah 5 te babayı beraber yolcu ettik , 6 ya kadar yatakta debelenip kogus kalk sinyaliyle salona Calliou seansına basladık tekrar . Bu arada ben yarım saat aralıkla birseyler yedirip içirmek için yokladım kızı ama nafile , en son sabah 8.30 da pilav yapıyordum. 2 kaşık yiyip , acıyor deyip bıraktı. tek reddetmediği şey çay ( Yani pekmezli su ) . Napsam ne etsem diye düşünürken , saat 10 gibi hadi kay-parka gidelim dememle harekete gectik. Evimize 8-10 km uzaklıkta Tepe Kahve var , bu sene bahceye ufak bir parkta yapmıslar. Oyun oynarken belki 2 lokma birsey sokarım agzına dedim , yollandık mekana. Off , ne kalabalık . Neyse bizimki azıcık açıldı , keyiflendi. Bu arada bende serpme kahvaltısıyla ünlü mekana , benim için bir karısık tabak kahvaltı sipariş ettim. Sanırım saat 11 e geliyordu.

20 dakika sonrasında gelen giden elemanlar binbir minnet rica parkın hemen yanındaki müsait bir alana küçük bir masa attırdım . Bu arada sinirlerim gerilmeye başlamıştı.Bir seyi 40 kere söylemekten nefret eden bir tipim. Yerleşirken verdiğim sipariş ortada yoktu, çocugun aç oldugunu kahvaltımızın biranönce getirilmesini baska bir adama rica ettim , surat asıp gitti, sanırım 4 ya da 5 kez ortalıkta vızır vızr dolanan elemanlara tekrar tekrar rica ettim . Saat 12 ye gelirken Ela'yı kucagıma alıp , bari bir meyve suyu alayım diye kapalı mekandaki dolaba yöneldim. Bu arada mekan sahibine kahvaltının gelmediğini ekrar söyledim. Yerimize döndüm , Ela oynamaya devam bende basında bekciliğe tabi. Bu arada bakıyorum , benden sonra gelenler haboyna yiyip içiyor , ben milleti gördükce açlıgım tavan yapmıs, birde uykusuzluk. Tekrar gittim mekan sahibinin kızına , oda yine mi gelmedi , hemen yolluyorum diyor , bu arada kafasını kaldırmadan hesap kitap yapıyor , korkunc bir trafik var mekanda. ( İçimden baslıyorum hay sizin kahvaltınıza da mekanınınıza da diye , ama edebimi bozmuyorum. Sürekli gidip geldiğimiz , sevdiğimiz ve yemekleri güzel bir mekan sonucta. Sürec uzuyor , kahvaltı gelmiyor ve bende sinir tavan yapıyor ve 12.30 civarı pılı pırtıyı toplayıp cıkarken , sahibine " Artık söyleyecek söz bulamıyorum" diyor ve cıkıyorum.

Park yerinde arabamızın arkasına paralel vaziyette 2 araba çekildiğini ve çıkışımın imkansız oldugunu gördüğüm anda başımdan çıkan dumanların görünür vaziyette olduguna yemin edebilirim. Bu sırada Ela jetonlu oyuncak kutusunun yanından es gectiğimiz için avazı cıktıgı kadar aglayarak sakinleşmiyor , iki arada bir derede onu yatıstırmaya calısırken mekanın en asıl sahibi araba sahiplerine ulaşamayacagını düşündüğünden olsa gerek , keşke bana söyleseydiniz böyle olmazdı , ben size kahvaltı ikram edeyim diye inatla ısrar ediyor ,ben ağlamak üzereyim ( sinirlenince ağlarımben :) ) , Ela da aglıyor ve ben "evime gitmek istiyorum , hayırrrr " diye bögürerek salon çizgimden kayıyorum. Bu arada araba alev alev yanmış , kuzuyu koltuguna baglamaya calısıyorum , kapıları camları acıp havalandırmaya calısıyorum elemanlar arac sahiplerni ararken. Ela na mümkün susmuyor , hiçbirsey kar etmiyor. Bereket arac sahipleri 5 dakika sonra geliyorlar ve hepsi tırıs tırıs yüzüme bile bakmadan arabalarına yöneliyorlar. Ne bir özür ne bir şey. Öküzler , zaten bir dokunsalar saydıracagım ama ... Neyse..

Alelacele arabayı park ettiğim yerden cıkarıp tek yönlü yokus asagı bir yolda ilerliyorum , arabadan gümbür gümbür ses geliyor ,kulaklarımda aşırı bir basınç, Ela aglamaya devam ediyor. Arka camlardan birini tamamen acık bıraktıgımı farkına varıyorum ama arabayı anında durdurabilecegim nokta yok ( Ha....tr !!) Birkac yüz metre sonra cebi farkedip hızla durdurmaya calısıyorum , cep mıcırlı ve ben full frene bassamda hafif kayıyor ve neredeyse sag taraftaki şarampole yuvarlanacagız derken araba korkunc bir gürültüyle duruyor. Ela heyecandan susmus vaziyette , aceleyle inip lastikleri kontrol ediyorum. Çok şükür bir şey yok allahım...Ela saglam. Yola devam . Bu arada o 5 dakikada Ela arabada uyuya kalıyor ve eve gelince yatagına yatırıyorum. Günlerdir ögle uykusu uyumayan cocugum bu kadar action sonrası tosur tosur 15.30 dek uyuyor.

Home sweet home... Eve dönüp Elayı yatırıp , dünden kalan yarım pogacayı bir bardak nescafe ile götürdüğümde tüm hissettiğim bu.

İşte benim anneler günüm böyle geçti , az önce uyanan kızıma yarım tas corba içirebildiğim için kendimi zafer kazanmış sayarken , yazımı okuyan annelerin anneler gününü kutluyor, unutulmaz bir gün gecirmenizi diliyorum ( Tıpkı benim gibi !!! )

Haftasonundan

2011-05-01T16:26:00.008+03:00

Minibüs duragında gelmeyen minibüse kızıp kendini yerlere atan Ela hanım...

Bir süredir single mom takılıyorum . Babamız ara ara eve ugruyor , sıklıkla seyahat ediyor . Gerçi nisan ayının büyük kısmı evde babaane ve dedenin varlıgıyla pekte sessiz sedasız sayılmazdı , Ela için kalabalık eğlenceli oluyor . Gecen cuma uzun aradan sonra basbas ikimiz kalınca epey sıkıldık. İşin kötüsü d-smartta sizlere ömür olunca erkenden yukarı cıkıp uzun bir kitap seansından sonra sızmışız. Köyde yaşayınca en kötüsüde bu oluyor heralde , D-smartı takan cocugu cagırmak için aradıgımda , İzmirde oldugunu ve en erken salı gelecegini söyledi.Ne büyük eksiklik. Allahtan internetimiz var, epeyce oyalıyor . Üstelik sonunda benim takozu Nokianın wap lı bir modeline de terfi ettirdim , kurcalamalardayım :))

Ctesi erken kalktık. Gün uzun yapacak iş çok. Bir kere 8 haftadır aksatmadan gittiğimiz "mucik okulu" var ( Elanın alfabesinde ü yok tabe:) ) Eglenmeye ve ögrenmeye devam ediyor. Gruba yeni katılanlar oldu ikiside 4 yaşında. Yani bizim kuzu halen en küçükleri. Bazen ögretmenini dinlemediği ve ilgisinin diğerlerine göre cabuk dagıldıgını gözlemliyorum.Ya da Ekin'le ddurup duruken bir aktivitenin ortasında birbirlerine dokunup sarılıştıklarını. Çok komikler tabi , eğlenceli. Ekin'de yoldan cıkmaya hemen hazır gibi:)) Bazende müzik aletleri ve kuklaların oldugu kutuya yöneliyor , tam bir şarkının ortasında diğerleri konsantreyken. Annelerle kikirdiyoruz , ögretmenide anlayıslı pek birsey demiyor ama genele bakarsak uyumlu tabi. Yoksa devam edemezdik sanırım. Yaza kadar devam ama sonrasında ne yaparız bilemiyorum. Sıcak izmir günlerinde o kadar yolu git-gel yapana kadar , köydekii plaja uzamak ve yüzmek daha cazip gelebilir.

Neyse , oradan taksiyle Yeliz'lere geçtik . Yelizin muhtesem lazanyaları eşliğinde Arca'mızın sağlığına yeniden kavuşmasını kutladık. Çocuklar birbirine çok alışkın artık , klasik oyuncak kavgaları olsa da Ela bu sefer beni pek üzmedi. Uyumluydu. Hatta bir ara Berki öpmeye yanaşyıysa da Berk hiç yüz vermedi :))Komikti. Biz akşam bizde kalacak olan Kayacan abimiz ve Sibel ablamızla buluşmak üzere Üçkuyular garajına yollandık , erken ayrılmak durumunda kaldık . Ama bu buluşma ikimizede iyi geldi doğrusu. Dostlarla olmak güzel.

Evimize dönüş yolu 1 saati buldugundan Elocan yolsa yorgunluktan sızdı. İnerken uyandırmayalım, çantaları unutmayalım telaşesi içinde Kayacanın bavulu minibüste unutarak büyük bir salaklıgada imza attık 3 yetişkin olarak . Sonrası ise 1.5 gün telefonlasarak ve bazı aksilikler sonrasında bavulumuzu geri aldık bugün şu saat itibarıyle.

Bugünse tembel anne mode-on oldugundan ne zamandır merakta ettiğimden Urladaki kahvaltı yeri "Rahatla"ya çevirdik istikameti. Karayolunun kenarında oldugundan bana pek cazip gelmemişti ama içerde oturdugunuzda , hem alan temiz ve yeşil çim oldugundan , atlar ve ponyler çok yakın görüş sahamızda oldugundan ve benim için en önemli kriter yine görüş ve müdahale mesafesinde bir mini cocuk parkı ve kumlu saha oldugundan , cocuklu ailelere önerebilecegim, gidilesi bir yer oldugunu söyleyebilirim . Biz saat 10 a dogru gittik , nispeten oturan pek yoktu , saat 1 itibarıyle büyük grup rezervasyonlarıda masaları doldurdu ve hava kapalı olmasına ragmen epey kalabalıklastı mekan. Tabi kalabalıkta servis nasıl gitti bilemeyecegim , bize extra termos neredeyse kalkarken verildi ve bitiremedik , kasada ödeme yaparken termos cayın X 2 olarak yazıldıgını da farkettik. Özür dileyip geri ödediler ama hem servis ücreti , hem çayların extra yazılması bana ters geldi. İzmirde pek yoktur bu uygulama cünkü. Meyva suyu , sucuk yada yumurta için extra alınır ama çay ??? Hımmm ....

Birde yarım saat at binme 75 lira imiş. Doğrusu beni şimdilik beni ilgilendiren bir atraksiyon olmasada bana biraz fazla geldi. İlgilenenlere duyurulur:))

Anyway , artılar eksileri götürdü ve genel anlamda memnun kaldık diyelim ..
Birkaç fotoyla bitirelim yazıyı.

KUZU SARMASI

2011-04-11T02:13:00.002+03:00

Bugün annemle telefonda konustuk.Ne zamandır bloga resim koymadıgımdan Elayı özlediğinden dem vurdu yine. Bugün resim koyarım diye söz verdim , iş gece yarısına kaldı , hazır uykum kaçmışken , bir kac foto ekleyeyim.

Sizce de kuzu çok büyümüş degil mi?

26.5 ay itibarı ile hala 16 yada 16.5 kg civarı / boy 95 cm .

Kilo bu seviyede kalırsa iyi çünkü boy önde gidiyor ( ehehe kime çekmiş acaba :)) )

Bir öyle bir böyle

2011-03-30T12:48:00.003+03:00

Bloglar tatsız , bir gün sayfamız acık bir gün kapalı. DNS ayarları deniyor , su deniyor bu deniyor ama yolunu bulamadık . Ama bu arada yazmaktan sogudugumuda belirtmeliyim. Yinede Elanın büyüme yolundaki bazı ayrıntıları kacırmamak adına yazmalıyım diyorum , zorluyorum kendimi.

Buralara bahar geldi gibi artık. Fırsat buldukca Ela dısarda , ya yakınlardaki kırlık arazide çiçek toplayıp ot yoluyor ( ot yolmaya bayılıyor:) ) ya cocuk parkında ya da balkonumuzda . Ögleden önceyi aktif gecirdiği için olsa gerek 26 ayı bitirdiğimiz su günlerde hala ögle uykularında kısalma konusunda yol katedemedik. 1.30-14.00 gibi yatıp 17.00 gibi kalkıyor . Dolayısıyla kendisinden erken yatma konusunda bir beklenti içinde olmamız söz konusu degil . Kreşe başlarsa bu iişlerinde düzelecegini umabiliyorum sadece.

Üniversite yönetimi degişti ve yeni yönetim kreş ihtiyacı konusunda hassas gibi. Bununla ilgili bir kurul olusturulmus ve bugün bir toplantı yapılacak , ben ve ilgilenen veliler gidecegiz. Sayıca cok olursak yaptırım gücümüzde olabilir belki. Gün cabuk gecsin saat 16.00 olsun gideyim diye bakıyorum :))Merak içindeyim gelişmeler ile ilgili. Bakıcımdan memnunum , evimde derlenip toplanıyor aa elanın okul ortamına ihtiyacı var , daha sosyal olmaya , bir süre sonra yetmeyecektir ki, lojmanlarda görüştüğü arkadaslarıda bu sne krese baslayacaklar , Ela evde olursa cok yalnız kalacak dye korkuyorum . öte yandan kampüste halledilmezse bu sorun her gün sabah -aksam 15 km getir götür , vakit-nakit kaybı , birde üstüne evde yıgılı bir sürüde işi olacak . Sırfi yorgunluk yani.. napacagız bilemiyorum ?

Babanne ve dedemiz buralarda , babaannenin fıtık ameliyatı var ayın 11 inde , daha sonrası bakım süreci , yani bir süre beraberiz .
Ela dedeyle cok iyi anlaşıyor , evin kalabalıgından pek mutlu . Babaanneden cikolata araklıyor . Dün baktım , yanına girmiş " Babili , koko nerde ??" diye soruyor. kimden ne alacagını cok iyi biliyor hınzır :))

Hızla büyüyor gercekten , kelime kullanırlıgı , cümle kurmalar o kadar arttıki :)

Geri Döndük

2011-03-15T10:30:00.003+02:00

Sonunda bloglarımız acıldı yasasınnn!!!

Birkac sorumsuz yüzünden günlerce bloglarımızdan uzak kalmak hoş olmadı . Allahtan nurturia vardı , bir nebze oradan arkadalarımızla haberleştik ama , bu blogu takip eden basta kendi annmeler olmak üzere pek cok sevdiğimiz var . Neyse , kaldıgımız yerden devam edelim biz.

Müzikli oyun grubumuz 2 haftadır devamlı sakinlerini buldu . Ekin ; Ela ;Ateş ve Rüzgar 4 lüsü ile gidiyoruz . zaten alanımız dar oldugundan anca sıgıyoruz , olmadı 1 kişi daha alır . fazlası can sıkıcı olurdu .

En küçükleri Ela oldugu için zaman zaman uyum gösterse de bazen ögretmenini dinlemeyip kendi kafasına göre sarkıya eşlik etmek istiyor , veya etrafında dönerek ve gülerek müziklere katılıyor . Şarkı bitince alkış diye bagırıp anneleri güldürmeye devam ediyor .

Kesinlikle çok ama çok egleniyor. Program yarım saat olmadı 40 dakika . İlk basta biz velilere biraz kısa gelmişti bu süre hani böyle tam havaya girecekken kesmiş olduk gibi. Ama küçük grupta bu süre içinde birebir olarakta daha rahat ilglenildiğini ve 40 dakika sonunda hakkaten ilgilerinin dagılıp renkli sandalyeleri üstüste koymaya calısmalarını , halkadan kacıp piyanonun tuslarına basmaya calısmalarını falan gördükce ögretmenlerinde haklı olduklarını görüyoruz . Zaten gidip merhaba demek , cocukların kosturup toplanması , ders bitipte yine odalardaki müzik aletlerine bakınmaları görmeleri falan derken 1 saati buluyor. Bu yaş için yeterli oldugunu düşünüyorum.

Bu arada piyano demeyi ögrendi Ela . Evdeki orgu dolabının üstünde durur. gecenler bana " Veee, veee piyano vee " diye orgu gösterdi. Dağarcığa giren yeni bir kelime oldug için sevindim , hemde dogal yolla neler ögrenebildiğini görüp sasırdım . İşte böyleler bu cocuklar , sünger gibiler maşallah .

Birazda resimler :

Son günler

2011-02-28T16:47:00.006+02:00

Bir süredir üstünde konustugumuz müzikli oyun grubu projesi gece hafta demo dersiyle hayat buldu . İlk ders için beklemediğimiz sayıda bir kalabalık olunca grubun 2 ye ayrılmasına karar verildi ki zaten mekan normalde gitar veya piyano için ders verilecek minik odacıklardan olustugundan 8-10 cocuk kaldıracak büyüklükte bile degil . Hallolacagını umarak bir heves haftaya devam etmeye karar verdik .

Videodada görülecegi üzere benim kız kendini ortalara atarak ,sallanarak tempo tutarak , alkışlayarak maximum düzeyde olaya katıldı. Hatta ögretmen hanımla kısa sohbetimizde daha önceden antremanlı oldugunu , you tubedan şarkılar dinleyerek eşlik ettiğimizi söyledim . Belli dedi. Yalnız şunuda eklemeden geçmedi. Aslında her çocuğun içinde ritm duygusu veya müzikten keyif alma durumu mevcut , lakin onları doğru yönlendirmekte gerekli. İşte bizim burada yapacagımız bu dedi. ORFF yöntemi denilen bir methodla bunu yapacaklar , öncelikle kendi vücutlarını kullanarak , sonrasında basit çocuklara yönelik aletlerlede olayı geliştirecekler. Sanıyorum bu tür bir programı uygulayan bir yer yok henüz İzmir'de. Bu anlamda biz biraz denek fareside oluyoruz . O yüzden çokça uzun uzadıya anlatmak istemiyorum. Memnun kalırsak daha detaylı bilgilerle , İzmirdeki anneler önerilerde bulunabiliriz sanırım.

Bunun dışında Urladaki cogunlugu yabancı annelerden olusan playgroup katılımımız çok düzenli olmasa da devam etmekte . Malum kış tatili , şehir dışları derken aksattık ama bugün tekrar sahalara döndük . Keyifli geçti. Persembe kostümlü bir play groupu kacırıyoruz , benim 6 saat dersimin oldugu bir gün :(( Çok üzüldüm , eğlenceli olabilirdi. Üstelik Eloşun kostümü bile vardı aslında , ne şans...

Anlayacagınız hayat çoğunlukla Elanın etrafında dönmekte. Doğum günleri , arkadaş grupları , özel görüşmeler derken kaptırdık gidiyoruz . Anne ise ara verdiği spora dönmek için gaza gelmeyi bekliyor. Güya bugün gidecektim spor salonuna , yine üşendim ve oturmuş bunları yazıyorum . Vermem gerekenlerin üstüne 1-2 kiloda koyunca iyice sıkılmaya başladım aslında , bilmiyorum nolacak bu kilolarla derdim :((

Bu arada terrible merrible ama ben 2 yaşın getirdiklerini çok sevdim . Kızımla artık monologlar diyaloga dönüyor , her gecen gün yeni kelimeler dağarcığına ekleniyor. Kebelek kebelek deyip kendi etrafında dönüp bizi güldürüyor:)) daha neler neler ...

Sağlıkla , güzelliklerle büyü canım kızım benim.

Bir İkea Ribba Raf Sistemi Procesü

2011-02-21T09:58:00.006+02:00

Projemiz için önce odamızda uygun bir bos duvar belirlenir. Rafların deliklerine denk gelen yerler noktalarla işaretlenir. matkap ile babaya deldirilir.

Vida boyutu ve dübel olayı ile yakından ilgilenilir. Ön test yapılır. Sonra yine anne ve babanın yardımıyla raflar dübellere vidalanarak projemiz bitirilir.

Bebek karyolasından bozup okuma ve oturma pufu haline getirilen zamazingoyla güzel bir kombinasyon yapılır .

Eh bu kadar ugrastan sonra bana da keyifli okumalar artık ..

Not. Raf önerisi için Çok Bilmiş anneye teşekkürler.

25.ay

2011-02-17T10:44:00.003+02:00

Ara verdim mi bir daha toparlayıp yazmak zor oluyor , ama yinede arayı fazla açmamalı.

Evimizde 2 yaş çocuğunu olduğu tüm hallerinden belli gerçekten de.
“Ela şunu şöyle yapalım”
“Hayıy anne hayıyyy”
“Ela şurayı toplar mısın ?”
“Hayıy baba hayıy”

Henüz kelimeye yeni aşikar oldugumuzdan babayla birbirimize gülüyoruz şimdilerde . Söyleme şekli , tonu hoşumuza gidiyor . Ama ilerde büyük inatlaşmalara sebebiyet verebilir .

Kitap sevdamız tam gaz gidiyor. Elinde sürekli bir kitap , “oku anne oku”, “oku baba oku” veya kim varsa aile yada arkadaslardan , herkese “oku oku oku” :) Bense okunacaklar için, hala kocamı ikeaya götürmeye ikna cabalarımla ugrasayım ( 60-70 km ) kitaplar degişik yerlerde sürünerek sinirlerimi bozuyor . Zaten sabırsızım , odada rafların yerini bile hazırlamışım , öyle bekliyorum haftasonunu , bakalım Gültek bey lütfeder de götürür mü diye ? Takınca güzel olacak , yavrunun kitapları düzene girecek inşallah .

25. ayımızın favori kitabı ise Değnek Adam . Her resimde degnek adamın yerini tespit etmeyi , degnek adamın karısını görünce anne anne diye bagırarak işaret etmeyi seviyor. Kitaplarda en çok dikkat ettiği şey anne, baba ve çocuk ( bebek) unsurları . Mutlaka ayırt ediyor ve hikayenin herhangi bir yerinde bu anne , bu bebik , bu baba gibi çıkışlarla araya giriyor :)

Gectiğimiz hafta 3 günü yolda gecen 1 haftalık bir break verdik İzmir-Ankara-Isparta-İzmir hattında . Ela en yakın akrabalarını yani anneanne, dede, dayılarını, kuzenlerini, Fundasını, babaanne( hala babaannesine BABİLİ diyor) , Kayacan ve dedesini gördü. Hepsiyle ayrı ayrı takıldı , coştu. Tadını çıkardı . Fundanın ablası Lulunun pamuk kedisi Lokumu sevdi . Başak ve Çınarla tanıştı . Nil ve Özlemle son dakika çıkan bir aksilik yüzünden görüşemedi :( İlk kez kara dokundu , soguktan eli acıyınca agladı :)

Eve dönüş onun için ayrı bir sevinç , oyuncaklarını , Luli kanalını , hamurlarını özlüyor olsa gerek . Tatili mutlu geçsede evin yeri bambaşka hem onun , hem bizim için . Home sweat home :)

Dün aksam beni kopartan replik :

H: Ela sen annenin tatlısı mısın ?
E: Hı hııı ebet ….

Ve anne Eloşun kaymaklara yumulur …

İşte böyle geçiyor son günler…

Uykucu Turşucu

2011-02-03T15:31:00.002+02:00

Pozumuz Arca'dan çalıntıdır :))

Sabahleyin odasına gittiğimde bu halde yakalayınca karelemeden edemedim .

Yirim seni yirim çocugummm :)

Kayyuluk

2011-02-01T11:36:00.003+02:00

Nurturiada olanlar belki farkındadır , bir süredir evde düzenlenmeyi bekleyen kitaplarımız için çzüm arayısı içindeyim . DIY projeleri çok sevdiğimden , yagmur olugundan ( rain gutter book shelf) kitaplık yapımı bile kafama oldukca yattı . Lakin hafta sonu 3-4 tane hırdavatcı gezdiğimizden internette buldugumuz projeye uygun kibarlık ve incelikte oluk bulamadık . Dolayısıyla benim duvara monte raf sistemim , marangoza ısmarlanacak baska bir projeye dönüştü ama henüz uygulamaya konamadı malesef .

Dün ofis arkadasıma malum gelen bir kolinin sekli ( karemsi) ve içindeki zig-zag parcalar ufak kitapları toparlayacak mini bir kitaplık için çok uygunlardı . Bu sabah arkadasım kutuyu tam da çöpe atmak üzereyken aldım , yan kenarları hafif verev olarak kestim . Eger üstünde yazılar olmasa o kaliylede kullanılabilirdi ama ben görünen yüzeyi acık sarı dosya kagıtlarımla kapladım , zigzagları oranlayıp tabana yapıstırdım ve tata....

İşte Eloşun küçük ve ince kayyu kitaplarını biraraya toplamak için komidin üstü bir cözüm .

Pop

2011-01-25T14:29:00.005+02:00

Elayı emzirmeyi bıraktıgımdan beri boynumdaki et benine takık . Ne zaman beraber yanyana yatsak ve uyumaya calısıyor olsa , ya da ne zaman basına ters birsey gelmiş , aglıyor olup kucagıma alsam Ela'nın eli hemen benime gider , onla oynar , dokunur .Tırnagını takıp kanatmıslıgı falanda vardır aslında . Birkac gün yara bandıyla dolassam da cıkarınca eli hooppp orda, otomatik .

Benimin ismi Pop :))) Öyle . Sanırım topla özdeşleştiriyor. Dün gece yatarken aramızda gecen diyalog :

E. (El benin üzerinde ) Anne, bu pop , pop bu !!!
A. Evet annem , pop :)
E. Popppp !!
A. Çok mu seviyosun sen popu ?
E. Hı hııı
A. Ne kadar çok seviyosun
E. (yatagın içinde kollarını 2 yana açar ) Buuuuuu!!,

İyiki dogdun Elaaaaa !!!!!!

2011-01-24T15:04:00.002+02:00

Ela 2 yaşına gercekten de çok hızlı girdi. 21 Ocak Cuma günü mahalledeki arkadaşlarına , ctesi günü Nurtoş İzmir grubumuza ayrı 2 parti verdik . Her ikiside bol müzikli , oyunlu ve cıvıl cıvıl geçti . Çocuklar birbirini hırpalamadan , neşe içinde eğlendiler .( 2 yaş çocuğu olunca , birde böyle kuruntularımız oluyor maalesef) Anneler biraz hasret giderdi ama çokça bebeklerinin peşinde koştu . Gültekin de , elim kolum oldu sagolsun . Hersey istediğim, hayal ettiğim gibiydi. Darısı nice nice mutlu dogum günlerimizin başına.

2 yaş çocuğu annesi olmak , çok değişik hissettiriyor insana. Şimdiye dek bebek olarak gördüğün yavrunun artık çocukluk çağına geldiğini bilmek , görmek , arkadaşlarıyla iletişimlerine şahit olmak . Ay nebileyim , insan bir yandan bu kadar çabuk büyümesinler istiyor herhalde .

Canım kızım seni çokkkk seviyoruz . Sana çookkk mutlu geçirecegin bir yıl diliyoruz annen ve baban olarak . İyiki dogdun , iyiki dogurdum ve iyiki benim kuzumsun :)))

Kutlu dogum haftası

2011-01-17T11:47:00.005+02:00

Ya hey ,hey ,hey . Duyduk duymadık demeyin . Eloş hanımın kutlu dogum haftası baslamıstır.

C.tesi oyun gurubu için play-barndaydık yine . Çok düzenli gidemediğimiz halde , karne hazırlamıslar bize. Yine bir sürü iyi sey , müziğe dansa düşkünlüğü , paralel degil birlikte oynamaya istekli olmak, uyumlulugu vs vs. uzatmayacagım . Anne-baba olarak şişindik bir süre :)))Sonra gercekle yüzyüze kalış.. Ela o gün totomuzdan ayrılmak istemedi. Alanda 2 dönüp hemen cıkmak istedi, uyumsuz ve mızmızdı . E neymiş efendim , bizler gibi yavrularında kötü günü olabilirmiş . Sürprizlere acık olmak lazım . 1.5 saatlik sürecin ancak yarım saatini gecirebildik orada, ki bende ilk kez girip oyun oynamak zorunda kaldım . Biraz top havuzunda bogustuk , arabalarla oynadık falan. Alan biraz küçük oldugundan , ve çocuk sayısıda az oldugundan sıkıldı sanırım . Ela çoluk-çocugun bol oldugu ortamı seviyor, kendinden geciyor resmen . İlk gün kalabalıktı ve hiç aramamıştı bizi. 2. gün nispeten daha az çocuk olsa da yinede yeterince çocuk vardı. Ama nedense babasıyla daha az eglendiğini hissetmiştik. 3. gidiş te böyle olunca arayıslara devam etme zorunlulugu dogdu yine . Su d.günü haftamızı atlatalım , Ankarayada gidip gelelim , bir çare düşüneceğiz elbet.

Yelizle Arcada geldiler . Masallah Arca da tam tersi süper ilerleme göstermiş durumda . Oyuncak evde vakit gecirmeyi çok çok sevdi oyun ablasıyla . Çocuklar çıkmak isteyince aldık onları artık , biraz Kipaya girdik . Bizim hem market alışverişimizi yapmak üzere . hemde birkac boyama kitabı ve haikaye kitabı almak üzere. Bu arada 1 liraya çok güzel kitaplar var . 3-4 tane atıverdik sepete. Yelizde bu arada , bagajda Ela için bir hediye oldugunu ve beraber inip arabadan arabaya aktarmak gerektiğini söyledi.

Bazıları blog bazıları nurturia vasıtasıyla tanıstıgım, canım ciğerim arkadaslarım anneler ve yavruları Eloşumun arkadasları bize( Tuna, Berk,Ege Doruk,Zeynep Ekin,Çınar,Arca,Demir Ares,Alpi, Aylin,Umut Barış) çok güzel bir sürpriz hazırlamıslar.

Kurulumunda minnak elleriyle bizzat katkıda bulunan Eloş hanım 2 gündür kutuları cekip cekip yerlere boşaltmak suretiyle yeni dolabının tadını cıkarmakla meşgul.

İnce arkadaslarım benim , çok çok teşekkür ederiz tekrar .

Sabah ise bakıcı teyzemizin sürpriziyle uyandık. Oda çok cici bir kaskol eldiven takımı almıs kuzuma , d.gününü bekleyememiş, hemen vermek istemiş :)) Güldüm .. Ankara tatilimizde işimiz yarar artık sıcak sıcak :))

Cuma günü mahalledeki miniklerle evimizde ufak bir pasta seremonisi düşünüyorum. Kimseye haber vermedik henüz , spontone bir cay saati seklinde düşündüm . Buradaki partiler büyük oluyor aslında , lojmandaki coluk cocuk tüm ahali anne ve babaları ile geliyorlar .Kidonya da( okulun özel iletme kafeteryası)yapılıyor ve tantana gerektiriyor . Gözüm yemedi açıkçası.

Ayrıca ben İzmirli Nurtoş analarımla daha samimi , kendi evimizde çocuklarımızın da daha rahat edebilecegi bizbize bir parti yapmak istiyorum , öyle de yapacagım . Temalı, pinyatalı partiler seneye kalsın artık ( hem biraz hatırlasında ) .

Anasına bak kızını al

2011-01-12T17:31:00.000+02:00

sıpoş

2011-01-10T11:35:00.002+02:00

Ela'yı bu aralar 2 dakika bırakmaya gelmiyor , nerden ne şekilde çıkacagı belirsiz. şekil a 'da defalarca elinden aldıgım , ısrarla bulup geri aldıgı gözlüğüm ve oyuncak kutusunu gecirmiş halde süzülürken :))

Yapmamamız gereken seyler arasında su ve süt biberonu ile yanlız bırakmak ( masa sehpa düz yüzey ne bulursa üstüne döküp sıvazlıyor) idi , balık kraker konusunu da atlamamız gerektiğini öğrendim .

Bu montu 2-3 yas aslında ama kış basında giydirdiğim zaman dar oluyordu.Şu agız yaraları yüzünden 5-6 gün yiyip içemeyince zayıfladı sanırım garibim . Boyuda uzamıs , kendim ölctüm yanlıs degilse 92.cm. Hiç fena degil . Kiloda 15 e düşmüş olmalı . Yeni yasına daha fit ( :))) ) giriyoruz ..Az kaldı...

Dubai sonrası

2011-01-07T14:55:00.003+02:00

bir miskinlik , bir elin yazmamaya gidişi ki yazacak pek cok sey oldugu halde . Sadece facebooka biraz foto yüklemek bile yordu beni. Video yükleyeyim , foto yükleyeyim beni kasan seyler olmaya basladı. 600 tane foto cekmişim . Kötüleri ayıkla sudur budur derken , blog yazısının draftını olustururken baktım ki bir arpa boyu yol almamısım . En iyisi mi ben yine birkac fotoyla işi kotarayım . Sonra devam ederim belki kaldıgım yerden .

Dubaide kimyager kuzenlerimizin yanına gittik. esimin dayısı ve yengemizde oradaydı . Tam aile senliği oldu bizim için . Ela "dayuuu" demeyi pekiştirip "yinge" demeyi ögrendi:)) Birde Onur hayranlıgı vardı ki sormayın. "Onunnn !!! " asagı Onur yukarı , hep peşinde dolastı. Zeynep'e de abla abla hitabetiyle herkesin gönlünü kazandı. Komsu kızı Egesu ile yakınen ilişki kurmaya calıssa da , Egesu Ela'yı çok kıskandıgından pek barıscıl davranmadı , ama hergün gelmeyi de ihmal etmedi ( Onur ve Zenepin ilgisinin Elada olmasını kıskandı sanırsam)

Dubai gercektende koy parayı cebine yap alışverişini şeklinde bir şehir. Ela için ufak tefek alışveriş yaptım tabi. Magazalarada bakınırken hep onu düşünerek dolastım. Annelik içgüdüsü , artık kafa baska türlü calısmıyor. Kendime yaptıgım kıyak ise çok uzun zamandır istediğim ama bir türlü denk getirmediğim Teva sandaletlerime kavusmak oldu. Pek mesudum be blog. Ayrıca Tevaları görünce oracıkta bıraktıgım, New Balance ayakkabıların TR de 2 katı oldugunu görünce bir pişmanlıkta sarmıyor içimi degil hani. Böyle durumlarda hep KV nin " Gözün karnı yok ki doyurasın" lafı geliyor aklıma. Neyse,next time diyelim artık olursa..

Onun dısında Dubai öyle fazla da tarihi turistik bir yer degil . Gökdelenler falan fişman , güzeller ama Japonya'dan sonra öyle çookkta etkilenmedim ben. Benim için en egzantrik gün çöl safarisine çıktıgım gündü . Ela'da geldi , kumların içinde yüzdü resmen , gece eve döndüğümüzde bezinden bile kum cıkıyordu misal. Güzel ve her zaman hatırlanacak bir gün oldu benim için. (Tabiki hepimiz için )

Hava sıcaktı. Sandalet-tshirt ikilisi ile dolastık gündüzleri, aksamları kapsonlu sweatler yetti . Xmas dolayısıyle alışveriş merkezleri, cafe ve restoranlar ısıl ısıldı, gözümüz gönlümüz açıldı . İyte nin daglarından sonra peekkkk iyi geldi.

Ayrıca bu gezi Eloşumuzla yaptıgımız ilk yurtdısı deneyimimiz olarakta tarihe gecti..

Hızlı Hafta - Erken Yılbası Tatili

2010-12-23T16:09:00.010+02:00

-----

Evet bu güzeller taa Amerikalardan İzmir'e gelip , gelmişken bizede uğramayı ihmal etmediler . Ela'nın artık abla oldugu ayan beyan ortada oldu böyle ufaklarla biraraya gelince . Valla bizde bebek özlemişiz . Yeni yeni tutunarak kalkmaları , yürüme alıştırmaları öyle tatlı ki , insan geriye dönüyor bir an . Ne çabuk geciyor günler . Gecen sene dogum gününde Ela ilk kez 5-6 adım üstüste atarak sevindirmişti bizi. Tam da 1 ay sonra 2. yaşı doluyor bile.

Bu arad Durucuk ve Defnecik bize aqua doodleın travel size oyuncagını da getirmişler .Zaten ne zamandır gözüm vardı benimde, alsam mı almasam mı diyordum , büyüğüde olunca. Lakin tamda uzun yolculugumuz öncesi cuk diye oturdu hediyemiz.Yarın İstanbula dogru yolalırken uzun uzun oynayacagız sanırım. Çok ama çok teşekkür ederiz buradan da.

Geçtiğimiz haftanın bir diğer sürprizi ise annemin gelişydi şüphesiz . Ben de çok özlemişim. Ela ise mutluluktan deliye döndü , kucagından inmedi diyebiliriz.

Ve geçtiğimiz hafta cuma günü okulda bir sushi workshop etkinliği düzenledim. Epeydir yapmak istediğim birseydi ve bölüm baskanımında ısrarları sonucunda bu etkinliğide gercekleştirdik alnımızın akıyla . Çok güzel oldu . Yengec Surumili maki-zushi, ton balıklı gunkanmaki, karidesli nigiri cesitlerini kursiyerlerle beraber yaptık. Ayrıca tütsülenmiş somonlu nigiri ve california roll yapımınıda Hiroki-sandan ögrendik . Etkinlik önceside evde 5 kg.ya yakın pirinci usulüne göre hazırlayıp paketlemek epey yordu ama kesinlikle değdi.

Uff evet unuttugum bir diğer konuda Eloşun agzında aft çıkmış olması . Onuda 2 gündür ilaclarla tedavi etmeye calısıyoruz . Umarım yarına oda daha toparlamıs olur .

Yorucu ama güzel bir haftaydı . Bende okuldaki derslerimi ayarladım , zaten haftaya 1 dersim yarım gün tatiline denk geliyordu , bu haftayı biraz hızlandırdım ve haftaya full izin kullanıyorum . Yılbası tatilinde uzun zamandır görmek istediğimiz bir yere , Dubaiye gidiyoruz . Çok çok heyecanlıyım , lakin hiç eşya hazırlamadım . üstelik yazlıkların çogunuda kaldırmıstım . Aksam beni hummalı bir hazırlık bekliyor bu anlamda .

Bu vesileyle , hepinizin yeniyılını şimdide kutluyor , 2011 in herkese güzellikler getirmesini diliyorum .
Kuzumla sizi öpüyoruz , muck, muck, muck.....

Mim- Emzirme Reformu

2010-12-22T13:38:00.002+02:00

Uzun zamandır mim cevaplamamıstım . Özgür anneden gelen mimi yakaladım , kısaca cevaplayayım .

(1) Türkiye’de ilk altı ay sadece anne sütü alan bebeklerin oranı sizce yüzde kaç? (*)
(2) Siz bebeğinizi ne kadar süre anne sütü ile beslediniz?
(3) Kaç ay doğum izni kullandınız?
(4) Yasal süt izninizi kullanabildiniz mi?
(5) Emzirdiğiniz ya da süt iznini kullandığınız için iş yerinde mobbing (tepki, işi bırakmanız için baskı) ile karşılaştınız mı?
(6) Bebeğinizi toplum içinde, dışarıda emzirmeniz gerektiğinde sıkıntı yaşadınız mı?
(7) Emzirme konusunda desteğe ihtiyacınız oldu mu? Gerek emzirme danışmanlığı, gerekse psikolojik olarak yeterince destek bulabildiniz mi?
(8) Emzirdiğiniz süre boyunca etraftan “sütün yetmiyor, mama ver, bu çocuk meme emmek için çok büyük” şeklinde baskı gördünüz mü?
(9) Emzirme Reformu’nu biliyor musunuz? Sizce Emzirme Reformu neden gerekli?
(10) Emzirme Reformu’nu web sitesinde desteklediniz mi? Destek olmak için www.emzirmereformu.com adresindeki formu doldurmanız yeterli.

1. Buna yüzde 20 gibi bir şey derdim herhalde ama gercegi duydugumda kulaklarıma inanamadım desem... ( 1.3 imiş)
2. 17 ay .
3. Bebegim 7 aylıkken işe başladım.
4. Evet toplu kullandım . İş yerim evime çok yakın olduğundan sabahları , ögle araları ve akşam ve hatta gece olmak üzere 10 ay daha non-stop devam ettik.
5. Devlet memuru konumunda olmak biraz avantaj özel şirket çalışanı olmak yerine . Hiç bir ters durumla karşılaşmadım.
6. Çok fazla yaşamadım. Arabamızda yada varsa özel emzirme odalarını kullanarak devam ettik.
7. Bırakma döneminde ihtiyacım oldu .Profesyonel destekten ziyade blogcu annelerle fikir alışverişimiz oldu. Bu konu biraz su götürdüğünden 17 ay erken diyenler ya da annenin rahatlıgı için artık bırakılabilirciler olarak 2 farklı görüşte mesajlar aldım .Kimi canımı sıktı , kimi rahatlattı. Bir y.dışı eğitimimide bahane ederek , zaten halihazırda bitirmek istediğim bu dönemi bitirmiş olduk.
8. Olmadı , çünkü yemeğini de düzgün yiyen bir çocuktu. Son zamanlarda artık bıraktırsan da olur diyen büyükler vardı ama.
9. Evet duydum . Anne ve babalr olarak bu konuda oldukça hassasız ama olmayanların farkındalığını artırmak adına güzel bir hareket olduğunu düşünüyorum.
10. Evet . Utanarak söylüyorum ki az önce doldurdum . Bırakma döneminde yinede azda olsa sucluluk vs gibi karısık duygular hissettiğimden bir süre bu konudan uzak kalmak istemiş ve emzirmeyle ilgili hiçbirsey okumak -yazmak istememiştim sanırım . Artık normale döndüm :))))

-----------------------------

Mimi alıp cevaplamak isteyen olursa beri gelsin der bugünlük huzurlarınızdan ayrılırım ...

2 yaş civarı için oyuncak tavsiyeleri

2010-12-15T14:21:00.009+02:00

18 ay sanki bir dönüm noktası çocuklar için . Yavaş yavaş elinizdeki kitapların yetmediğini , oyuncaklarda bir level atlama dönemine girilmesi gerektiği evinizdeki minik varlık tarafından da alenen hissettiriliyor.

Kitap konusundaki girişimlerime bir ay önce başlamıştım zaten ve çok şükür ki seçimlerim beni yanıltmadı. Ela akşamları zaman zaman şu tudemden aldıgımız kitapları getirip oku oku diye kucağıma veriyor.( Bkz. geçmiş postlar) Oturup geziniyoruz hayvanlar aleminde :)) Ama henüz uzun uzun hikayeler anlattığımız bir dönemde değiliz, sıkıntı yok , az çok kitap-sever bir çocuk olduğunu düşündüğümden sorun etmiyorum .Ama küçük , ince market kitaplarına pek ilgi göstermiyor. Kayyulu bir sürü küçük kitap almıştım Kipadan, karakteri sevmesine ragmen pek ilgi göstermiyor. Araba kitabı yapacagım sanırım onları. Yolda oyalama açısından.Kalın ciltli kuşe kagıtlı kitapları seviyor hasbam. Belkide tutuş rahatlıgındandır. Hem dikkat ettim yırtmıyorda onları. Halbuki ince dergileri ya da kitapları yırtıp atmaya daha meyilli sanki. Yine de kitaba bogma durumum yok . Kitaplıgımıza ay demeyi öğrenmesinin ve anlayarak zikretmesinin şerefine birde Ayda kitabını ekledik Tübitağın.Sanırım tercihim bu kitaplıktan olur bundan sonra da , ama yavaş yavaş.

Peki ya oyuncaklar ?

Oyuncak bollugu her evde oluyor sanırım , birde kullanılmayanların yaptığı kalabalık derken sepetler dolu , lakin oynamaya gelince sanki hiçbir şey yok gibi.

Kirazın duyurusunu yaptıgı hastanedeki çocuk bölümü için yolladım bazılarını. 1-2 parca ayırıp kaldırdım , olurya evimiz birkac küçük bebek gelir, onları oyalamak için kullanırız belki diye. Hem Eloşun bebekliğinde birkaç oyuncagı olsun , ileride hoşuna gider.

Kalan oyuncaklar ise beni bile tatmin etmedi. Haftasonu evde tıkıldığımız gün yeni oyuncaklar alma zamanının geldiğini bir kez daha hatırlattı bana. Peki ne almalı ne almalı??

Erkek anneleri genelde kepceydi, tırdı , iş makinaları alarak sevindiriyorlar yavruları . Bunun kız versiyonu belki önceden aldıgımız mutfak takımı ve bebeğinin vazifesini görür , hani taklitçi oyun kurma açısından falan galiba. Arabalara pek ilgisi yok zaten. Genler ..

2-3 gün önce artık canıma tak dediği için 40 parcalı bir patates kafa aldım , 40 lira verip. Valla ben bile sasırdım bu yaptıgıma çünkü oyuncak konusunda gerçekten pintiyim , düşünmeden öylesine pek almıyorum. Lakin ucuz olan setinin de dogru dürüst hiç parçası olmayıp 2 gün sonra oyuncak sepetinin dibini boylayacagı kesin oldugundan aldım valla. Şimdi 4 gündür her aksam patates kafa seansı yapıyoruz , çokta eğleniyoruz. Yani bu aralar kitaplarımız ve pataes kafamızla bir süre daha mutluyuz ama yinede sepetimizin içeriğini genişletmemiz gerekiyor.

Linkteki ürünüde Yeşimin Elasının sevdiği oyuncaklardan birine benzediği için , ondan esinlenerek ısmarladık. Umarım plastik kalitesi iyidir. Çok emin olamadım aslında.
http://www.hepsiburada.com/Liste/ProductDetails.aspx?categoryid=297990&productid=oyunakc037

Ayrıca tahtadan yapılma bir ayı giydirme oyunumuzda vardı , Aticimden kalan bize. Onuda zamanında depoya kaldıran ben biranönce bulsam iyi olacak sanırım.

Burcu ablasının aldıgı legolar var ama bu set sadece düz bricklerden olusuyor. Belki bu seti biraz geliştirmeliyiz . Buradaki fiyatlarını düşününce pek alasım gelmiyor dogrusu ama yakında bir y.dışı seyahatimiz olacak ve sanırım bu seferki alışverişin büyük bir kısmı Eloşun oyuncak alışverişine ayrılacak. Ama gercekten oyalayıcı , belki biraz creative , hoş şeyler almak istiyorum.

Bu anlamda yine bu yaş gurubu için tavsiyelerinize sonuna kadar açığım . Lego seti önerilerinizide bekliyorum.

Hadi bana biraz fikir verinde bir wish list yapayım bebeğim için ..

Ben Seçerim

2010-12-14T15:11:00.002+02:00

Eh, kelimeler tam anlamıyla böyle olmasa da pekde güzel ima edebildiğinide gördük bugün .

Sabah kalkınca genelde ilk işimiz bezini degiştirmek ve dolaptan birseyler alıp üstünü giydirmek şeklinde olur. Bu sabahta aynı şekilde dolaba yaklastım, raflı tarafından bir üst sectim , mızmızlık yapmaya basladı , bir itiraz bir itiraz. Sag taraftaki kapıyı gösterip açtırttı , oradan da askıdaki kurukafalı sweat-shirtünü gösterdi. Bunu mu giyeceksin dedim , onaylarmışçasına mızmızlığı sonlandırdı. Gülümsedi . Giydirdim .

Bazen yemek konusunda da yapıyor aynı seyi. Sizin verdiğiniz herhangi birşeye arıza çıkarabiliyor ama parmagıyla gösterdiği MAMA her ne ise artık , onu verinvce rahatlıyor .

Yavaş yavaş anne-baba bağımlılığından sıyrılıp kendi özgür iradeleriyle birşeyler yapmanın keyfine varan küçük inatçı keçim . Seninle çookkk işimiz var gibi görünüyor. Umarım olmaz olmaz şeylere de tutturmazsın bundan sonra.

Haliyeti Ruhiye

2010-12-14T10:49:00.003+02:00

Nasıl Ankaralı isem , soğukları sevmiyorum ben. Zaten kış ayının yüreğe hitap eden tek görüntüsü lapa lapa yağan karıdır ki , oda havayı yumuşatır biraz , eğlenirsiniz , içiniz açılır , helede böyle yılbaşına yakın günlerde , biraz o havayada girersiniz belki.

İzmirde yaşamayı seviyorum elbet ılıman ikliminden dolayı , kışının daha yumuşak geçmesinden. Ela doğduktan sonra ise , özellikle de dışarda geçirebildiği vaktin uzunluğu açısından . Bu haftanın soğukları ise ne bize karı getirdi dogru dürüst ne birsey. Birde bizim lokeyşın denize açık, bol rüzgar. Gültekinin Ankarada olmasından sebep , ctesi oyun gurubu için İzmirede inemedik. Eve tıkılıp geçen bir hafta sonu, enerjisi atılamayan bir bebek bana gece 11 de uyunan uykular , gece sık uyanmalar , yatagında yatmayıp sürekli anne babanın yanında yatmak isteyen , aksi halde gecenin bir yarısı mızmız, ağlak bir velet olarak döndü. 2 gündür sabahları ise 9 10 u buluyor kalkmaları bu sefer. Sabah kıl olduk artık Gültekle, iyi hanfendi bizim uykumuzun içine ...sın sonrada sabah gerine gerine uyusun . Bakıcıda uyuyan cocuk başı beklesin.Akşam ise kendi kenine oyalanamama hali, yine 11 lere dek devam eden , sürekli onunla oynamamızı isteyen bir çocuk. Azıcık kendi işimize dalsak gelip avazı çıkan kadar , dik bir şekilde "anneee , anneee" çıkışları yada bunun baba versiyonu , ama genelde anne tabi:)) Ses tabi yazmakla olmuyo , ses tonu ve tonlamaları ile baya bir güldürüyor bu hareket bizi .tamam çocuk haklı , tüm gün işteyiz beraber olmak vakit geçirmek istiyor , ama çalışan anne baba olunca aksamın 9 , 9.30 undan sonra şöyle bir rahat başbaşa kalayım istiyorsun , kafamı dinleyeyim , kendime vakit ayırayım , ne mümkün.

Geçenlerde nurturiada Alman Anne baslıgıyla tartısılan bir konu vardı , yabancı ve türklerin çocuk terbiyesi üzerine. Yazacak çok şey vardı ama ortalık biraz bulanıp tartışma havasına dönünce keyfim kaçtı , yazmadım. Bir ara İngilterede au-pairlik yaptım . Çocuklar gündüz okulda , 15.30 da evdelerdi. Aksam 18.00 gibi anne , 18.30 gibi baba geliyordu eve . Bu arada günün tahlili, beraber çizgi film segretme yada hava güzelse bahcede oynama, yada evde müzikli sarkılı danslar vs. derken 19.30 banyo saati , 20.00 yatak zamanı ,çocuklardan birine anne diğerine baba kitabını okurdu , bazen değişirdi. Bu rutin çocukların içine öyle işlemişti ki itiraz söz konusu bile olmazdı. Ha arada bir tutmuyor muydu tutarakları çocukların derseniz, evet . O durumda da çatlatana kadar ağlattıklarını biliyorum hakkaten . Dönüş yok . Rules are rules . Evde sık sık "we have rules" cümleside zikredilirdi zaten. 20.00 de herkes kendi odasında olmak zorunda.Uykum yok diyen büyük çocuğa , yoksa bile yatagında kitap okyabilirsin , ama odadan cıkamazsın ayarı. Belki alıştırma süreci biraz sancılı , ama çocuklar hakkaten düzeni , kuralları seviyorlar aslında. Bence Türk evebeynleri olarak kurallardan hoşlanmayan aslında bizleriz, kendimiz inanmıyoruz uygulanabilir olduğuna , bazende işimize gelmiyor beki. Hergün istisnasız 19.30 da o çocuğu banyoya sokmak belki. Hergün işini gücünü bırakıp o kitabı okumak .Bizim oda da klima oldugundan hala ben cocugun odasını tam anlamıyla ayıramadım misal. Halbuki kaloriferi var elektrikli , yak , ısıt , kendi oda düzenine alıştır degil mi? Şimdilerde mesela ben Elayı alıp cıkıyorum yukarı uyutayım mesela , oda baba baba diyip kaçıyor alt kattaki salona dümbelek :)) Baba haberlerini segrediyorsa , getir burda sallayayım diyor . Sonrada böyle kah orada kah burda sacma sapan bir sekilde devam ediyor tabi uyku sorunsalları . Sonrasında da gel buraya bloga üf-püf diye kızı şikayet et .Ay evet evet bişey yapmalı.

Bu arada 2 yaş civarı çocugu olanlar yazabilirler mi , gündüz uykularını kac saat ve hangi zaman aralıgında uyuduklarını.Sanırım bu uyku konusunda biraz çalışmam lazım benim.

san'at çalışmalarımızzzzz

2010-12-08T14:21:00.011+02:00

Eloş hanımın sabah keyfi.

Sabaha karşı içtiği yarım biberon süt ve kuş kadar yenilen kahvaltı sonrası kankaları igulll(iggle-piggle)apşiii(uppsy) ve kapabaa( makapaka) ile birlikte tv keyfi yaparak bakıcı bekleyen yavrukuş ..

Tv konusunda cık cık cık seslerini duyar gibiyim . Haklısınız , sabah telaşesinde Elayı oyalamak Tv yoksa zor. Ya ayagımıza dolaıyor, ya benim makyaj malzemelerini kurcalıyor, bir sekilde evden cıkmamızı zorlastırıyor . Battaniyesinide örttüren kendisi bu arada , keyifçi kuzu seni.

Haftasonu kipadan büyük hayallerle aldıgım büyülü boyama diye birsey . Sadece su ile boyama yapabiliyormusuz , 5 lirada olunca oo dedik ne uygun ne güzel . Ama eve gelince benim için hayal kırıklıgıydı. Renkler çok belirsiz. Ama yinede Ela suyla oynama işine bayıldığı için sevdi. Sanırım e-bay üzerinden crayolanın color wonders serisi ürünlerini edinmem lazım. Tabi bu arada Elanın suya elini soktuğu, boyalı suyu içmeye kalkıştığını falanda anlatmazsam olmaz:)))

Şehrime tee japonyalardan origamistler geldi. Japon nakısı ve origami sergisi var Alsancak , Türkan saylan Kültür Merkezinde , yolu düşen ugrasın . Origami eğitmenleri 9 Aralık persembe gündüz tüm gün orada olacaklar. Sizde modüler origami örnekleri deneyebilirsiniz.

Evet üstteki bu katlamayı ben de yaptım. 12 tane origami kagıdının katlamasıyla olusuyor , yaklasık katlamak 1 saat sürüyor . Çok seviyorum , çok zevkli. Yarın dersim olmasa yine giderdim sanırım ..

Güzelsiniz yaaaaa , keske beceripte bunları katlayabilsem ..

birkac kare

2010-12-01T12:32:00.008+02:00

Hafta sonu Topolinodaydık. Gecen sefer pek memnun kaldıgımız bu yerden son gidişimizde 3-4 tane d.günü organizasyonu,sehir fırsatı kılıklı birkac kampanya dolayısıyla hiç ama hiç memnun kalmadık . Nedense bizim Türk zihniyetinde bir sorun var . Madem cok bilet sattın , o haftaya dogum günü alma , madem cok dogum günün var o zaman kampanyayı baska haftaya yap, dengele di mi ama .İş bilmezlik bu oluyor galiba.Ne elemanları olaya hakim olabiliyor , ne yemek yerinde oturacak yer var . Merdivenlerde oturmak zorunda kaldık . Çok kötüydü. Topolino kaç anneyi soguttu ctesi günü bilmiyorum ama bizim grubumuz toptan sogudu o kesin .

Bizde kahve molası için Agoraya kactık.

Buda evdeki yaramazlıklarımızdan

Ürün Önerisi _ Gobed Bumper

2010-11-30T13:58:00.005+02:00

Tek kişilik yataga mı gecmek istiyorsunuz ?
Çift kişik yatagınızda cocugunuzun yattıgı tarafı hep yastıkla mı destekliyorsunuz

www.gobedbug.com

Ben 2 ay Japonyadayken babasıyla güvenli bir sekilde yatagımızı paylasmasını , tek kişilik yatagında düşmeden yatmasını bu ürüne borcluyuz , çok severek kullanıyoruz.

Hem evinizde hem seyahatlerinize tasınacak bir ürün ve cok pratik ve neredeyse 6 aydır bizde. Kullandım , öneriyorum

1. Kayyu Şenlikleri Başlasın

2010-11-25T22:59:00.000+02:00

Nasıl ve nerden ögrendiğini bilmiyorum demiştim degil mi?

Küçük hanım Kayyuyu tanıdıktan sonra aslında evimizde Yurmurcak diye bir kanalın varlıgını ve orada yayınlandıgını farkına vardım . Cidden bilmiyordum , biz Luliciydik çünkü . Birde gece bahcesi , Charlie ve Lola dvd leri ile mutlu mesut geciniyorduk .

1-2 kısa videosunu indirdim kayyunun . Segrettirdim benim netbookta. Baktım ne zaman evde bilgisayarı açsam tepemde " kayyuuu, anne kayyuuuu" diyen bir tip . Bilgisayar ortak . DVD lerinide edindik . Oda kütüphanemizde varmış , ele geçirmek kolay oldu . Bayramda birkac yere bakıpta bulamadıgım bebegide , internetten alınca tam oldu . Kayyu bebeğide gelince bayram etti pıtırcık . Kucagında saatlerce tuttu, öptü, arabasıyla gezdirdi. Yatarkende yanındaydı. bakalım ne zmana dek sürecek bu hayranlık

Bayramın Ardından

2010-11-22T15:59:00.007+02:00

Cuma mesai tam bitmeden Isparta yollarına düştük bayram için . Kayacan Abimiz Erzurumdan ( o artık üniversiteli : )( Ve ayrıca Naann) ve amca oğlu Yiğit( Yiit) Buraya uctular. Yani ortada buluştuk, abilerle beraber arabamıza doluştuk.

Eh bayrama birkac gün var daha , dedemin pazar cantasını kapıp , evin işlerini göreyim bari :))

bayram sabahından

Simply colorstan bayram şekeri yazan body yaptırdım , yine süslü elbiselerden almadım. Zavallı çocuum :))Hiçbirzaman yeterince kokoş olamayacak sayemde

Fazla oyuncak götürmesemde Tudemden aldıgım şu son kitaplar pek iş gördü. Artık çok eğleniyor , ilgi gösteriyor kitaplar. Fil sesi çıkart dediğimizde kendine özgü bir tıslaması var . Kahkahalara boguyor bizi.

Bayram olurda atlı karınca olmaz mı ? Gerci bu dönüş yolunda Forum Aydında çekildi. Yemek molası verdiğimiz esnada. Ama Ispartada da bol bol bu tür aletlere bindi. Büyüyor mu ne ?

22 Ay Halleri

2010-11-05T10:53:00.008+02:00

Elanın 22 ay halleri aktif, dinamik ve heyecanlı olarak devam ediyor. Havalar serinlediğinden beri mümkün oldugunca evde oyalamaya calıstıgım için sanat calısmalarına agırlık verdik bu ara. Ama o kadar enerjik ki , bu aktiviteler yeterince yorulup sızmasına olanak vermiyor. İşte bu aralar ev hallerimiz:

İtinayla buldugu her kutunun üstüne cıkmak , sürüklemek , kutular vasıtasıyla ulasamadıgı yerlere ulasmaya calısmak favorisi. Artık masa üstü, evye vs. üstünde tehlikeli olabilecek hiçbirşey bırakmıyoruz. Karton kutuları ezmeyide çok seviyor. Kitaplarını topladıgım kutular itinayla ortalıga dökülürken, ayaklarıyla ezmekten büyük zevk alıyor , yada totosuyla üstüne oturmaktan.

Uppsy daisy hastalıgı bugünlerde top yapmış durumda . Eve geldiğim an elinde varsa iggle yada uppsy diyor , bana gösteriyor , öpüyor seviyor falan .Resimde biberonuyla Uppsyi besliyor:) E-bayden 3 te 1 fiyatına düşürüp , pek mutlu oldugum ve oynamaktan pek hoşlandıgım (kendime aldım sanırım bu oyuncağı :) )Aqua Doodle'ın sulu kalemi ise Elanın elinde su ihtiyacını giderdiği bir nesneye dönüştü. Biraz oynuyor , yanlız bırakıp döndüğümde , kalemin ucundan suyunu cekiştirirken buluyorum genelde. Allahtan boya kemirmesinden iyidir diyor ve oyalanmaya devam ediyoruz beraber.

Gecen hafta arkadaslarımızla gittiğimiz Topolino macerası ise yine benim için deli gibi koşturduğum yorucu bir gün , Ela nın mutluluktan kudurduğu ve enerjisini attığı güzel bir eğlence alanı keşfi oldu. Soguk izmir günlerinin korunaklı ve nispeten tehlike içermeyen oyun alanını biz çok sevdik , bu yaş grubu ve üzerine öneririz.
Yelizin yazısı günü güzel anlatmış :
http://gununcorbasi.blogspot.com/2010/10/hem-hepsi-farkl-hem-hepsi-ayn.html

Ve evden görüntülere devam . Şu sıralar favorilerimizden biride Hamuuuu , öyle çok seviyorki , elinden almaya kıyamıyorum . Ama bazen mıncık mıncık yapıp halıların üstüne atıyor. Dünse bir avuç oyun hamurunu saçına yapıştırmış. çıkarana kadar canım çıktı . Sanat çalışması yaptıgı !!! masa ve sandalyenin altına kocaman bir parca PVC yer kaplaması koydum. En azından artık halılara bulaşmaz . Surat yapıyorum , agız burun gözlerini Ela yerleştiriyor. Buna da bayılıyor. Evet salonumun düzeni artık hiç kalmadı ama feda olsun kuzuma , napalım , bir süre böyle idare edeceğiz.

Ama kuzumun en en en çok sevdği şey mahalledeki Egesiyle her sabah 10-12 arası buluşup , yollarda koşturmak, bisiklet sürmek ( tabiki biz itiyoruz-bakıcısı ), parkta oynamak, Ege ne yapıyorsa onu taklit etmek. Bence onu dışarda olmak kadar mutlu eden hiçbirşey yok. Ama tek başına olmayacak , illa etrafında çocuklar olsun istiyor, haftasonları parkta başbaşa hallerimizden çabuk sıkılıyor. O yüzden Urla- İskeledeki parka gidiyoruzki çocuklarla içiçe olabilsin, sevinsin yavrumcum.

10.000 Mimi

2010-11-02T10:25:00.005+02:00

Yelizcimden mim var , yazmamak olmaz .
Sorumuz şu :

10.000 liranız olsa fazladan kuzunuz için ne için harcar, neye saklardınız?

10.000 pek bişeye yetmeyecegi için epey yüklüce paranız olsa diye editliyorum.

Aslında kendi şartlarımız ölçüsünde Elanın ihtiyaçlarını az-çok yerine getirebildiğimiz için çok memnunum. Para konusunda aşırı hırslı bir tip olmadım . Tur rehberliği yaptıgım dönemlerde eşşekler gibi çalışıp , çok çok kazanıp gönlümce yiyemediğim , ya da haydan gelenin huya gittiği birkaç sene süren , özümde çok mutsuz olduğum bir dönemim var . Devlet memuruyla evlendim , bir süre sonra kısmet bu ya bende devlet için çalışmaya başladım . Maaşlarımız çok parlak değil , şu an lojman imkanından yararlanıyoruz, böylelikle Elanın veya abisi Kayacanın ( o bir üniversiteli artık ) ihtiyaclarına yetişebiliyoruz şükür. Kendimizede belli şartlar ölçüsünde harcama yapabiliyoruz. Bunlar için gerçekten şükrediyorum. Ama ilerde durumlar nasıl olur bilemiyorum.Sanırım bir evimiz olsaydı bir nebze daha rahat olurduk. Ama olmaması beni mutsuz etmiyor. Herşeyden önemlisi bizim , ailemizin sağlığı , gerisi boş gerçekten.

Ama madem paramız var ve kuzu için harcıyoruz , öncelikli olarak Urladan güzel bahçeli bir triplex yada babamızın hayali Amerikan tipi tek katlı ve bahceli bir ev alırdık sanırım. Şöyle 25-30 m2 lik bir çocuk odası , içinde türlü türlü attaraksiyon barındıran atlamalı hoplamalı tırmanmalı ne olursa döşerdik. Bahçesinde de yine çocuk parkı , belki havuzu falan olurdu . Bunlar Elanın en sevdiği şeyler . Daha çok kitap , kullanıslı bir kitaplık. Sanırım onun odası anaokulu tarzı bir sekilde olurdu , ki arkadasları geldiğinde hep beraber eglenebilsinler.

Anneye bir micra alırdı Eloş:))Ki büyünce anne rahat rahat Eloşu okula götürüp getirebilsin :))

Sanırım geriye kalanıda yine hem onun hemde abisinin eğitimi için saklardık. Alışverişin sonu yok çünkü...

Bu sefer bende Deli Anne'yi ( buda ilk miminiz olsun efem ), Janseti mimleyeyim.

Anneyle sohbetler

2010-10-31T20:23:00.004+02:00

Yer : Salonun ortasındaki oyun alanımız
Zaman : Az önce

Lego o torbasını aldı geldi.
Ela: İigooo igooo , açç
Anne : Açalım mı ?
Ela : Aç

Biraz zaman gecer ..İnce parcadan kule diker , 3 lü parcalar birleştirilir , anne alkışlar afferin diye.
Anne : Ela bu ne , naptın ?
Ela : Evv
Anne: Kimin evi?
Ela: Elooo

Anne kuzuya yumulur . Legoları takmayı yeni öğrenmesinin yanıda ev kelimesini ilk kez ve dogru kullanmıştır :))

----------------

Zaman : Dün öğlen
Mekan : Kipa

Raflara saldırmasın diye genelde almayacagım renkli birseyi eline tutustururm , tamda öyle bir anda caliou lu kitap sepetinin önünden geciyorduk , eline tutuşturuverdim .

Ela : Bu Kalyu ..
Anne : Ne ne dedin sen ? Nedir bunun ismi?
Ela : Kalyu .

Şaşırdım çünkü Caliounun tipini şahsen sevimsiz bulduğumdan , ayrıca evde hiç çizgi filmini falan segretmediğinden tanıdığını bile bilmiyordum . dumur oldum . Nerden öğrenmiş olduğu hakkında hiç fikrim yok ...

-----------------

Yer : Yine salon
zaman : Evelsi gün

Salondaki Tv liğin üstündeki süsleri gösteriyor ..

Ela , Anne ıh ıh ...
Anne: ne var kızım , ne istiyorsun ?

deyip kucaga aldım . Trabzon işi ufak gümüş takunyaları aldı. Yere koydum . Baktım ayagına giymeye çalışıyor:))) Bir yandanda aykkabııı aykkabııı diyor ...

----------------

Bunları unutmak istemiyorum , not düşeyim istedim aklımdayken :))

cadılara selam olsun

2010-10-31T19:16:00.001+02:00

Dünkü Topolino-Nurturia buluşmamızdan sonra Ela fazlasıyla yorgun düştüğü için olsa gerek rahat bir pazar gecirdim . Sabah babamızla kahvaltı edip 4 günlüğüne Antalya'ya yolculadık. Ben buruk tabi. Ela dünden kalan son enerjisini lojmanın parkında harcayıp öglen güzel bir uykuya yattı . Bende ufak tefek işlerime , maillerime daldım . Kalktıgında seker gibiydi kuzu . Köfte ısıtıp finger food hesabı eline vermek niyetindeydim , lakin tencerede bulgur ısıttığımı farketmiş, mama sandalyesinden PİLAAAA PİLAAA diye direktifi verdi küçük hanım. Kendi yiyecekmiş , diretti , çaresiz kabul ettim , pilavını az yogurtlayıp kasıgını eline teslim ettim . Bir yandan alkışlar eşliğinde mamamızı yiyoruz keyifle bir yandan dışardan çoluk çocuk sesleri geliyor. Havada kararmış. Bu arad ela arada kendini alkışlıyor agzını tutturunca falan :) Sesleri duyunca birden heyecan yaptı , tabi ben cadılar bayramını kutlayan çocuklar oldugunu anladım . Apar topar Eloşada ayakkabılarını giydirip şöyle bir bakmak üzere dışarı çıktık.

Lojmanda Amerikalı akademisyenler var , onlar genelde bu eğlencenin öncüsü oluyorlar . Bizim çocuklarda eğleniyor haliyle , En az 10 çocuk vardı kostümlü, olmayanda kafasına carsaf gecirip casper olmustu zaten :)Elayıda kattık aralarına , birkac kapıdan seker , çikolata topladılar , birkac resim cektim , sokagın basına dek beraber yürüdük ama serin oldugundan biz yarıdan döndük. Elanın çok algıladığını sanmıyorum zaten. Sadece çocuklar arasında olmak ona inanılmaz mutluluk veriyor. hemen aralarına dalıyor, hiç çekinmeden.

Seneye çocuğu kreşe başlatmamak büyük haksızlık olacak sanırım . Dün Topolinoda da o kadar eglendi ki babasıyla bir kez daha emin olduk zaten , kreşe erkende başlasa zorluk çekmeyeceğine. Önümüzdeki tek sorun tuvalet eğitimi. Ondada 1 adım bası yol almış degiliz. Hiç umrunda değil kuzunun...

Topolino postum bir sonraki yazımın konusu olsun artık .

İyiki Dogdun Nurturia

2010-10-29T00:19:00.002+03:00

Nurturia 1 yasında oldu bile.
Biz ordayız kızımla ,yoksa siz hala ????

www.nurturia.com.tr

Anne-Baba-Çocuk Blogları “Mim” Soruları

2010-10-27T15:59:00.002+03:00

Özgür Anneden yeni bir sobe var bloglarımız üzerine. Anne-baba-çocuk blogları üzerine araştırma yapan birine hem yardım etmek hemde bugünkü postumuzun konusu omuş olsun diye hemen cevaplıyorum.

annebabacocukbloglari@gmail.com. adresinede hemen blogumun adresini yolluyorum .

Katılımcı olmak isterseniz işte sorular ve işte benim cevaplarım :

1. Bir zamanlar “bebek günlükleri” vardı. Sizce bloglar onların yerini aldı mı?

Ben hamilelik günlüğümü yine blog üzerinde tutuyordum. Hatta doguma kadar olan kısmını print alıp, ciltletip kızıma anı olarak saklıyorum. Anne olduktan sonra bu yeni süreci farklı bir blog açarak devam ettirdim lakin artık yazılarımın sayısı boyumu aştığından aynı şekilde dosyalayabilecek miyim bilinmez ? Elanın ilk 1 yılını yazdıgım ayrıca bir bebek günlüğümde var . benim için ikiside vazgeçilmez ama blog yazılarım elbetteki daha ayrıntılı.

2. Blog yazarlığı ebeveynlik tarzınızı etkiliyor mu? Nasıl?

Etkiliyor . Anneliğe sıfır tecrübe ve okuduğunuz birkaç kitap dahilindeki bilgilerle başlıyorsunuz. Annem yakınımda olmadığı için herhangi bir sorunda blog annelerinin benzer sorundan bahseden yazılarını okumak veya annelerle yazışıp yorulaşmak , çözüm yollarına ulaşmamızı kolaylaştırıyor. Ay yada yaş grubuna göre kitaplar, oyuncaklar, bebek-anne malzemeleri hakkında fikir sahibi oluyorsunuz. Ben mağazadaki herhangi bir satıcıya ( ki çoğu sattığı ürünün kime veya neye hizmet ettiğinden bile habersiz) danışmaktan öte , blog yazılarını okuyarak veya annelerin görüşünü alarak alışverişlerimi yapmaya çalışıyorum . AVM insanı olmadığımdan, bazen yeni çıkan bir üründen veya kampanyalardan bloglar aracılığıyla haberdar olabiliyorum.

3. Anne-baba-çocuk blogları blog dünyasını etkiliyor mu? Nasıl?

Fikrim yok . Ama çok okunan bloggerların , bize yönelik üretim yapan firmaların ürün lansmanlarına çağırılmaları , önemli bir detay.

4. Çocuk büyütmekle ilgili olarak, bloglar olmasaydı kesinlikle farklı davranırdım dediğiniz bir şey var mı?

Spesifik olarak aklıma bir şey gelmiyor ama günümün en az 1-2 saatini internet üzerinde blog okumak veya blog vasıtasıyla tanıştığım annelerle ortak portalde buluşarak sohbet ederek geçirdiğimden , bloggerlıgın getirilerinden çokça faydalandığımı düşünüyorum.

5. Anne-Baba olmak meslek mi yoksa üstlendiğimiz toplumsal rollerden biri mi?

Meslek değil elbette . Aile ve evlilik yaşantımın getirdiği doğal bir süreç belki. Sevdiğim adamla birlikte meydana getirebileceğim en güzel şey .

6. Anne-baba-çocuk blogları, babaları nasıl etkiliyor?

Eşimde blogumun yakın takipçilerinden . Yakın arkadaş ve akrabalarımıza blogumuzun adresini vermekten mutlu oluyor. Elanın gelişim sürecini çokça paylaştığım bir blog olduğundan dolayı.

7. Bloglar yoluyla gerçekleşen bilgi ve deneyim aktarımı büyükanne-büyükbabaların bilgi ve deneyimini değersizleştiriyor mu?

Benim için değil. İlk 2 hafta kızımın bakımını annemle beraber yaptık. Göbek deliğine ben dokunamazken veya altını değiştiremezken annem özenle yapmıştı. Eğitimi konusunda ise uzakta olduğundan çok fala müdahale etme şansları olmuyor . Bilgi ve deneyimleri önemli , gerekli olan durumlarda mutlak fikir sorabilirim hem anneme hem kayınvalideme ama uygulamada kafama yatması lazım :)

8. Anne-baba-çocuk blogları sözkonusu olduğunda, blog yazmayı daha ne kadar sürdürmeyi düşünüyorsunuz?

Gittiği yere kadar :) Uzunca bir süre daha yazacağımı düşünüyorum.

9. Yazdığınız blog kapansa ya da kapatılsa bloglar yoluyla kurduğunuz sosyal ilişkiler devam eder mi?

Kesinlikle. Blogum sayesinde hem kızımın hem benim pek çok değerli arkadaşımız oldu. İzmirde yaşıyorum . Sürekli bir araya gelen güzel bir grubumuz var. Ayrıca İstanbul ve Ankara’ya gittiğimde de blogger arkadaşlarımla görüşmekten, bebeklerinin büyümelerini izlemekten keyif alıyorum.

İşte beklediğim kitaplar

2010-10-26T10:20:00.005+03:00

Hasret bitti ve günlerdir 4 gözle beklediğim kitaplarımız geldi. Taze taze yazmak istedim ki ,yazmazsam biliyorum sonrasında üşenecegim .

Hepsi Tudemin yayını bir kere .Hayvanlarla Öğreniyorum Serisi. Boyutlarından görülecegi üzere A4 ün yarısı kadar normalde . Lakin tekerlemenin oldugu sayfanın yanı 2 ye katlanmış , sayfayı açınca tekerlemedeki bilmecenin cevabı çıkyor ortaya . Yuppie . Okumasıda acayip eğlenceli. Dün koalalı kitaba baktık arabada markete giderken . Anne bebegini sırtında taşırkenki resim Elanın çok hoşuna gitti , sevinç çığlıkları attı. Çünkü bazen üst kattan alt kata inerken bende onu sırtıma alıyorum ve bu çok hoşuna gidiyor . Bu arada koalayı tanımadı tabi , defalarca tekrarda etsem onun adı AYU :))

Bir kaç örnek resim çektim aşağıda:

Kütüphanedeki Aslan'ı bi dolu kitabı okuyarak karar vermiştim. Gerçekten çok hoş bir kitap . Baskısı, kalitesi, cildi. Lakin sanırım biraz beklemesi gerekiyor. kitapla babasının daha çok ilgilendiğini söyleyebilirim . Neredeyse bana vermiyordu. ( Kendisi hem aslan burcu hemde çalıştığım kurumun Kütüphane daire başkanı ya :)) )

Ama Bonbonu çok düşünerek almadım aslında. Ismarladıktan sonra birkaç yerdeki yorumunda çizimlerin biraz iç karartıcı olması dolayısıyla eleştirenler olmuş. Ya da rüyasında fırçalamadığı dişleri dökülen bonbonun , gereksiz yere korku aşılamasından falan bahsedilmiş. Dolayısıyla acaba oldum .

Hikaye hala tamamen okunmadıgı bol bol resim üzerinden hikaye uydurulan bir dönem olduğundan bence anne hikayeyi yumuşatabilir. Ben şimdilerde Elaya diş fırçalamayı alışkanlık haline getirmeye çalıştığımdan cuk oturmuş gibi geldi. Hatta bu saban Ela kitabı görünce monmon monmon demeye bile başladı :)))

Kısacası yeni kitaplarımızla pek mesuduz efem , paylaşmak istedik.

wish list

2010-10-24T11:38:00.004+03:00

Hazır kitap postlarımız tazeyken cuma günü inkılapta incelediğim 2 kitaptan bahsedeceğim . Biliyorum ki Elayla aydaş arkadaşlarımız yavaş yavaş kütüphanelerini oluşturuyorlar bu ara. Kalın ciltli , içinde 10'larca masal barındıran ve yatarken okuyabileceğimiz başucu kitapları arayışındaydım . Çünkü henüz kütüphanemizde bu tür kitaplarımız yok . 1-2 tane bulunmalı sanırım.

Çiçek yayınevinden bir kitap. Daha önce bu yayınevini duymamıştım , lakin aynı yayınevinin 1-2 kitabına daha rastladım . Hepsi hoşuma gitti. Bu kitap ise çok canlı çizimleri ve bol bol hayvan hikayeleri barındırıyor bünyesinde. ( fabl mı deniyordu ) Sevimli mi sevimli . Fiyatı 40-50 civarı birseydi İnkılapta, sert kapaktı. İnternette yumusak kapak versiyonları daha ucuza bulunabilir.

Buda bildiğimiz disney masalları , yine disney karakterleriyle var . Hikayeler 3-4 sayfada anlatılmıs cünkü 50 kadar disney masalı var içinde. Pamuk prenssin çizimlerinde yedi cüceler yoktu misal .Büyük kayıp :))Belki ben küçüklüğümde bu masallarla büyüdüğüm için sempatik geliyor, bilemiyorum. Birde Aysegül serilerim vardı , 33 sene , breh breh. Tom Sawyer hatırlıyorum bide .Hmm . Neyse , Masallar biraz kısaltılarak yazışdıgı için hikayeleri hatırlayıp uzun uzadıya anlatmak serbest. Yine sert kapak versiyonu 35 liraydı .

Bense bunları Ela için birkaç ay sonrasına almayı planlıyorum doğrusu. Ptesi gelmesini umdugum 6 tane kitabım var çünkü. Bir süre idare ederiz onlarla ..

Kitaplar servet , gerçekten öyle. İnsan fazla düşünmeden gönlünce almak istiyor ama ince elemek zorunda kalıyorsun gerçekten bu maaşlar ve alım gücüyle . Birde yırtılma ihtimali , ah işte o daha beter. Ama kumaş kitap vaktimiz de çoktan geçti be blog .

İyi pazarlar herkese.

Önüm arkam sagım solum sobeeee

2010-10-22T00:45:00.002+03:00

Diğer yazanlardan çokça feyz alacağımı düşündüğüm bir konu üzerine sobelendim , yaşasın. Hemen kendi cevaplarımı yazıyorum ve topu yine Özlem(Nil) ve Senem ( Neva) ikilisine fırlatıyorum.

1. Boncuğunuza kitap seçerken en çok önem verdiğiniz kriterler neler?

Elaya 6. ayından itibaren kitap alıyorum . Şimdilik öyle çok zengin bir kütüphanemiz yok , bu konudaki hevesimi şimdilerden sonrasına saklıyordum açıkçası. İlk aylarda kumaş kitaplar aldık. Gültekin şu yanardag patlamasında İskocyada mahsur kaldıgında Elaya calışmıştı. Tiny Love’ın Stroll in the park , tüm zamanların favorisi olarak şimdilerde bile ilgisini cekiyor. Renkli , pop-up , hısırtılı . Sonra kisdimin yolladıgı pisi kediler . Hala çok seviyor. Oku oku diye getiriyor bazen. Sonra parmagımı tutup tüylü, dokulu yüzeylerde gezdiriyor. Sonra kalın kartondan birçok ufak kitabımız var . Nispeten saglam oldugundan, içlerinde şekiller, renkler , hayvanlar alemi vs. barındırdıgından bu kitaplarla bol bol vakit geciriyor hala. Bugün hatta birini eline almış , sayfada gördüğü şekilleri kendi kendine söylüyordu. Çok güldüm bu haline, kızım kitap okumaya başladı. Gectiğimiz günlerde marketlerde satılan ince kitaplardan da aldım bir iki tane. Şimdilik pek yüzlerine baktıgı söylenemz. Birkac taneside haşat durumda. O yüzden ince sayfalılara geçiş yapamıyoruz bir türlü. Hikaye okuyamıyorum hala. Hemen elimdekine saldırıyor, sayfaları hızlıca cevirip fazla odaklanmıyor. Bu anlamda büyük ve çarpıcı renkli resimli , parmakla gösterip nesnelerin ismini gösterebilecegi kitaplara bir süre daha devam sanıyorum.
Birde gercek hayatta gördüğü hayvanlar, park vs. kitapla özdeşleşiyorsa o kitaptan daha keyif alıyor sanırım. Bir salyangoz veya koala ilgisini cekmiyorda inek çekiyor mesela. Çünkü etrafta koyundu, kuzuydu, inekti , köpekti canlı olarak gördüğü için kitaplarla kelime bilgisini pekiştiriyor gibi kitap yoluyla.

2. Bir kitabın kapak tasarımı sizi cezbeder mi?

Edebilir . Ama önemli olan Eloşun ilgisini çekmesi sanırım. Yanılıp aldıgım ama onun ilgilenmediği kitaplarda var.

3. Çocuk kitaplarının didaktik yaklaşımlarını nasıl buluyorsunuz? (Kolay buluyorum felan diyen olursa-ki ben olsam derdim ya neyse- mızıkçı yazacam)

Hikaye olayına girmediğim için henüz bu konuda yorum yapacak yeterlilikte görmüyorum kendimi. Yine de öğretmek istediğim bir davranışı destekliyorsa , tercihim olabilir. Öte yandan çocuğun hayal gücünüde köreltmemeli kitaplar, bence ikisindende olsun:)

4. Çocuk kitaplarındaki resimler nasıl olmalı sizce? Hikayesini beğendiğiniz bir kitabı ilüstrasyonlarından dolayı almamazlık ediyor musunuz veya tam tersi oluyor mu? Hikayesi uyduruk olan bir kitabı grafiklerine aşık olarak aldığınız oldu mu? Grafiklerde aradığınız temel özellikler var mı? Varsa nedir?

Kesinlikle görsellik çok önemli. Karmasık , belirsiz veya kızımın nesneleri algılamakta zorlanacağı kitapları almıyorum. Grafiklerde renklerin canlı ve resimlerin yeterli büyüklükte olmasına dikkat ediyorum. Ama bazı klasik masalların günümüze uyarlanmış veya değiştirilmiş versiyonlarına rastlıyorum . Pinokyo almıstım mesela . Resimler çok cazip lakin hikaye biraz değişmişti. Hoşlanmadım bu fikirden sanırım.

5. Çocuğunuzun şu anda en çok sevdiği 3 kitap hangileri? Bu kitapların bir ortak yönü var mı?

Yine aynı noktaya geliyorum. Çarpıcı renkli, açık ve net grafikler. Japonyadan getirdiğim yine kocaman kedili, köpekli kuşlu basit hikayesi olan bir kitap var , onu seviyor. Tom- Jerry li bir kitap var , onuda seviyor.

Gece bahcesi karakterlerini seviyor. Dergiler var bunlarla ilgili , parmakla gösterip karakterlerin ismini söylüyor. Kitapla günlük hayatının içind gördüğü seyi bagdastırma buradada karsımıza cıkıyor yani.

Aslında bu ara kitaplardan çok boyalarla , hamurlarla ilgiliyiz. Sanırım çoğundan sıkıldı. Bu anlamda 3 gün önce 5-6 yeni kitap siparişi verdim netten. Arkadaş tavsiyesi ve bir dolap kitaptan okudugum reviewlara bakarak karar verdim . Heyecanla bekliyorum . Umarım kızımda sever. Tudemin pek konusulan “Bisiklet, Kızak ve Vapur”u(Başağa selam edelim) ve aynı serinin(hayvanlarla ögreniyorum serisi – bingo :)) 3 kitabı daha .

Ayrıca İş bankası yayınlarını ve Tübitak erken çocuk kitaplığını incelemk istiyorum . Ama görerek , inceleyerek almak istediğimden kendimi tutuyorum . Hele bir Tudeminkiler gelsin bakalım.

6. Bir çocuk kitabı yazsanız hangi temayı işlemeyi düşünürdünüz, ya da temasız öylesine bir masal mı uydururdunuz?
Bu konuda pek yeteneksiz olduğumdan düşünmedim hiç . Ama uydurduğum masallar Eloşun günlük rutini üzerine ( pek yaratıcı degilim sanırsam) .Ama anlatırken bana katılması hoşuma gidiyor.

Bizde durum böyledir.

Dip not. Bu yazıyı yazmasam bu kadar hayvan temalı kitap bulundurduğumun farkına varamayacaktım sanırım. İlginç bir tespit oldu.

Sobeyi paslayan Kisdime selam eder , cevcevimin gözlerinden öperim .
Sende yazsan kitaplığını bize ...

tavsiye lütfen

2010-10-18T14:30:00.002+03:00

Çıkarmakta oldugu köpek dişleri yüzünden günlerdir eziyet çeken ve bizede çektiren Elosh hanım , yemeden içmedende kesilince ( hayret verici bir durum kanımızca ) , ctesi tüm gün hiç uyumayınca , anne ne aktivite yapsamda uzunca oyalasam diye kıvranınca pekmezli muffin tarifi deneyelim dedik . Ben muffin yapmayıda yemeyide severim ama pekmezlisini hiç yememiştim . Daha öncede Hülyanın pekmezli kurabiyesini bir heves denemiş ama sevdirememiştim hatuna . Nitekim aynı şey oldu . Şimdi ben bu kıza gitsem o içinde bol katkılı minik keklerden alsam biliyorum hapur hupur yutacak , ama bunlarla sonumuz , salonun ortassında eliyle ufalanıp , kırıntıya bogulmus bir halı manzarası şeklinde oldu .

Lakin sanırım Eloş hamur karıstırmaktan , özelliklede parmaklayıp yalamaktan pek bir hoşnut kaldı . Sonrada elleri bir güzel bodysine ve saclarına sıvazlayıp , olayı taçlandırdı. Mutfaktan sonra birde üstüne banyo faslı derken 40-45 dakika oyalanmış olduk . Al sana en hasından aktivite Hayat hanım :))

Yok gercekten aslında ciddi anlamda tavsiyelere ihtiyacım var . Aksamlarıda yatıncaya dek nasıl oyalayayım bilmiyorum . Havalar sogudu , park bahce ( kurtarıcı) aktivitesi sonlandı. Enerji atılamıyor , yorulmuyor , diş sorunuda olunca uyumuyorda.Tv actırıyor, Luli Tv segrediyor ama onuda segretmiyor aslında , ondan da sıkılıyor. eh buna üzüldüm demiyorum tabi. Resimdi hamurdu 5 er dakika . Zaten o hamurda ne menem birseyse , bir kullanımda vıcık vıcık oldu . Güya sünger bobmusta , lisanslıymısta , iyisiymiş . Acaba play dough mu alsam , anlamadım.Yoksa kasıp kendim mi yapsam evde ? Boy olayı evet resim olayını geliştirip eglenceli hale getirmeli belki. Yaa sinir oluyorum bazen y.dışında yaşasam yüzbin çeşir şey bulurdum eminim onun yaş grubuna uygun . burada ne alacagımı bile bilemiyorum .Offf..

Gecen gün mutfak takımı aldık , kipada indirimdeydi , kocaman fırını falan olan büyük setlerden . Plastik tabi. Hadi diyorum oynayalım , arkadas alıp , onlarıda hallac pamugu gibi saga sola atıyor. üstüne cıkıp oturuyor , izin versem kıracak . Çok fena ..

Hadi bana tavsiye verin biraz.

Ankaraya Selam

2010-10-16T13:56:00.001+03:00

Ögrendik ki anneannemiz Eloş hanımı yakınen takip edebilmek için 2. el bir laptop edinmiş , dolayısıyla bize de daha fazla post girmek ve özellikle de resim yüklemek şart oldu.

Fotograf az önceden , h.içi çocuk olmasına ragmen sanırım h.sonu tüm akademisyenler sehir merkezine falan gidiyorlar . Parkta kimse yoktu , ana-kız takıldık. Hatta yanyana salıncakta sallandık ama hava yagdı yagacak , eve döndük , şimdi son favorimiz hamurlarla oynuyor . Gerci ben tırsıyorum cünkü dün gece bir kaka krizi atlattık . Gece 11 gibi aglayamaya basladı ve bir türlü sakinleştiremedik . En sonunda banyoya sokalım belki orada rahatlar dedik . İlk etapta tepki gösterse de sonrasında oynamaya basladı . Sonra bir baktım 2 parca top kaka dus teknesinin üzerinde rengi kırmızıya dönük . Önce panik tabi, zorlanırken popomu kanadı diye , baktım popoda birşey yok. Sonradan Gültekinle oyun hamurundan yada pastellerinden kemirdiğine karar verdik . Dün bakıcısıda pastelleri vermeyelim , kemiriyor demişti.

Yas 2 ye geliyor , artık bu tür boyaydı , hamurdu aktivitelerimiz artsın istiyorum , evde her cesit boya mevcut zaten ama hevesim kırılıyor. Şu son kalan 2 köpek dişi ki bu 1-2 güne kadar cıkacak , çıktıktan sonra ağıza götürme dönemi biter mi acaba ?

BOYYYYY

2010-10-14T22:03:00.005+03:00

Benim ex bakıcı döndü ya , kıcımı toplamasına öyle alışmışım ki , evde yemek olayından da bir haftadır eli eteği çekmiş durumdayım . Ela son köpek dişlerini patlatmaya kasadursun , 2 gündür iştahsızlık had safhada tavan yapıp bugün sütten başka birsey agzına koymayınca , üstüne üstlük gün boyunca hiç ama hiççç uyumayınca arıza moduna geçti akşam. Babası zar-zor uyuttu. Yok ben uyutamıyorum bu kızı . Hatunuda erken yollamıstım belki o uyuturdu. Yani ne kendime ne küçük hanıma faydam oldu. Herneyse:) Bu aksam pasa pasa mutfakta takılıp bir taraftan küçük tv de Fatmagül eşliğinde havuclu , pataesli , tavuklu mercimek çorbasını pişirdim . yarın inşallah yer yavrum . Bakalım gecemiz nasıl geçecek.

Evelsi akşam d.günümde Emoşlara ugradık. Pastamızı beraber yedik. Aticiğim artık okullu olduğundan ikea masa-sandalye takımını Eloşa hediye ettiler. Bizde dün akşam ilk aktivitemizi gercekleştirdik. Dün iyiydi de bugün cozdu , hamurlar agza , burun deliklerine itinayla sokularak şımarıldı. Yani yine başını beklemece. Boy yapıyor bide kendi deyimiyle. Resim yapmak istediğinde kalemlerin ve boyama kitabının durdugu bir canta var . o cantayı askıdan indirmemi istiyor. Elele tutusup askının önüne gidip BOYY diyor, öyle tatlıki:))

Bol bol kaymaklarından yiyorum tatlıyı :)

Bu arada hala terkedilme korkumuzu atamadık üstümüzden. D.günümde oldukca gec saate sarktı bizim ziyaret , haliyle gece çok gec aldık. Gündüz bakıcısıyla gayet mutlu olan cocuk aksam 8 den sonra arızaya baglamış. Ayrıca öglenleri eve gitmediğim günlerde de akşam eve dönünce çok heyecanlı ve huzursuz oluyor. Dikkat etmek lazım .

Artık iletişimimiz çok farklı , derdini anlatabiliyor bir şekilde . Şu an aklıma gelmesede gün içinde bazı hal ve hareketlerine oldukca sasırıyorum. Büyüyor be blog ..

MİM

2010-10-13T11:17:00.002+03:00

Ne kadar uzun zaman oldu mim oynamayalı , bugün Arcamın Yelizinden benim payıma düştü. Baska kimlere gitti bilmiyorum ama bende buradan Özlem- Nillere yolluyorum .

İstatistikleride kullanmayı ögrenmiş oldum bu arada. Kontrol panelinden böyle bir sekmeye gelip ögrenebiliyormusuz .

Sonuclara göre Elanın en cok okunan sayfası göz tıkanıklıgı ameliyatı ile ilgili olan yazımız olmuş . Şaşırmadım , çümkü çok fazla bebekte görünen bir sorun , lakin 1yaşa kadar açılan da fazla. Biz ameliyata kadar vardık ama iyiki yaptırmısım diyorum , artık bu sorun gündemimizden çıkmış oldu.

Tenteli bisiklet öneriniz ? baslıklı yazımız 2. ( sanırım bahara giriyorduk ve bizim yas grubunda bir telaş vardı bisiklet arayışında )

3 numero ise "Var mı şurup içirmenin yolu ?" başlıklısı. Gecen kıs peditus içiremediğimden dolayı grip dönemlerimizde fazla ilac kullanamamıstık.

Baby shopping ve pişik sorunsalı ise akabinde gelmiş.

Trafik kaynakları kısmı sanırım linkle gelenler oluyor. En çok Özgüranneden gelmiş , sonra benim blogcu comdaki hamilelik sitemden ( çok şaşırdım , hala okundugunu bilmiyorum bile ) ve Hülyadan gelmiş.

Bende ögrenmiş oldum. Mim için Yelizciğime tekrar teşekkürler

meraba dünya

2010-10-06T22:59:00.003+03:00

Yok bilmem bana birseyler oldu , elim kolum tutuldu yazamıyorum. Hani hamilelikle sayarsak 2.5 yıldır bil fiil haftada bilmem kacgün yazan insan. Normale dönermiyim ki.

Aslında her zamanki rutinlere geri döndük. Okul basladı , yeni ögrencilerin heyecanı hafiften hazırlıklar derken gün dolu dolu geciyor. Bu hafta birde extradan bir japon ögrenci kızımız var.2-3 günlüğüne gelmişti güya . baktı evde hizmet iyi, babamız da yok, yoklugunu aratmıyor sagolsun. Ela ise aba aba diye kızın peşinde sürekli. Elanın Luli Tv sini segrede segrede kızda yakında Türkceyi sökecek mazallah. Sabah kahvaltıda "elaaaa mamaaa" diyordu misal:)) Ctesi Vana yolluyoruz kendisini. Dogu-batı sentezi yapacakmış arkadaş islamik açıdan , tez konusuyla ilintiliymiş. Neyse vs vs işte.

Elanın köpek dişleri zorlyor. Birkac gecedir uykular düzensiz , mızırtıyla uyanıyor. Bol sulu kaka , haff pişikler , atlatmaya çalışıyoruz. Diş çıkarma dönemimiz hep böyle sıkıntılı , degişen birsey yok. Bir bitseydi bir kurtulsaydık artık.

Bez konusunda aşama kaydedemiyorum. Kitaplarda aldım, gecen sabah tesadüfi lazımlıga kaka bile yaptı ama iyi kontrol edip zamanlamayı tutturmak gerekiyor. O saat hem işe için hazırlanma , kahvaltı hazırlama , Elayı yedirme ve arada kendinde birseyler atıstırma telasesinde oldugumdan tutturamıyorum zamanlamayı. Halbuki birkac kez olsa belki yavastan alıacak. İşin kötüsü havalar serinlemeye basladıgı için bakıcıda pek Wc egitimine baslama heveside görmedim . Erkenmiş. E gecen sene öyle demiyodunya.. yazın alıştırırım falan diyordun, nooollldu . Yaza gelmeden fıyınca diğerine kaldı , diğeri ugrasmayınca babanne zaten oruc falan derken bu sekilde geldik şimdilere. Erkenmişmiş. Çüşşş yani çocuk neredeyse 2 yaşına geldi arkadaş , ne erkeni, atı alan Üsküdarı geçti. WC egitimi illa popo cıplak donuyla mı verilir ? Öff ya... canımı sıktı bugünkü konuşma.

Eloş çok tatlı , hergün farkındalıgı artmakta. Sohbet bile edebiliyorum artık. soru soruyorum , bazen anlıyor tek kelimeyle olsa bile cevap veriyor. Elimden tutp istediği yere beni götürüp , kapıyı , Tv yi acmamı, birseyin üzerinden bir seyi almamı istiyor. Hareketlerle acık ve net. bazen kelimelerlee elbet. Baba yokken yatakta sohbet ede ede uyuyoruz. Biraz sütünden cekiyor , sonra bana yanıt veriyor . misal
ben: Bugün Egelere mi gittin kızım ?
Ela: Ege
ben: Parka gittin mi , kaydıraktan kaydınmı ?
Ela: kayyyy ( büyük coskuyla)
ben: Arkadaslarınla oynadın mı?
Ela: oynn
ben: kedileri köpekleri gördün mü ?
Ela: miyaaa

Demin uyuturken Hayat kim kızım ?
anne
Gültekin kim kızım ?
baba

Buna şaşırdım , isimlerimizin farkında oldugunu farkına varamamışım :) Çok hoşuma gitti. Gururlandım ( noluyosa :) ) yeni bir kelime duymak ço mutlu ediyor, çocuklar gibi şenleniyorum vesselam . Çocuk büyütmek bol fedakarlık , çok zor ama böyle geri dönüşümleri varya insanı çok mutlu ediyor.

Helede durup dururken yüzüme bakıp gülümseyip , sonrada annnoommm diyerek bir sarılışı, şap şap öpüşü varki , anlatamam o mutluluğun tarifini. İşte sırf o anı yaşamak için bile anne olmaya değer bence.

Kuzucum, seni çoookkk seviyorum .

amannnn

2010-09-29T14:40:00.009+03:00

Blogum çok uzun zamandır ihmal edildi.

Zaten Japonya önceside çok sık güncellememeye başlamıştım . Oraya da gittim tam oldu. Belki biraz gezi blogu tadında birkaç bişey karalarım dedim , vaktim olmadı , sonrada ben üşendim.

Bide nurturia çıktı mertlik bozuldu be blog . Oraya güncelleme gir ( yada girme) , feysi kontrol et , mail check hede hödö derken bi bakmıssın gün geçmiş yinede. Birde okulda acılan yeni dersler , yapılacak ders planları , olusturuşacak listeler , japon kültür topluluğu ve go kulubu için beyin fırtınası , yapacak çookkk iş var . Bu arada halen yavrumla yeterince hasret giderememişim sanki. Full time işimize de başladık bu hafta nihayetinde.Birazda alışmısız rahatlıga tabi , adapte olamadım halen.

Buraya dönünce 2 gün içinde hemen yıllık izinden 10 gün daha aldım . Ben yokken babam hastalanmıs , uzunca bir süre hastanede yatmış , böbrekler iflas. Ankaradayken bu seferin olayı bu oldu.Diyaliz hayatımıza girdi. Eloş dedesine çok moral oldu allahtan . Hergün kucagından ayrılmadı . Yazın Selocan ( Eşimin babası)ın mirasına kondu yani. Dedelere özel bir sempati var şimdilerde. Babamın basucunda Aşık Veyselin bir kitabı ve üzerinde yine onun illüstrasyonu vardı . Kitabın kapagını bile dede dede diye öpen bir çocuk. Çok güldürdü bizi.

Dayu , anane , dide herkesin ismini sıfatını ögrendi , Özlem ve Nil'i gördük , beraber kayyy( park için kullanıyor) a gittik . Oynadık uzun uzun.Kızcagızın tüm oyuncakları yalandı yutuldu. Birde hapsırma durumları ortaya cıktı o gün , pek huzursuz oldum. Allahtan Nili hasta etmemişiz , sevindim .

Ha bu arada 1 gecelik bir İstanbul kacamagımızda vardı. Gültekin iş için gidiyordu , bizide Tuğçeme attı Ankaraya dönerkende geri aldı. Duru kızla oynadık , oyuncaklarını kırdık, itiştik, kakıştık , seviştik. Dudu diyor onada. Elayla biryere gitmenin ne kadar zorlaştıgınıda bu gezi sayesinde bir kez daha anlamış oldum bu arada. Gerçekten çocuklu ev bile olsa , dur durak bilmeyen bir yavrunuz varsa of of yani. Neyseki Tuğçem pek sabırlıydı, sagolasın arkadaşım . Bizi bogaza kahvaltılara götürdü , besledi büyüttü:)) Ama kızlarla zor , gercekten cok zor . Bir kez daha anladık , en iyisi ev muhabbetleri bu dönemde , onuda anlamış bulunduk. Tabi ıncıksız cıncıksız , biblosuz, vazosuz evler .. İçinde çocuk yasayan ev farklı tabi , tam bizlik. Tugcem , muck...

2. bakıcımızın ben Japonyadayken bizi döt gibi bırakmasının hüsranının ardından ilk bakıcımızın dönüşüyle şenlendik.Zaten ozamanda gidişine üzülmüştük. Hatun kızını evlendirdi, tarla tapan işleride bitti , kışın işi olmadıgı için döndü. Evimiz derli toplu çiçek gibi. Ela mutlu , herkes mutlu. Ama güvenim yok . Bakalım bu saadetimiz nereye kadar ??

Kuzudaki gelişmeler son sürat. Herseyi anlaması bir yana artık sorulan sorulara cevaplar geliyor. Doydunmu - doydum - oynadın mı - oynadım gibi. Öyle cok sey varki yetişemiyorum . Kac kelime anlar ve konusur halde sayamadı , ama annelik içgüdüsüyle gayet iyi diyorum kendimce . Zaten uzunca bir süredir baska cocuklarla karsılastırmamayı ögrendim . Her cocugun gelişimi kendine özel.

Güzellerin resimleriyle bitirelim bu postu

Kuuu

2010-09-27T14:47:00.001+03:00

Ankaradayken her sabah kunun kafesine gidildi . Parmaklar içine sokuldu. Bir kez gagalanınca , bu sefer anneanne yada annesinin parmagını tutarak kafese sokmaya çalıştı . Akıllı bıdık , kendi gagalanmasında :)

Anne buyyydaaaa !!!

2010-09-13T02:07:00.004+03:00

Günlerdir yazmaya üşendiğim bu postu ortalık sessiz ve sedasızken yazıp bitireyim. Şu an gecenin 2'si el-ayak tamamıyle cekilmiş. Sanırım 4 günden beri benimde yanlız kalabildiğim tek an. Değerlendirelim:)

Japonyada son haftam hem gün sayarak , gayet de sabırsız geçti. Son hafta özlem tavan yapmıştı artık bende. Eloşumda yüksekce yerde duran bir aile resmimizi birseylerin üzerine cıkıp alıp alıp sürekli annom diye öpmesi yavrunun durumunu da acıkca ortaya koyuyor zaten . Birde düşünün halimi sizde bunları duyupta yanında olamamanın verdiği sıkıntıyı.

Neyse büyük heyecan ve karmakarışık duygular ,13 saatlik Japonya-İstanbul uçuşundan sonra hiç geçmek bilmeyen İst-izmir uçuşu sonrası gece 12 gibi eşime 1 e dogru yavruma kavuştum . Ela o gün heyecan yapmış sanırım biraz , uyumamış. Babada beni almaya gelince evde yaygarayı basmış . Akşam 5.30 dan sonra Gültekin tamamen Eloşa rezerve bir 2 ay geçirmiş. Tüm gün babaanne-dedeyle mesut mutlu yaşayan Eloş aksaşmları babasından başka kimsenin yüzüne bakmıyormuş. Aşırı bir düşkünlük . WC de bile rahat vermeme halleri , lohusalıgın ilk günleri gibi misal.

Geldiğimde babaanneyle kapıda karşılandım, onun deyimiyle ayabadan inenin babası olmasını bekliyor olmalıki oldukça şakın , mel mel suratıma baktı ilk önce. Doğrusuya hiç öyle kucağıma atlar bir pozisyon yoktu yani. Baba içeri girince ona doğru bir hamle yaptı önce , sonra ben kucagıma aldım , sevdim biraz .Ağlamadı ama fzlada tezahürat etmedi yani. Neyse hep beraber indik salona. O sırada hem aile sohbeti , bir yandan da Elayı sıkıştırma falan derken , ısınma turlarını atmış olduk . Gece odamızda iken babasına sarılıp öptükten sonra "baba anno buuuyda , hahahah anneeee buuydaaa !!!" demesi ve bunu defalarca tekrarlaması ise beni koparan kelimeler oldu. Sonrada sarılıp elimi kolumu öpmeye başladı zaten , sanırım bir anlamda jöton düştü kendisinde. Gültekinde şaşırdı aslında. Ne kadar özlediğni çaktırmıyormuş falan dedi.

İlk 2 gün oldukca tuhaf geçti. banyoya , wc ye girecek olayım evde kıyametler koptu. Büyük panikle evde beni aramalar , sesimi duymayıp görmeyince sakinleşmemeler ... Anlayacağınız tekrar kaybetme korkusu çöreklenmiş minik yüreğe . Çok çok fena. 2 aydır hiç bu kara derin pişmanlık hissetmemiştim doğrusu , döndükten sonra yavrunun bu halleri mahvetti beni gerçekten . Şu anda daha töleranslı gibi ama henüz hiç ayrılmadım yanından.Yarın şe götürecegim . Zaten bakıcımda yok henüz . Bu dönemi bir süre beraber gecirmek istiyorum , yavrum tekrar bana güvenene kadar . Yıllık iznimden kullanmak istiyorum , derslere 2 hafta daha var , bakalım bölüm başkanı ne diyecek gelir gelmez izin hallerine .

İşte böyle 4 gündür , birbirimize yapışık bir halde yaşamaktayız. Arar ara esip aklına geldikce sarılıyor , kollarımı , yanaklarımı öpüp , anne buyda , anne buydaa demeye devam ediyor . Bense hem buruk hem mest.

Resimler bayramın 1. gününden . Tam bir park hastası , çok hareketli, tutabilene aşk olsun. Şu bizim lojmanların moktan parkından nefret ediyorum. Hem tehlikeli hem renksiz . Resme konu olan ise , bol çeşitli ve renkli olunca Ela kendinden geçti. 1 saate yakın seviç çığlıkları atıp koşturarak tadını çıkardı.

Ertesi sabah dede ve babaanneyi yolladık evlerine , Ispartaya. Kuzucuk arabanın arkasından pek mahsun bakakaldı. Derin düşüncelere daldı. Çok alışmışlar birbirlerine de. Dönünce onlarda pek buruk olmuşlar. Dedesi napcam ben Eloşsuz diyormuş :) Elada şimdi ara ara dede, babila(babaanne), Naan(Kayacan abisi ) kelimeleri gecen cümleler kuruyor , hikayeler anlatıyor bıdı bıdı biz pek anlamasakta. Zaten kullandıgı kelimelerde acayip artış var. Hal hareketler çok degişmiş. İstediğni daha rahat anlatır olmuş. Elimden sürükleyip dolaba götürüyor süt isteyince mesela . Parmakla gösteriyor , bazı yiyeceklerin ismini biliyor , elma , armut , muz mesela . Bilmediğinide anlatıyor zaten. Ve uyuyana kadar hiç ama hiç dur durak bilmiyor. sakin sakin oturup oyuncaklarıyla oynadığı pek görülmüyormuş son günlerde. Masaların , sandalyelerin , sehpaların tepesinde haboyna in-bin, düş, ağla , damacanın suyunu boşalt, mutfak dolaplarının alt katlarını boşalt, sebzeliği kurcala şeklinde gidiyor ev aktiviteleri. Sokakta ise zaptetmek daha da zor. Sürekli bir kişi onu izlemek non-stop vakit gecirmek durumunda.

Bu arada gelir gelmez İzmir nurturia buluşmasınada ailecek katılarak hasret giderdik kızlarla. İstanbuldan gelen Özgecon ve Aylin fıstıgınıda gördük . Gerçi her ne kadar uzun sohbet şansımız olmasa da görüşmek güzel oldu. Zaten bu bebişlerle uzun ve kesintisiz muhabbetler hayal daha bir süre . Özlemişim herkesleri.

Eli Süpürgeli

2010-08-27T19:00:00.000+03:00

Eh yavrucum , bundan sonra balkonun temizliği sana emanet :)

Geri sayım başladı...

2010-08-23T13:50:00.003+03:00

Sagolsun sevgili eşim kızımın resimlerini pek yollamıyor bana , o yüzden Elayla ilgili olarak pek güncelleyemiyorum blogu. Zaten uzaktan atıp tutmak çok zor . haftada 3-4 gece skyptan görebiliyorum kızımı , bazen el sallasıyoruz , bazen ilgilenmiyor oyunununa dönüyor , bazen anne diye ekrana yapısıp öpücükler atıyor , ekranı öpüyor . Ne olursa olsun skype bu hasretlik duygusunu biraz olsun dayanılır kılıyor benim için . Ela ise bu sayede annesini unutmamış olacak sanırım .

Az buz degil 1.5 ay oldu geleli. Artık özlem tavan yaptı , günler geriye dogru sayılmaya başladı. Gün itibarıyle 15 günün kaldı kavuşmaya. Bazen diğer arkadaşların bloglarını okuyorum. 2-3 günlük kaçamaklarda nasıl zorlandıklarını okuyorum . Birde kendime bakıyorum . 1.5 ay yaa dile kolay . şimdiye dek iyi üstesinden geldik . Ama bu konuda can kızımın uyumluluk göstermesi elbette içimi rahatlatan bir durum oldu. Lakin babasına düşkünlük had safhaya vardı . Bakıcısı bıraktıgı hafta geceleri defalarca uyanıp , babasına sarılmıs , belkide bilinc altında terkedilme korkusu oldu , kimbilir. Neyseki bunlarıda cabuk atlattık gibi. Bakıcımız da halen yok . Babaannesi ve dedesiyle oldukca uyumlu görünüyor, sagolsunlar onlarda hiç şikayet etmediler , yavruma gözleri gibi bakıyorlar. Haklarını ödeyemem.

Biranönce geçsin bugünler , biranönce kavuşayım kızıma ,babasına geri sayım başladı artık...

izlenimler

2010-08-20T18:06:00.001+03:00

Japonyada sonbahar ürünleri görücüye cıktı :)))

Sevgilinizi bu taytlar içinde düşünebiliyor musunuz ?

Will abimin kulagını büktüm biraz

Japonyada vizyondakiler

Harajukudan izlenimler

2010-08-11T16:37:00.008+03:00

Defalarca Tv de gördüğüm Harajukuyu pek merak ediyordum. Özelliklede Tokyo sokak modasını görmek ve resimlemek için . Ama ne mümkün . Kacak kuçak cektiğim 1-2 kare dışında pek bir şey yok elimde. Görüntülenecegini anladıkları zaman hemen bir sekilde yüzlerini saklıyorlar . Buradakinden çok daha fazlası var . Danteller fırfırlar renkli saclar çicekli etek altına giyilen siyah mus çoraplar yazlık sandalet kombinleriyle. Eminim OİP ye epey bir malzeme çıkardı , neyse...

Bu dükkanı çocuk giyim dükkanına benzettim ilk bakısta , koca dükkan kedi-köpek kıyafetleri ile dolu. Köpek kimonosu ise sözün bittiği yer dedirtiyor insana

elokeee

2010-08-09T17:28:00.000+03:00

Haberler

2010-08-06T17:28:00.002+03:00

3.5 hafta olmuş geleli. Günlerim dolu dolu geçtiğinden , akşamları oldukca yorgun giriyorum yatağa. Dersler yoğun, ödevler , her hafta istisnasız sunum, haftada bir Japon kültürüne ait uygulamalı dersler var. Oldukça keyifli. Yani anlayacagınız şimdilik ödevlerden şikayetçi olsakta çok şikayet. Açi değilim.Ayrıca unuttuğum bir çok cümle kalıbı, kelime, kanjiler tekrar hatırlandığından oldukça yararı oluyor. Ögrenciyken geldiğim kısa programda cevre gezilerimiz hep planlı programlı ve hocalarımızın eşliğinde gerçekleştiğinden , günlük hayata dair bazı şeyleri kaçırmışım. Şimdi arkadaşlarla sürekli keşif halindeyiz.

Hsonu geldi. Yarın için plan yapmadım ama Tokyo merkeze inip gezmeyi düşünüyorum . Bugün kütüphaneden bir guide book aldım , birazdan kuracalayıp karar verecegim yarın için keşif noktasını. Pazar günü kamakuraya gidecegiz büyük bir grup. Yine tapınaklarıyla ünlü bir yer. Ayrıca denizde varmış. Birde plajlarını görelim Japonya’nın di mi ama .

Bugün gündüz fırca sanatları uygulamalı dersi vardı. Gecen hafta İkebana , çicek düzenleme. Arada bu tür breakler iyi geliyor. Bu akşam için kaiten-zushi yani oturdugun yerde dönerek servis edilen bir sushi chaine gittik . Epey eglendik . marketlerde eglenceli. Çok karısık , ne idüğü belirsiz yüzlerce şey var . Bazı meyveler gerçekten çok uçuk . Sebze az ve çok pahalı . Sebze yemeği ve Türk kahvaltısına hasret yaşıyorum . Henüz 1 ay daha var.

Tr de ise bu hafta ufak çapta bir kriz yaşandı. Bakıcımız bizim okulun temizlik şirketine girmiş. Son dakika golü attı , 2 gün önce söyleyip çekip gitmiş. Yani Eloşum bakıcısız kaldı. Babaanne ve dedesine emanet artık. Çok yaramaz ve hareketli olduğu için onlarıda yoracak diye endişe ediyorum . Gültekinde çok bunalmış , bugün hsonunuda birleştirerek Ç.kale tarafına ufak bir gezi planladılar. Belki biraz değişiklik olur.

Bakıcı olayı ise sanırım eylül ayında ben döndükten sonra hallolacak. Eski bakıcımız Gülay ablayla konusmus Gültekin . Onunda kızı bayramın 2. günü evleniyor. Telaşemiz bitsin ben gelebilirim demiş. Çok çok sevindim . Ama oda mayıs oldu mu , tarla tapan ekecegiz diye kacar. Lakin Ela onu hala hatırlıyor ve cok seviyor. Yeni birisindense onun dönmesi iyi olur diyorum. Seneye beklide kreşe başlatırım artık , bakıcı işi can sıkıcı olmaya başladı şimdiden .

Kuzunun kelime dagarcıgı her gecen gün artıyor. Bende sürekli takipteyim , Allah skype denen seyi icat edenden razı olsun hesabı. Haftada 3-4 kez kameralı konusuyoruz. Eloşum bana el sallıyor. Annoooo diyor. Bayılıyorum. İştah yerinde, iyide bakılıyor, kilo almış) Üzüm delisi. Doydun mu denince doydum diye cevap veriyor. Yiyeceklerin isimlerini ögrenmeye başlamış. Baya bir dillenmiş anlayacagınız. Çok şükür saglıgı yerinde, çok huysuzluk yapmıyor. İdare ediyoruz bir sekilde. Çok çok özledim kuzumu.

Birazda resim yükleyip kacayım …

Özel bir yerde yetişmiş kavunmuş. 1200o yen . Bu paraya burada orta kalite bir digi-camera alabiliyorsun. Ohaasss olduk

Benden shodocu falan olmazmış. Yeteneksizim abi , denemek güzeldi...

İsteyen markette bu makinalarda aldıklarının barkodunu okutup , parasını makinaya atarak alışverişini yapabiliyor. Sıra derdine son...

Kaiten-zushide agız tadına uygun birseyler secmek mümkün . Porsiyonun 105 yen yani 2tl. Ah ah Tr de kazıklanıp duralım :))

Nikko- Toshogu Tapınagı

2010-08-01T12:39:00.000+03:00

Dün ctesi oldugundan , programdan arkadaslarla Nikkoya gidelim dedik. 2 saatten fazla süren uzun tren yolculugu , tapınagın en gözalıcı yerinde biten makinanın pili, vardıktan 1 saat sonra bastıran yagmurda olmasa mükemmel olacaktı ama yinede cekilen sıkıntıya degdi tabi ne olursa olsun . İşte yukarda birkac resim size ...

Eloş hanımdan haberlere gelince , asırı hareket , patlayan son azı dişi , dagarcıga katılan bir kac kelime :

Eyvah eyvah
Elma
Aamut
Peynii
Babane
Dede
Misss:))) ( tabiki eliyle de göstererek )

Evin kalabalık olması kelime dagarcıgının hızla gelişmesine sebep tabi , çok şanslıyım :))
Hergün skype yapıp kuzuyla hasret gideriyorum .

Doğuştan Gurme

2010-07-26T06:54:00.002+03:00

Kuzu hanım artık kendi tatlısını kendi seciyor( muş:) )

Kaldı 45 gün

2010-07-25T17:51:00.007+03:00

Akihabara - Electric Town

Asakusada tütsülenirken

Behlülll Duy Sesimii:))

Ah ah dile kolay . Kuzuya kavusmak için 57 günden kalmıs 45 günüm . Teskereyi bekleyen asker gibi bir taraftan günleri sayıyorum . Yavrumu bugün kameradan gördüm uzunca hasret giderdim yine . Allahtan skype var , sevgilim sagolsun uyuturken ,yemek yerken , oldugu heryere tasıyor bazen bilgisayarı , sanki yanlarındaymısım gibi sohbet ediyoruz ev ahalisiyle. eloşum ara ara gelip ekrandan bana gülücükler atıyor , ekranı öpüyor bazen , bazen el sallıyor . Aglamadıgı için seviniyorum .

Bu sabah yine uykusundan uyandıgında anne diyerek , mızırdanarak uyanmıs , yine yataktan inip beni aramaya cıkmıs. Galiba rüyasında görüyor , kimbilir. Sonra gerisin geri dönmüş babacıgın yanına .

Durum ve hal böyle iken , diğer yandan hayat devam ediyor. Anneliğe , ev hanımlıgına ara vermiş gibiyim . Yemek yapmıyorum , bebegin sorumlulugu yok .Uzun bir nefes alma süreci belki. Bir yandan dersler 15.30 dek sürüyor, ödvler var :))) Öte yandan boş vakitlerimizde nereye kacsak , nereyi keşfetsek derdindeyiz. Sonucta adım attıgım heryer yeni. H.içi tokyo gezisi yaptık program dahilinde. Tokyo tower ( cakma eyfel) , meclis , Asakusa ( tapınak ve pagodalar var) ve Tokyonun içinden gecen Sumida nehrinde geznti vs. vardı . Program dahilinde gezip görmek iyi tabi. hepsi japon fonu tarafından ödeniyor. Burada ulasım oldukca pahalı . Egitim sonunda hızlı trenle kansai bölgesine yani Hiroshima ve Kyoto tarafına birkac günlük bir gezimizde olacak . Daha önce gezmiştim ama 11 sene sonra sanırım daha farklı bir gözle bakıyor olacagım.

Bu hafta sonu için serbest program yapamadık. Ctesi gecesi kalmalı , home-stay programımız vardı . Sansıma iyi bir aile düştü. Oldukca eglenceli 2 gün gecirdik beraber. Gündüz tanısma faslı , biraz shopping derken öglen yemek faslı , bir yakının tarlasından toplanılan taze sebzeler ile aksam yemegi hazırlıgı , Onsen dene japon kaplıca- hamam faslı( aslında oldukca güzel bir spa deneyimi ) ki çok merak ediyordum ( Japonya volkanik ada oldugundan kaplıcalarıda hemen heryerde var ), evde sohbet ederek tenpura hazırlama , yeme-içme sohbet vs. 2. günümüz yani bugün Roppongide Dinazor Exhibition.. ceviremedim :)) Cok cok ilgincti. makinam arıza cıkardı , dogru dürüst resim cekemedim . Host family yollarsa yükleyecegim . Biranönce kendime güzel bir makina alacagım . Niyeti bozdum . Oldukca da uygun aslında , Tr de henüz piyasaya sürülmemiş modeller var . bakalım . Su an arastırma faslındayım birazda.

Bugün gercek silk kimono giydim bir ara bir shopping centerda. Yazlık kimono yani yukata alayım diyorum en azından uygun, ama kimononun hasıda pek pahalı. 1 milyardan baslıyor. Of of yani.

Günler dolu dolu gecti şimdiye kadar , sanırım bundan sonrası içinde cok farklı olmayacak . Vakit buldukca yazmak istesemde olmuyor bir türlü .

Birkac resimde yükleyeyim bunun üzerine ve yatayım . Yarın derslere dönüş zor olacak hafta sonu spa keyfi , gez -toz-ye-iç ten sonra.

Ayyann

2010-07-19T03:59:00.002+03:00

Yavrukuş yaramazlıklarına son hız devam ediyormuş. Bu resim ben gelmeden birkacgün önce cekilmişti. Bıraktıgımda şekil a'da göründüğü gibi sandalye ve sehpa tepelerinden inmiyordu mini-mon( monster)..

Babaannesinin yemeklerini çookk seviyormuş. Hiç yerinde durmuyormuş. Gündüz Zehra akşam baba olmasa kayınvalide ve kayınpederimin işi harapmış yani , çok çok hareketli. Ayran demeyi öğrenmiş. Yoğurt mu istersin ayran mı sorusuna Ayyan diye cevap veriyormuş. Anneni ne kadar seviyorsun diye sorulunca kollarını kocaman acıyormus. Bazen benide anıyormus ama cabuk unutturuyorlar sanırım :)) Gecen gün sokagı gösterip Anne annee demiş. beni aramaya çıkacak heralde :))Ah ah 5 günde neler kaçırdım , kimbilir daha neler neler kaçıracagım .

Dün kameradan uyurken Eloşu gösterdi babası , tabi ben hemen kötü oldum . İnsan ne kadar hazırlasa da kendini olmuyor be blog. Hasret işte . Çok özledim .

Neyse , bir sonraki postumda birazda buralardan bahsetmeli... Görüşürüz..

Nor : Annecim okuyorsan ben aksamları 10 gini skype yapabiliyorum ,orada saat 4 ken . Kıvanc eklesin beni skype a ( hayatto35 olarak bulur ) oradan konusuruz. Seni seviyorumm. Muck muck muck...

Hayat Japonya'dan bildiriyor

2010-07-17T05:57:00.002+03:00

Selammm

Burada 4. günüm olmalı . Olmalı diyorum resmen sayamıyorum çünkü. Zerre gözümü kırpmadıgım İstanbul aktarmalı totalde 1.5 gün süren uzuuunnn bir ucustan sonra buraya vardım . 6 saat fark var , su an 12 olmasına ragmen , orada hepinizin poposunda pireler ucusuyor ve benim vücut ayarım hala TR ye ayarlı cünkü hala uykum var , hala sabah 6 ya set haldeyim . 3-4 gündür kendimi dogurdugum iilk haftada hissediyorum . Hep yorgun , yeni ortama alısmaya calısan ama henüz adapte olamayan , bu enerjisizlğe rağmen güne pek çok şey sığdıran bir haldeyim . Yaklasık 30 ülkeden 51 kişiyiz. Ortak dilimiz japonca elbette ve seviye olarak gayet iyiler . Bu hafta oryantasyon gibi biraz , enstitünün tanıtımı , replacement test ki dün tüm gün sürdü vs,vs. Şimdi hafta sonu ve ptesi de resmi tatilmiş , aman ne güzel , sonunda biraz dinlenebilecekmiyim acaba ?

Babaannesi japon İspanyol arkadasım , greek , iran lı arkadaslarım var yakın oldugum . Onun dısında da herkes birbiriyle kominike olmaya hevesli , bu iyi birsey . Sıkılmayacagım. Bu arada enstitünün bisikletleri var ve imza karsılıgı gönlümüzce kullanıyoruz. 3 gündür bisiklet kullanıyorum . Shri gezmek ugruna , sporda yapmıs olacagım biraz , bu harika . Yemeklerle aram 10 sene öncesine göre cok daha iyi , bende eskisi kadar ön yargılı degilim . Enstitünün yemekleri fena degil . Bundan resimli bir post konusu olur aslında .

Birazda evden haberler : Eloşun durumu gayet iyi. Evimiz bir kuzen , bir ağbi , babaanne ve dede , bakıcısıyla gündüz 5 kişi , aksamda baba geliyor. Epey kalabalık. Ayrıca sabahları mahalle arkadası Egelerede ziyaret var. Dolayısıyla fazlasıyla sosyal . Aksam 5 ten sonra denizede gisiyorlarmıs ki suya bayılıyor. Dönüşte çılgınca yiyip güzel bir uyku cekiyormus. Anlayacagınız benim yoklugumu pek hissetmiyor. Buna üzülsem mi sevinsem mi bilemiyorum tabi ama böyle olması hepimiz açından çok iyi. İlk gün bu tarafa gelirken yani İst. airportta Gültekle konusurken arkadan aglama sesi geldiğinde bende mahvoldum ve oracıkta aglamaya basladım . Zaten oldukca doluydum o gün . Şimdide duysam acarım cesmeleri. Evlattan ayrılık cok zor . Umarım bir daha bu kadar uzun ayrı kalmayız.

Şimdi arkadaslar bekliyor , kacmalıyım . H.sonu oldugundan bugün dısarda yiyecegiz. Sushi-ya ya gidelim diyoruz. Explore explore..

18 aya dogru

2010-07-12T20:42:00.003+03:00

Elok Sözlüğü

Anne – Anno- Annanno : Anne
Beybi - bebek
Baba - baba
Havva – köpek
Miyaaa – miyav
Çi- çiçek
Bu – bu
Baba del – baba gel
Abi – abi
Abla – abla
Baba neeede
Mama
Meme
Alo
Dede
Al
Ver

Şimdi bunları net olarak , bir sürüde Eloca kelimelerle sürekli konusuyorsun. Herseyi anlıyorsun . Anne - baba diye gelip gelip sarılıyorsun. Gece 4-5 gibi uyanıp süt için mızırdanıp , biberon eline tutusturlana kadar ortalıgı yıkıyorsun . Cok cesaretlisin . Suyu , denizi çok seviyorsun . havuza kendini öyle atıveriyorsun :)yandaki komsunun kızına , mahalle arkadsın Egeye bayılıyorsun . Cocukları cok seviyor nerede görürsen peşlerine takılıyorsun. Sosyalsin . Çiş deyip klozete oturuyorsun, büyüklerim wc sinin sifonunu cekiyorsun. Evin tüm cekmeceleri emrine amade. Elo The Explorer desem yeridir. Haftaya tam 1.5 yasında oluyorsun.

Yarın büyük gün , yavrumla tam 7 hafta ayrı kalacagız. Birde carsamba gidecegimi sanıyordum , annem bugün telefonda ayınca beni sok oldum . Daha hiçbirseyim hazır degil. Onuda gec Elayı bırakmayada hazır degilim . Carsamba kontrolünü yaptırıp öyle ugurlayacaklardı beni güya , öyle kuruyodum kafamda. Cok burugum . Cok özleyecegim. Şimdiden hüzün çöktü içime .

Elanın göz Tıkanıklıgı Ameliyatı - Part 2

2010-07-06T19:47:00.010+03:00

Şekilde görüldüğü üzere sevimli bir narkozitör abi bizi ameliyathanede karşıladı. Elaya üzerinde kelebekler olan sevimli bir önlük giydirdiler. Meyva suyuna karıstıkları ilacı içmeyince makatı acıp enteresan bir enjeksiyon yaptılar , bu sırada babasıda yetişmiş ve ameliyathanenin kapısına gelmişti. İlac Elayı sersemletene kadar babayla beraber bebegin yanındaydık. Sonra kızımızı emin ellere teslim ettiğimize inanarak odamıza dönüp beklemeye başladık.

Sanırım 45-50 dakika sonrasıydı , servise haber geldi , biz bebegi bıraktığımız yere geri döndük. Ela gözleri kapalı ve yarı baygın vaziyette , yüz göz şiş , burnunda hafif berelenmiş bir halde ağlıyordu. Kucagımıza verdiler. Bu aglama oldukca güçlendi bir süre sonra ve hiçbirsekilde teselli edemedik. Yan yataktaki numero 2 nin annesi 2.kez bu ameliyatı olduklarından tecrübeli , bebegi carsafta sallarsak teskin olacagını söyledi. Bizde caresiz deneyelim dedik , baktık biraz sakinledi , Gültekin hemen ayagına alıp sallamaya basladı. Kuzucum uykuya daldı. yaklasık 2 saat kadar kah aglayarak kah uyuyarak narkozdan ayılma sürecini atlattık. Bu arada numero 3 , aynı dertten muzdarip , ilk ameliyat basarısız , 2. ameliyat bu dr. tarafından yapılıyor, acılmayacak gibi olunca silikon bir kanal yerleştiriliyor ve o ameliyattan sonra şikayet bitiyor. Yalnız malzeme erimediğinden 3. kez ameliyat olup aletin cıkarılması gerekiyormus. Yani basit bir gözyası kanalı tıkanıklıgı olayı kimi aileyi oldukça üzen ve uğraştıran bir sürec halini alabiliyor. O yüzden 1 yaşını geçip halen bu sıkıntıyı ceken bebeginiz varsa , ihmal etmeden göstermek gerekiyor bir dr.a . Aman diyeyim .

8 de gidip 9.30 gibi dönmüştük odamıza. 11.30 gibi suyumuzu içip 12.30 gibi danonemizi, hatta bir süre sonra numero 3 ün cubuklarını hüpletip , saga sola sarkmaya basladı. Anneye soda içirdi, babayı sevdi. Koridorları tavaf etti , bir süre sonra yorgun düşüp pusetle dolastırdık kat kat hatta. Saat 3 ten sonra taburcu olduk evimize döndük . Damlalar ve burun spreyi var 1 hafta uygulanacak. Haftaya carsamba ise kontrol. Sanırım ameliyatın basarısı o zaman belli olacak. Su an biraz ödemde oldugu için zaman zaman yine görüyorum gözyasını, ama içim rahat . Eminim atlattık.

Bugünse tarihinde bir ilk bakıcısı corbasını ısıtırken mama sandalyesinde oturur vaziyette uyuya kalmış yavrum . Ayrıca sabah degil beline boynuna kadar kaka yapmıstı ve ayrıca ben 2 kez daha kaka temizledim . belki bakıcısıda temizlemiştir birseyler. sanırım narkozun yan etkisi olmalı. Etkisinden tam kurtulmamış demekki.

İşte böylece bir sıkıntımızı daha atlattık ( inşallah) diyorum. Allah çocuklarımıza hastalık , zeval vermesin , gercekten zor ve yıpratıcı. Ama en azından çözümsüz degil çok şükür. Bizde can-ciger olduk 2 gündür . Anne anne diye yanımdan ayrılmıyor. Pek mesudum :))Son zamanlarda epey bir tercih edilr olmustuk babaya da , fırsattan istifade ediyorum :)

Elanın Göz Tıkanıklıgı Ameliyatı - Part 1

2010-07-06T15:25:00.000+03:00

Bir Operasyonun Ardından

Ela’nın gözü dogustan beri akıyor(du). İlk etapta hastane mikrobu dendi , günlerce damlalar uygulandı. Yavrunun dünyaya ilk geldiği hafta resimlerinin cogunda sol göz hafif yumruk yemiş gibi şişik ve kırmızıdır zaten garibim . Sonrasında git-gel damla kullan , durumda degişiklik olmayınca çocuk göz bölümüne gösterdik , orada daha detaylı bir testten gecip sonucunda kanal tıkanıklığı teşhisi , damlalar ve masaj önerileri ile evimize yollandık. 1 yaşına dek geçmezse ameliyat olması gerekliliği o zamandan söylendi bize. Etrafta benzer sorunu yasamıs ve masajla atlatmış pek çok hikaye duyduğumuzdan acele etmedik ama durumumuzda pek düzelme de olmadı. Yakında y.dışına çıkacağımdan ve uzunca süre çocuğumdan ayrı kalacağımdan dolayı gitmeden bu işide halledelim istedim . üstelik önerilen tarihten 5 ayda ilerideydik zaten .

Nurturia ve İzmirli anneler mail gruplarına mailler attım , öneriler aldım bol bol . Bu arada yaptırma gecer diyen de çoktu tabi. Zamanında yapılmayan ameliyatın ilerde kanala tüp taktırmaya gidebileceğinden bahseden bir mail almam beni iyice tetikledi. Kararımızı kesin olarak alıp uygulamaya koyduk . Gecen hafta anestezist ile görüşme , yatırma işlemleri için çeşitli ıvır zıvır işlerle uğrastık, kan tahlilimiz oldu. Bu arada yavrunun damarını bulamayıp çocuğumu bas bas bağırtan göz servisindeki hemşireler beni yine sinir etti. Beceremeyince , çocuk servisindeki bir dr.a yönlendirdiler, kadın tek seferde pekte ağlatmadan halletti işini. Gözdeki hemşirelerde “zaten bebek olunca biz pek almıyoruzda , diğeri ay ben güvenemem kendime de” şaşkınlık içindeyim doğrusu. Kadınların 3 üde 40 yaşını geçkin , tabiri caizse senelerin hemşiresi GÜYA ..Keşke şu ülkemde herkes işini adam gibi yapsa.

Neyse biz bunları halledip düştük Ankara yollarına. Pazar gecesi gec saatte dönüp ptesi erkenden 9 Eylül Hastahane’sine geldik. Sabah 8 itibarıyle operasyona girme ihtimali oldugundan 6 saat öncesi yemek içmek kesildiğinden , gece en son 2 de kaldırıp biberon maması verdim , almadı , ağladı. Sanırım alışık olmadığından. Sonra süte çevirdim ama onuda içse içse 40-50 cc. içmiştir. Sabaha işimiz var dedim gece kendi kendime , zorlamadım fazla artık. Sabah 6.40 servisine bir arkadaşımızı yetiştirecegimizden 6.10 gibi evden cıktık. Aslında fazla ayılmadan onu tekrar araba koltuguna atmış ve 40 dakika kadar daha uyumasını sağlamış olduk. 6.50 9 Eylülün bahcesindeydik ve kuzu uyanmıstı artık. Pusetin içine atıp 7.30 dek bahcede uzun turlar attık. Babası türlü saklabanlıklar yapıp kuzuyu bol bol güldürdü. Elada hiç mama aranmadı bu arada sağolsun.

Sonrasında servise cıkıp odamızı belirledik. Bu arada hasta bakıcı gelip ilk Elanın gidecegini söyledi ve ben derin bir oh cektim . Sonra kıl hemşirenin biri gelip Otrivin sprey lazım oldugunu , gitmeden burun sol tarafa sıkmamız gerektiğini söyledi. Aynı odada 2. girecek bir cocugun acılmamıs spreyini aldık artık ve Gültekin ışık hızıyla yenisini almaya dısarıya gitti. Bu arada 8 den önce hiçbir eczane acık olmadıgından 8 i beklerken diğer cocugun babası spreyi yetiştiremeyecek diye kastı , surat astı ve sinir bozdu. Bu arada hasta bakıcı gelip meyva suyu aldınız mı dedi . Allah Allah oldum artık , o kadar geldik gittik kimse birsey söylemedi , operasyona 10 dakika kala mı söylenir bunlar ? Bizde hazırlığımızı yapıp gelelim di mi ama .. Bu arada bunu duyan 2 numerolu çocuğun babası 6. kattaki kantine yollandı ve sizede alırım snıffsnıff , fınnff yaparak yukarı cıktı . Bir süre sonra elinde tek meyve suyuyla geldi. Gerzoş , sinir oldum . Kucagımda cocuk , ha girdik ha giricez ameliyata birde 6. kata cıkıp vişne suyu aranıyoruz. Bu arada Gültekin dısarda otrivine almak için cebelleşiyor , bir yandan da beni sürekli arayıp alamadım bekliyorum , aldım geliyorum vs . telefonları .. gerginlik had safhada. Bu arada hasta bakıcı geldi hadi gidiyoruz şeklinde , baba olmadan ikimiz ameliyathaneye yollandık.

Sütçü Kuzu

2010-06-29T14:07:00.000+03:00

Memeyi kestikten ve dişlerin 3 tanesini patlattıktan sonra gece uykularımız baya bir düzene girdi.Yeni bir dönem basladı tabi , yeni bir rutin kazandık bizde. Her sabah 6.30 da ve gece 21.00 civarı yatarken koca bir biberon süt keyfi.

Elanın odası sıcak oldugu ve küçük yatagında da sürekli uyanıp kendini yordugu için 10 gündür bizim odada klimanın direkt gelmediği bosluga hanımın küçük yatagını kondurdum . Şimdi sabah 6.30 süt içtimasına kadar rahat ve huzurluyuz. Fotolar gecen sabahtan :)

Kacamak

2010-06-28T09:49:00.003+03:00

Hafta sonu için 1 gecelik kacamak , Focaya gidelim gitmeyelim derken , ctesi sabahı hafif bulutlu olmasına ragmen acacagına ümitle , yola düştük erkenden. Çiğlide senelerdir bitmeyen yol caısmalarından asarak ve o yola düşüldüğünde istisnasız ugranıp saat sabahın körüde olsa bir cayla beraber Sakıpağada o müthiş sakızlı kazandibi hüpletilerek 10.30 civarı konaklayacagımız tesise yani Polen tatil Köyüne vardık. İsminin T.köyü olduguna bakmayın , alakası yok . Ama kendine özel muhtesem bir kumsalı , çim üstünde kocaman semsiye ve minderleri , mavi bayraklı ılık suyu ile gönlümüzü fethetti diyebilirim . Odalar ise dekorasyonu ve yataklarıyla oldukca eski , uyduruk pansiyon odası görünümünde. fiyatlar ise oldukca uygun . Sadece 1 gece kaldıgımız için ve yatmak için odaya girdiğimizden pek sallamadım acıkcası . hatta yine gidebilirim .

Bu 2 günlük kacamagın tadını en cok cıkaran Eloş hanımla babası oldu aslında. Baba snorkel yaptı bol bol , Ela ise sahildeyken sudan hiç cıkmadı , ne zaman semsiye altına almaya calıssam bir yolunu bulup kosarak denize kactı yine. Ben hiç bu kadar suya düşkün çocuk görmedim . ( Yok gercekten görmedim ) . Ela bu sene denizde hareketten yana oldugundan bebek simdini pek sevemedi sanki. Üstünde oturdugunda cok güvenli evet , ama simitteyken el-kol cırpamadıgından pek eglenmedi . Bende can yelegi almıstım gecen hafta. Oda sürekli yana yatmaya baslayınca cocuk daha da panik oldu ( Önermiyorum asla ) Bu kez ögle yemegi için yeni focaya indiğimizde birde kolluk mu denesek olduk , renk renk satıyorlardı küçük dükkanlarda. Onun yasına ve ebadına uygun bir cift edinip döndük Tatil köyümüze !!( ? ) :))) Ben pek prim vermezken o kollukları pek sevdi , ilk etapta biraz denge kurmakta zorlandı ama bizim yön vermemizle rahat etti . 2. gün kendi basına desteksiz suyun yüzeyinde durabiliyordu. Çok çok şaşırdım gerçekten . Böylece bebek simidini tedavülden kaldırmış olduk. Hurrey....

Aksam yine kaldıgımız yerin muhtesem manzarası ve bence vasat mezeleri ( Gültek balık yedi - iyiymiş ) ama süper bir sunset eşliğinde , Elada boyaları ile meşgul olurken güzelce yemeğimizi yedik . ama hepimiz yorgun oldugumuzdan erken devrildik , ve mışıl mışıl uyuduk. Ertesi sabah hava oldukca kapalı oldugundan benim bebegi babaya emanet edip güneşlenme hayallerim suya düştü. Neredeyse yagmurda girecektik suya. neyse , sabahta 1 saat kadar suda eglenip , toparlandık ögle vakti ve yavas yavas düştük İzmir yollarına..

Babalar Günü

2010-06-21T09:58:00.004+03:00

Kız babaya erkek cocuk anneye düşkün olur derlerdi de , 15 aya kadar ben bunu hiç farketmemiştim be blog. Ne zaman bizim hatun baba demeyi öğrendi , o günden beri babaya bir düşkünlük , dilinden düşürmeme, uzaktayken bir hasret halleri ki sorma gitsin. allahtan fazla kıskanç bir yapım yok :) Hatta böyle olması , koca yazı bensiz geçirecegi için iyi bile bence işime geliyor . Neyse , diyecegim o ki , henüz farkında olmasa da babalar günü pek bir anlamlı kızımın sayesinde elbet.

Hediye olarak üzerinde Yılın babasına yazılı bir Oscar heykelciği almıstım ben , esprili olsun diye , sabah daha yataktayken taktim ettik kendisine. ofisinin en nadide yerine koyacaktır sanırım. Sonrasında sıkı bir kahvaltı ve 9 gibi doğru denize. ne kızım ne babası fazla güneş sevmediğinden erken gidip erken dönmeyi planladık. Elayı denizde tutmak mümkün degil. Babası biraz acılayım deyince , bizimkide dogru peşinden attı kendini derine dogru . Çok tehlikeli. Sürekli basında asker olmam gerekiyor. Bası suya girince cıkaramıyor cünkü. Neyse , baba geri döndü naapsın , aldı kızını kucaga , bol bol oynastılar :)

Dönüşte pazara da ugrayınca 12 yi bulduk , eve gelince bir postada balkondaki şime havuza atıverdi kendini , tatlı suyla duşunu alıp kendini koltuga bırakıverdi taaa akşam 17.30 a kadar . Maşallah diyelim :))

İşte böyle geçirdik günümüzü , sade , sıradan ve bize özel .
Tüm babaların babalar günü kutlu olsun .

Limoncu teyze

2010-06-21T09:51:00.001+03:00

Bu kız tam bir bitirim oldu , boyu uzadı ya eli-kolu herşeye ulaşır oldu. Masaların üstünden ulaşamadığı alamadığı şey yok.

Yine böyle bir anda yalaşadım bu pozları. Hangi ara limonu kaptı bilmiyorum , yakalandığında yüzünü buruştura burştura , sağına soluna sürerek afiyetle yiyordu:)

Kuzu denizde vol.2

2010-06-18T12:13:00.002+03:00

Günler hızla akıp geçiyor , Eloş birkac gün sonra 17 aylık . Hey be hey , nasıl gecmiş günler tutabilene aşk olsun. Daha dün gibi ilk dr.a gidişimiz , ultrasonda yavruyu görüşümüz. Yuvarlak hesap 2 senedir beraberiz aslında.

Okulda işler yavaşladı. Ofiste yine kimse yok . Arazi durumları. Bölüm baskanıda izinde , bugün sekreter de yok , bende mi kaçsam :)

Sabah geç geldim aslında , saglık ocagına ugradım. Ölcümlerini yaptık. 14 kiloya 82 cm boy ölctü. Kanımca kısa ölctü yine . hastane saglık ocagı ölcümlerinde hep 2 cm. fakediyordu öncedende. Bence 84-85 olmalı. Kıyafetlerinden anlıyorum cünkü uzadıgını. Karma aşılar birdahaki aya. Ben yanında olmayacağım kuzunun ilk kez bir aşısında. Hüzün veriyor. Bakıcısınıda köyde alıp biraz plaja indik , epey rüzgarlı ve dalgalıydı. Yine de heyecanlandı kuzu. Girmek istedi , su ısısı sıcak olduğundan sakınca görmedim . Dalgalarla boğuştu biraz pek eğlendi. Kafeteryadakiler de artık tanıdılar , cesur kız sen mi geldin dediler:) Bu seferde kumlara yatmaya bayıldı pek , bir yandan suda vuruyor , hoşuna gidiyor heralde . En kısa zamanda bir life-jacket alacagım yasına uygun . Daha rahat hareket edermiş gibi geliyor. Simidine bu sene yüz vermedi hasbam:)

Ay sonu Ankaraya gidecegiz birkac gün . 4 gözle bekliyorum , annemleri özledim . Onlarsa hep Ela'yı soruyorlar. Torun daha kıymetli tabi:) Çabuk gel ay sonu.

Göz akıntımız için dr. arayısına girdim , İzmirli annelere ve nurturiayaya yazdım , bir kac öneri geldi. 1 yasından sonra ne kadar geciktirisek , o kadar kötü olurmus , iş göz yası protezine dek gidermiş . Korkutucu geldi , belkide ben gitmeden bu işi de halletmeliyiz, şu an babayla gündemimiz bu .

Not. Cihan okuyorsan bana telini mail atar mısın ?

Küçük balık

2010-06-13T23:13:00.003+03:00

Video bu sabahtan.

Dün ağır toplar vardı misafirlerimiz. Tuna ve Arca ziyaretimize geldi . Pek güzel vakit gecirdik , yedik, içtik, güldük. Parka gittik, balkona legen havuz yaptık . Ela cocukları tepeledi , Tuna temkinli , Hülyaya yanaştı , Arcamsa birkac ufak işkenceye maruz kalsada ezdirmedi kendini valla. Ela çok komik , çok hareketli, sevmek isterken kontrolsüz güç kullanan tip. Bir ara profiterol kasesine daldı , agzı yüzü elleri çikolata oldu, güldürdü bizi şebek . Yelizin makinada sanırsam , daha sonra koyacagım. Bu kadar aktiviteye ragmen gece gec ama iyi uyudu. gece diş sancısı yoktu sanırsam , anneyi dinlendirdi. bende ertesi için deniz planı yaptım.

Babamız yine yok , eve tıkılmak istemiyorum .Hayat devam ediyor. 2 aydır pek az görüşüyoruz , karı-koca degil arada takılan sevgililer gibiyiz bu ara:)) Araba konusunda da cesaretliyim, denize arabayla inmem gerekiyor. Kalktık , kahvaltı faslı ıvır zıvır , kovakürek , simitleri bul, toparla derken saat 10 u bulduk.Kakasını yapmadı, dün gece yatmadan 2 kez pırtlatmıstı. Diş çıkarma döneminde çok dengesiz belli olmuyor. Tırstıgımdan huggies swimmers taktım totosuna, istikamet Gülbahce köyünün plajı.

Plaj pek sakindi aslında , tam bizlik. Birkac cardak vardı , sezloglarıyla kiralanıyor. Bir tanesine konuçlanalım, Elada ögle uykusuna dalar orda gölgede diye düşündüm ama nerdeeee. Arkadaş sanki 40 yıldır yüzücü , denizi görür görmez kova küregi sallamadan koştur koştur denize . Cardakla 20-25 m. var arası. Gültek Uk den buna deniz ayakkabısı getirmişti , fantazi yapmış diye düşünmüştüm . Süpermiş , okuyorsan kocacım , iyiki almıssın diyorum. Ela depar aldı , ben havluları seremeden peşinden . Ya insan hiç mi çekinmez , kenarına gidince bari bi dur , noluyo de. I Ihhh. Kendimi attı sulara, ne simidi, ne kolluk , öylesine. Allahtan hemen derinleşen bir deniz degil ama yinede ne bileyim , tırstım ilk etapta ben. Seninki dalgalar vurdukca senlendi , kenara cıkarmaya oynatmaya calıstıkca tekrar tekrar attı kendini sulara. Yaklasık bu vaziyette 1 saat kadar takıldık . Baktım kenera gelmiyor, kova kürek falan hiç umru degil , toparlandım döndüm mecburen . Babasız zor be blog:))Özellikle de bebek bu kadar hareketliyken.

Bu arada gelen gecenin acayip sempatisini kazandı . Laf atanlar, maşallahlar falan. Hatta bir ara plajın kafeteryasında çalışan bir bayan geldi , hocam çok merak ediyorum bu çocuğu siz nasıl böyle yetiştirdiniz, nasıl koşuyor korkusuzca, ne kadar cesur,hi çekinmiyor sudan vs... Daha uzun muhabbet te baymayayım ..Pek gururlandık veledimizle sabah sabah:)) Özgür ruh - kova burcu ondan mı ki blog ?? Yoksa çok müdahaleci bir tip olmadığımdan mı ki acaba ?

Almanyada kuzenimin kızı bu yaşlarda kreş aktivitesi olarak düzenli havuza götürülüyordu da o zaman zoraki bir aktivite olarak düşünmüştüm bu yaş grubu çocuk için. Oysa bugün kızım bana bu yaştaki bir bebeğin bile bu tür şeylerden nasıl da keyif aldığını öğretti ciddi ciddi. Bazen çok önyargılıyım sanırım.